"Bo" (Contén)

PERSOEIRO

Historiador. Especialista en historia moderna e contemporánea, das súas publicacións destacan La révolution Française (1964), Les sans-culottes Parisiens de l’an II (1958) e La société Française dans la seconde moitié du XVIIIe siècle (1970).

1. Relativo ou pertencente ao pobo sorabo.

2. Individuo do pobo sorabo.

3. Pobo eslavo occidental que se asentou, desde o s VI, no curso superior do río Elba. Sometidos polo Emperador Conrado II durante o s XI, no s XII integráronse en Bohemia. Tamén coñecidos como serbios de Lusacia, repartíronse entre Brandenburgo e Saxonia constituíndo unha entidade étnica e cultural diferente á da estirpe xermánica.

4. Lingua eslava occidental do phylum indoeuropeo que se fala na rexión de Lusacia e comprende o sorabo occidental, falado na zona de Muzakov, o alto sorabo, en Bautzen, e o baixo sorabo, en Cottbus.

1. Acción de sorber unha vez.

2. Pequena cantidade de líquido que se sorbe dunha vez.

PERSOEIRO

Teólogo francés. Foi cóengo de París e chanceler da universidade, e fundou o colexio de teoloxía (1257) chamado despois La Sorbonne.

GALICIA

Pirata. Foi contrabandista nas rías galegas e dirixiu o motín do bergantín brasileiro Defensor de Pedro, do que era segundo contramestre, e que rebautizou co nome de Burla Negra. Entre o 19 de febreiro e o 8 de abril de 1828 apreixou 4 barcos ingleses, 1 americano e 1 portugués. Tras dirixirse a Pontevedra e A Coruña para vender o botín, embarrancou na praia gaditana de Santa María. Detido en Xibraltar, foi xulgado por autoridades británicas e aforcado por pirataría.

CABOS

Promontorio de Ática, situado na parte SL da rexión, diante do antigo mar de Mirto. É un cantil rochoso duns 60 m de altura que forma unha península de 1 km de longo, unida por un istmo duns 400 m. Está coroado polo templo de Poseidón, do que quedan 12 columnas e unha parte do pórtico e da arquitrabe do pronao. Data, probablemente, do tempo de Pericles (s V a C).

GALICIA

Filólogo. Doutorado en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela, as súas liñas de investigación céntranse na lírica galego-portuguesa, na edición de textos medievais e do s XVII, coa edición de textos como Crónica de Santa María de Iria / [atribuida a] Rui Vasques (2001), ou, en colaboración, Livro de Tristan e Livro de Merlin (2001), na dialectoloxía histórica “Do luns à sexta-feira, contribuiçom ao estudo do sistema dos dias da semana na história e na actualidade” (1993); e, sobre todo, na pesquisa de antigos documentos galego-portugueses, dos que destaca o descubrimento do que parece ser, ata o momento, o documento en galego-portugués con datación máis antiga; o Pacto de Gomes Pais e Ramiro Pais (1173?), publicado en Nas origens da expressão escrita galego-portuguesa. Documentos do séc. XII (2003), e uns dos de datación máis antiga en Galicia, Venda dunha herdade en Sequeiros (1231), publicado en “Dinâmicas da escrita romance...

CABOS

Cabo do extremo meridional de Calabria, Italia, situado na costa do Mar Xónico, nunha prolongación oriental do Aspromonte.

PERSOEIRO

Xadrecista. Aos 18 anos conseguiu o título de gran mestre e foi campión mundial xuvenil (Anveres, 1955). En 1962 foi campión, por primeira vez, da URSS. En 1969 gañou o campionato mundial, que perdeu na primeira defensa que fixo en 1972, ante o estadounidense R. Fisher.

PERSOEIRO

Político búlgaro. Xefe do partido agrario búlgaro, foi encarcerado pola súa oposición á Primeira Guerra Mundial. Ao seu remate foi nomeado xefe do Consello de Ministros (1919). Derrocado por un golpe de estado (1923), foi fusilado.

PERSOEIRO

Político búlgaro. Deputado en 1881, accedeu á presidencia da cámara (1884) como xefe de partido nacional liberal. Rexente, logo da abdicación de Alexandre de Battenberg (1886), favoreceu a investidura de Fernando de Saxonia-Coburgo (1887), que o nomeou presidente do Consello de Ministros (1887-1894), onde executou unha política ditatorial no interior, e no exterior opúxose a Turquía e a Rusia. Destituído (1894), foi asasinado.