"qu" (Contén)

PERSOEIRO

Xeógrafo e anarquista francés. Membro dunha familia de xeógrafos, foi profesor na Université de Bruxelles, onde viviu moitos anos de exilio a causa das súas ideas. Influíu notablemente sobre os anarquistas españois. É autor de Voyage à la Sierra Nevada (1861), Nouvelle géographie universelle (1875-1894) e L’homme et la Terre (1905).

ENTRADA LARGA

Período da historia de España en que se produciu a conquista por parte dos reinos cristiáns dos territorios que foran invadidos polos musulmáns a comezos do s VIII. Tómase como data inicial a de 722, cando se produciu a Batalla de Covadonga, e como final a de 1492, coa conquista de Granada polos Reis Católicos. O termo fai alusión ao progresivo avance territorial dos reinos cristiáns do N que expandieron os seus dominios cara ao S en detrimento dos estados musulmáns, ata a súa total desaparición. A historiografía tradicional presentouna como unha cruzada contra os musulmáns, pero o aspecto relixioso non comezou a estar presente ata o s XI, cando houbo concesións papais dos beneficios de cruzada a quen se comprometese a liberar o territorio. Neste proceso interviron factores demográficos, económicos, sociais e políticos e está estreitamente vinculado á repoboación e formación dos reinos cristiáns que rematou coa unificación territorial dos Reis Católicos. Comezou no N peninsular, onde se...

1. Conquistar novamente un lugar, praza ou posición mediante o enfrontamento armado.

2. Recuperar algo que se perdeu.

1. 1. Aquilo que queda do corpo dun santo, dos instrumentos do seu martirio ou do seu vestido, e que se venera. Hai elementos deste culto nas relixións primitivas. En Grecia venerábanse supostas reliquias dos heroes míticos, como Teseo, Dionisio ou Cronos. En Exipto existiron, ao lado das tumbas reais e dos cemiterios de touros de Apis, numerosos sepulcros de Osiris. No cristianismo, a partir sobre todo do s IV, ademais dos corpos dos mártires, comezaron a venerarse os instrumentos do seu martirio. En Palestina, xunto co culto á cruz e ao sepulcro de Xesús Cristo, comezáronse a venerar os lugares relacionados coa súa vida. Xunto ao dos mártires, o culto das reliquias vai unido aos numerosos traslados e fragmentación dos corpos santos, frecuentes a partir do s VIII e desde os cruzados (s XII). O protestantismo, nas súas diferentes formas, rexeitou o seu culto. Na doutrina católica, o Concilio de Trento confirmou a práctica do culto, e a Sagrada Congregación das Indulxencias e a Sagrada Congregación...

   2. Obxecto de gran valor material ou sentimental que se conserva durante moitos anos.

2. Pegada que queda dunha cousa pasada.

3. Planta orixinaria doutra época que actualmente persiste nalgúns ecosistemas determinados.

4. Achaque ou dor persistente que resulta dunha enfermidade ou dun accidente.

1. Acción e efecto de remolcar.

2. ehículo especialmente concibido para ser remolcado por un automóbil ou un camión. Emprégase para ampliar a carga dun camión ou para permitir o transporte de cargas, mercadorías, motocicletas ou embarcacións.

3. Cabo, cable ou cadea que se emprega para remolcar unha embarcación.

1. Acción de repenicar.

2. Toque de campá rápido e vibrante que soa os días de festa.

3. Son vibrante e rápido que se produce por percusión.

PERSOEIRO

Arquitecto. Foi un dos máis destacados representantes do historicismo de finais do s XIX e caracterizouse polo uso dunha linguaxe clasicista, que evolucionou cara ao neomedievalismo, cun estilo neomudéxar e neogótico. Traballou na restauración de diferentes construcións como a igrexa de San Jerónimo el Real de Madrid e a de San Vicente de Ávila. Tamén realizou o edificio da Bolsa de Comercio de Madrid (1885-1893) e a Casa Consistorial de Valladolid (1898). Foi secretario da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

1. Volver quecer.

2. Adquirir calor unha semente ou froito dispoñéndose a fermentar.

1. olver(se) queimar.

2. Queimar(se) en exceso.