"ABI" (Contén)

PERSOEIRO

Alquimista árabe. Fóronlle atribuídas numerosas obras, algunhas delas circularon por Europa baixo o nome occidentalizado de Geber.

FILOSOFOS

Filósofo e poeta xudeu. Coñecido como Avicebrón, trasladouse de neno a Zaragoza, onde se formou na cultura árabe e hebrea. Filósofo neoplatónico, influíu en numerosos filósofos escolásticos franciscanos, polo que foi considerado ata 1846 como cristián. Elaborou un sistema baseado na existencia dunha materia ou substrato común das cousas materiais e espirituais e unha forma ou principio de diferenciación que teñen o desexo de unirse unha a outra e que esta unión é a clave da perfección; e afirmou que a oposición entre o Deus único, infinito e eterno e o mundo múltiple, finito e perecedeiro, esixe a existencia de intermediarios como o intelecto, a alma e a natureza. Como poeta destacou polas súas poesías profanas moi influídas na forma e no contido pola poesía árabe. Entre as súas obras, nas que utilizou indistintamente o árabe e o hebreo, salientan Kéter malkut (Coroa real), Kitāb i ṣ lā ḥ al-akhlāq...

1. Pao longo de madeira que leva un gancho nun extremo, empregado para xunguir os bois á grade ou a unha xunta de apoio.

2. Ave de 42 cm de lonxitude de plumaxe coas partes superiores negras e as inferiores mitra, cola branca, peteiro de cor laranxa e patas rosadas. Habita as costas mariñas onde se alimenta principalmente de moluscos e crustáceos. É unha especie escasa como niñificante na Península Ibérica onde cría en pequeno número na costa cantábrica e no norte da mediterránea. No inverno aves do norte de Europa forman grandes bandos na costa ou esteiros lamacentos de Galicia.

1. garabata.

2. ara longa, gallada que serve para chegar ás pólas das árbores.

CIDADES

Cidade do fu de Osaka, na illa de Honshū, Xapón, situada a 15 km ao S da conurbación de Osaka (116.448 h [1991].

1. 1. Que ten habilidade para facer ben algunha actividade ou algunha cousa.

   2. Que ten habilidade para conseguir o que quere.

   3. Que é propio da persoa hábil.

2. Aplícase ao día ou ao tempo en que actúan os xulgados, tribunais e outros organismos da administración pública.

3. Aplícase á persoa que ten capacidade para realizar un acto de procedementos.

1. Capacidade que ten unha persoa para facer ben algo.

2. Cousa feita con graza ou destreza.

3. Acción que implica un certo grao de intelixencia e enxeño para a súa realización.

1. Acción e efecto de habilitar.

2. 1. Autorización conferida a un organismo ou funcionario para que realice funcións que non lle son propias.

   2. Nota característica de determinados corpos de funcionarios, únicos para todo o estado, que faculta os seus membros para presentarse aos concursos de provisión de prazas reservadas exclusivamente a estes corpos nas diferentes administracións públicas existentes no ámbito do estado.

   3. habilitación xudicial

      Medio legal para suplir a falta de capacidade.

1. de habilitar.

2. 1. Persoa autorizada polos funcionarios públicos e as clases pasivas para percibir os seus emolumentos e entregárllelos.

   2. Oficial encargado de cobrar da tesourería as cantidades asignadas a un corpo ou rexemento.

1. Declarar a alguén hábil ou apto para algo.

2. Facer que algo, especialmente un lugar, sirva para un fin ou función para os que non estaba destinado.

3. Dispoñer un crédito ou un capital para algo.

4. Conferir autorización a unha persoa para que desenvolva uns actos xurídicos determinados.

1. Calidade de habitable.

2. Cédula necesaria para que un edificio poida ser habitado, que outorga a autoridade como garantía de que reúne todas as condicións sanitarias e técnicas necesarias.

1. Acción de habitar nun lugar.

2. Lugar onde habitan persoas ou animais.

3. Dereito real que ten unha persoa, cos seus familiares, de ocupar nunha casa allea as partes necesarias. Pode proceder dos capítulos matrimoniais, dun testamento ou dun contrato especial. Este dereito non se pode arrendar nin ceder a outras persoas.

1. Lugar destinado a ser habitado.

2. Lugar de pequenas dimensións destinado para as persoas, especialmente a parte dun vehículo.

1. de habitar.

2. Que ten habitantes ou que está poboado.