"CIO" (Contén)

PERSOEIRO

Comediógrafo latino. Segundo Aulio Gelio, obtivo os maiores éxitos quince anos despois da representación das primeiras obras de Nevio (235? a C) e coma este cultivou a comedia palliata. Inicialmente, encargouse da adaptación de comedias gregas, á vez que observaba os costumes dos distintos estratos da sociedade romana. A súa sona fixo que, xa morto, circulasen por Roma máis de 130 comedias apócrifas. Xunto con outros críticos, Varrón realizou a selección transmitida polos manuscritos e determinou que obras cumpría considerar como autenticamente plautinas: Asinaria, Aulularia, Bacchides, Captivi, Epidicus, Menaechmi, Miles gloriosus, Persa, Trinummus, Truculentus e Vidularia, entre outras. Co seu teatro, en que introduciu algúns aspectos autobiográficos, tendeu a renovar definitivamente a escena romana e manexou cun virtuosismo extraordinario os metros dos diálogos ou dos cantica....

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Palencia, Castela e León (180 h [2001]), situado á beira do Camiño Francés de peregrinación a Santiago. Do seu patrimonio destaca a igrexa barroca de Santa María Magdalena e as ermidas de San Miguel e do Socorro, ambas as dúas románicas de transición.

1. Acción de poboar.

2. Lugar poboado. Xeralmente fai referencia a unha entidade urbana.

3. 1. Conxunto de habitantes dun lugar ou territorio determinados (estado, provincia, cidade, municipio, etc). O concepto pode designar fraccións variadas deste conxunto (poboación rural, urbana, masculina, feminina, activa, parada, etc) que en relación a el constitúen subpoboacións.
      O estudo e a análise da poboación
      A disciplina que se ocupa de xeito directo e específico da súa análise é a demografía. Existen ademais outras disciplinas afíns a ela que teñen como obxecto o estudo de aspectos máis cualitativos da realidade humana, relacionados coa variable demográfica. Entre elas destacan a xeografía da poboación, que analiza poboacións reais en espazos xeográficos identificados; a socioloxía da poboación ou demografía social, que enmarca os feitos demográficos no contexto da sociedade; e a historia da poboación ou demografía histórica, que estuda o desenvolvemento de poboacións reais en distintos momentos da historia. Os primeiros recontos poboacionais datan das civilizacións...

   2. poboación activa

      Poboación que ten a idade mínima para acceder ao mercado laboral (16 anos) e que se atopa en situación de ocupación ou en estado de paro ou desocupación. A poboación activa ocupada é a que realiza unha actividade económica da que obtén unha remuneración, mentres que a poboación activa desocupada é a que busca o seu primeiro emprego ou a que deixou a actividade económica que realizaba.

   3. poboación de dereito

      Poboación integrada pola suma dos residentes presentes e ausentes nunha determinada unidade administrativa no momento de producirse calquera reconto de poboación. Ten uns dereitos e deberes respecto do concello no que está censada.

   4. poboación de feito

      Poboación dunha determinada unidade administrativa no momento no que se realiza o reconto da poboación, sen ter en conta se teñen ou non nela a súa residencia habitual.

   5. poboación inactiva/non activa

      Parte da poboación que non exerce ningún tipo de actividade económica remunerada nin se atopa en disposición de realizala. Son persoas que se dedican ás tarefas domésticas no seu fogar, nenos, estudantes, rendistas, xubilados e persoas que realizan o servizo militar.

4. Conxunto de individuos dunha mesma especie que habitan nunha área determinada ou nun medio limitado convencionalmente.

5. Conxunto de elementos do que se queren estudar certas propiedades non específicas dos elementos.

6. ...

1. Fórmula farmacéutica de administración oral, líquida, edulcorada e cunha concentración tal de principios activos que ten que ser administrada a culleradas. Non hai que confundir as pocións, doces e transparentes, coas mesturas, opacas e case nunca doces; tampouco son pocións as tisanas, que se toman en doses de máis de 100 cm 3 .

2. Bebida con poderes máxicos.

1. 1. Acción e efecto de polarizar ou polarizarse.

   2. Condición dunha radiación luminosa (ou en xeral electromagnética), cuxo vector do campo eléctrico mantén unha certa orientación. Se en todos os puntos da dirección de propagacións ese vector permanece sempre nun mesmo plano (plano de polarización), a polarización é plana ou lineal. Se en cada punto da dirección de propagación o vector describe unha circunferencia, a polarización é circular, e se describe unha elipse é elíptica.

2. 1. Tipo de corrente que consiste no movemento de cargas nun dieléctrico situado nun campo eléctrico. É momentáneo se a ddp aplicada é continua, pero é permanente se é alterna.

   2. polarización dieléctrica

      Modificación de carácter vectorial que experimenta un dieléctrico sometido á influencia dun campo eléctrico. Débese á orientación das cargas moleculares. Exprésase mediante o vector polarización P .

   3. polarización dun eléctrodo

      Diminución do valor absoluto do potencial dun eléctrodo ao adherirse á súa superficie ións do mesmo signo ca el, feito que provoca unha diminución da intensidade de corrente proporcionada.

   4. polarización eléctrica

      Fenómeno que provoca, nun medio dieléctrico neutro, a separación das cargas eléctricas positivas e negativas que o compoñen e que é responsable da aparición, en cada elemento do volume ÄV, dun momento dipolar eléctrico Ä p .

   5. vector polarización

      ector P que equivale ao momento dipolar por unidade de volume que aparece en cada un dos puntos dun dieléctrico sometido a un campo eléctrico E .

3. Superposición, nos sistemas de gravación magnética, dun campo magnético adicional ao creado polo sinal que se quere gravar, coa intención de conseguir unha linearidade aceptable no seu funcionamento. Emprégase xeralmente corrente alterna de frecuencia ultrasónica.

4. ...