"ECA" (Contén)

Termo da xerga dos cesteiros de Mondariz que corresponde á voz ‘teta’.

Xénero de nematodos, da orde dos estronxílidos ao que pertence a especie N. americanus, que produce a anquilostomíase. Trátase dun nematodo cuxas femias miden uns 9 mm e os machos uns 6 mm, cunha abertura bucal provista dunha serie de placas cortantes. Habita no intestino delgado humano, onde se nutre do sangue das feridas que provoca con estas placas. É propio do S de Asia e África e de América Central e do Sur.

Cavidade situada no costado dun nectario e que acumula néctar.

Organización de Estados Centroamericanos.

Cuberta coriácea que protexe os ovos dos insectos ortópteros, dos ditiópteros e dalgúns heterópteros. Está dividida nunha serie de compartimentos segundo os ovos que contén e pode ter paredes ocas ou macizas. A forma, a medida e a coloración son, polo xeral, moi específicas.

Especie de roldana que se usa para izar e baixar as velas nunha embarcación.

Termo do latín dos chafoutas ou xerga dos albaneis que corresponde á voz ‘calcetín’.

Edición xeral das obras dos Padres gregos, preparada por Jean-Baptiste Pitra e realizada por Jacques-Paul Migne en 161 volumes (1857-1866). Comprende todos os escritos cristiáns gregos ata o Concilio de Florencia (1439), co texto orixinal e a versión latina.

1. Acto ou omisión de desobedicencia a unha lei ou principio relixioso. Na tradición oral recóllense ditos como: “No pecado está a penitencia. Deus molla aos xustos e aos pecadores, o mesmo polos días que polas noites. Págana os xustos cando a fan os pecadores. Unha por outra non é pecado”.

2. Estado dunha persoa que cometeu esas faltas.

3. pecado capital

   Cada un dos sete pecados que a tradición eclesial considera como orixe doutros vicios e pecados. Segundo a orde establecida polo Papa Gregorio I o Magno, os pecados capitais son a soberbia, a avaricia, a luxuria, a gula, a ira, a envexa e a preguiza. Contrapóñense ás correspondentes sete virtudes capitais.

4. pecado contra o Espírito Santo

   Pecado nomeado no Novo Testamento (Mt 12, 31-32, e Mc 3, 29-30), que consiste no rexeitamento explícito e pertinaz do don escatolóxico de Deus en Xesús Cristo e que, polo feito de incluír o rexeitamento absoluto do mesmo perdón divino, nunca pode ser perdoado.

5. pecado de comisión

   Obra, palabra ou desexo que prohibe a lei divina.

6. pecado de omisión

   Pecado que se comete por non facer o indicado pola lei moral.

7. pecado mortal

   Pecado que causa a morte da alma.

8. pecado orixinal

   Pecado da humanidade nos tempos orixinais da súa historia, do que participan todos os homes e polo que o xénero humano perdeu o estado orixinal e se fixo responsable da súa situación actual. Se ben son moitas as relixións que fan referencia a unha caída orixinal, co fin de explicar a existencia do mal físico e, sobre todo, moral no mundo, a específica comprensión bíblica dun pecado orixinal (o de Adán e Eva) responde á esixencia de manter a non responsabilidade do Creador na existencia do mal, motivada exclusivamente polo home. A doutrina eclesiástica do pecado orixinal fundaméntase nas epístolas de Paulo aos romanos e aos efesios e foi definida polos concilios de Cartago e de Trento.

9. pecado reservado

   Pecado cuxa absolución se reserva a un superior eclesiástico (papa, bispo, ordinario), limitando así a xurisdición ordinaria dos seus súbditos. Algúns pecados son reservados por razón da súa gravidade ou por razón da censura.

10. ...

Que ou quen peca.

Mamífero, de aspecto semellante ao dun xabaril, cunha glándula que segrega un líquido cun cheiro similar ao do almiscre. Habita en zonas selváticas de América do Sur.