"CIO" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor grego. Das obras que conservamos del destacan As aventuras de Leucipo e Clitofonte, novela de gran difusión no Imperio Bizantino e que máis tarde influíu na narrativa renacentista europea.

PERSOEIRO

Bispo de Tui de 1721 a 1745. No seu pontificado destaca o dourado do retablo da Expectación así como a ampliación da Capela de San Telmo e a adquisición da campá grande da Catedral.

PERSOEIRO

Estratega grego. No 251 a C liberou Sicione da tiranía de Nicocles e incorporouna á Liga Aquea, da cal foi nomeado estratega (245) e reelixido en anos alternos. Empeñado en converter a Liga nunha gran potencia, non conseguiu darlle a axeitada organización militar, tendo que recoñecer a hexemonía macedonia de feito (223). Morreu por orde de Filipo de Macedonia.

1. Figura que presenta ramificacións semellantes ás dunha árbore (en minerais, fósiles, etc).

2. Ramificación, sobre todo, das terminacións nerviosas e dos capilares.

1. Curvatura do arco.

2. Ornamentación en forma de arco.

GALICIA

Profesor, xornalista e relixioso. Emigrou a Bos Aires e foi nomeado bispo auxiliar de Santiago del Estero (1937). Como xornalista colaborou en El Almanaque Gallego e El Eco de Galicia, e foi fundador do xornal Santiago e da revista La Defensa. Empregou o pseudónimo de Prisquito, publicando as seguintes obras: Trabajos sueltos (1924) e un estudo sobre Francisco Solano.

GALICIA

Socióloga, pedagoga, ensaísta e activista social. Aínda que de formación autodidacta, é probable que a súa ansia de saber e a súa condición de muller a levaran a asistir, disfrazada de home, a clases na universidade correspontes á carreira de Dereito (1842-1845), de forma esporádica e sen carácter oficial. Antes de introducirse na elaboración de artigos xornalísticos e ensaios escribiu unha novela que quedou inédita, Historia de un corazón (1850), e Fábulas en verso, libro do que se fixeron dúas edicións (1851 e 1854) e que foi declarado libro de texto no ensino primario. Tamén escribiu unha zarzuela, Los hijos de Pelayo, e unha obra de teatro, Un poeta, que non chegaron a representarse, mentres que, La medalla de oro, si chegaría aos escenarios. Dende 1854 a 1857 colaborou no xornal liberal La Iberia. No 1857, Concepción Arenal trasladouse a Asturias, primeiro a La Isla, despois a Colloto e, en 1858, a Oviedo, onde escribiu dous libros...

GALICIA

Profesor e publicista pedagóxico. Comezou os estudios de Maxisterio na cidade das Burgas e logo trasladouse a Madrid á Institución Libre de Enseñanza (ILE). Emigrou á Arxentina onde exerceu como profesor de Matemáticas. Preocupado pola formación educacional, fundou a Escola Industrial chamada Asociación Industrial. Ademais foi o promotor e director pedagóxico das escolas nocturnas para obreiros, “Escuelas de Casa Galicia”. Como republicano convencido foi un dos fundadores do Centro Republicano Español en Bos Aires. Publicou en 1912 Puntos de vista educacionales, la escuela Argentina.

PERSOEIRO

Escritor. A súa poesía afástase dos gustos de Góngora, Lope ou Quevedo, tanto pola lingua coma pola temática tratada. Destaca como sonetista, composición á que imprime unha gran perfección formal. Postumamente publicou Rimas (1634). Como historiador deixou Información de los sucesos del reino de Aragón en los años 1590-1591.

1. Que contén argucias.

2. Que ou quen formula argucias.

1. Acción e efecto de argumentar.

2. Conxunto de argumentos para soster ou contradicir unha opinión.