"ILi" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 1725.

  • Calidade de condensable.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Propiedade dun corpo para conducir a electricidade ou a calor.

    2. Capacidade dunha fibra muscular de transmitir a unha fibra contigua os impulsos que lle chegan. É máxima nas fibras do sistema de condución do corazón.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Organización, fundada en 1929, que agrupa a algunhas asociacións de pais de alumnos (APAs) dos centros privados de ensino, especialmente os de ensino confesional, ademais dalgunhas do sector público. Está representada no Consejo Escolar del Estado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • División administrativa e militar do imperio dos Habsburgo que abranguía os territorios situados entre o mar Adriático e Transilvania. En 1538 organizáronse en Croacia os primeiros confíns, pero a organización definitiva foi obra do príncipe Uxío no s XVIII. Creáronse coa finalidade de impedir a penetración turca e para reprimir unha eventual revolta húngara. Nos territorios establecéronse pobos eslavos que recibiron, a cambio dun servizo activo, un feudo por familia. Coa decadencia do Imperio turco desapareceron de xeito progresivo ao longo do s XIX.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Calidade de conmensurable.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Calidade de conmutable.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘cuncha’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase á rocha ou ao terreo que contén cunchas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • conquili(o)-.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Parte da malacoloxía que estudia as cunchas dos moluscos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente á conquilioloxía.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conrado V Hohenstaufen.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Calidade de considerable.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Persoa que aconsella ou axuda a unha autoridade ou entidade.

      2. Persoa que en certas corporacións e sociedades asiste como conselleiro o superior que as goberna.

    1. Coordinador ou conselleiro espiritual dos grupos de revisión de vida, de comunicados de base ou de movementos apostólicos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Organismo auxiliar da curia romana e de carácter xeralmente consultivo ou executivo creado polo papa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Construción situada no foro de Roma. Iniciada por Maxencio, finalizouna Constantino I o Grande. Consta de tres naves e unha ábsida na que se situou unha estatua de Constantino de tamaño colosal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ENTRADA LARGA

    Denominación que recibiron os oito concilios celebrados pola Igrexa cristiá en Constantinopla entre os anos 381 e 1341. A Igrexa só considera como ecuménicos catro, os tres primeiros e o sexto, denominado IV Concilio.
    Concilio I (381)
    Segundo concilio ecuménico da Igrexa católica, convocado polo Emperador Teodosio I, ao que asistiron 150 bispos orientais, que condenaron o arianismo e o macedonianismo, definiron o Espírito Santo como parte integrante da Santísima Trindade e reafirmaron as resolucións adoptadas no Concilio de Nicea (325).
    Concilio II (553)
    Quinto concilio ecuménico convocado polo Emperador Xustiniano coa intención de atraer á fe ortodoxa os monofisitas. Condenou os Tres Capítulos, escritos de Teodoro de Mopsuestia, Teodoreto de Ciro e Ibas de Edesa, acusados de nestorianismo, un movemento enfrontado aos monofisitas.
    Concilio III (680)
    Sexto concilio ecuménico convocado polo Emperador Constantino...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Concilio convocado polo Papa Xoán XXIII e o Emperador Sexismundo. Iniciouse o 5 de novembro de 1414 e rematou o 22 de abril de 1418. As súas 45 sesións afrontaron principalmente a unidade da Igrexa de Occidente, a defensa da fe fronte ás doutrinas de Wycliffe e de Jan Hus, e a reforma da Igrexa. Como consecuencia do cisma, a cristiandade dividiuse en tres papas: Xoán XXIII, Gregorio XII e Benedicto XIII, depostos polo Concilio, que declarou a súa autoridade suprema ao proceder o seu poder unicamente de Cristo. A tendencia conciliarista outorgáballe o poder ao Concilio para a elección do novo papa, pero acabou impoñéndose unha solución intermedia; unha comisión composta polos cardeais e trinta prelados (representantes das nacións presentes no Concilio) elixiron como novo papa a Martiño V, que, en 1418, restableceu a autoridade papal sobre a conciliar.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Actividade que consiste en levar as contas dunha xestión, dun negocio, da administración dunha empresa ou doutra entidade.

    2. Conxunto de contas dunha empresa, sociedade ou organismo público, levadas segundo un plan.

    3. Rama particular da economía formada por un conxunto de postulados, proposicións e leis que teñen por obxecto a captación, a representación e a medida do patrimonio. Á función financeira sumáronselle funcións xurídicas e fiscais. Os bens e mais os dereitos constitúen o activo patrimonial; o pasivo patrimonial está formado polas obrigacións, e a diferencia entre eles é o neto patrimonial. Todo feito contable implica unha dobre anotación, de maneira que a suma de cantidades debedoras sexa igual ás acredoras. A contabilidade xeral é a que rexistra os movementos de valores da actividade da empresa e contribúe a determinar o balance e a conta de resultados; o primeiro paso é o de establecer a identidade entre o total de bens dispoñibles pola empresa e a suma das súas obrigacións cara aos propietarios e terceiros (activo - pasivo = capital); finalmente, faise un novo balance xeral, trasladando as perdas e as ganancias das outras contas á conta de resultados; é o balance xeral clasificado...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción e efecto de contabilizar.

    VER O DETALLE DO TERMO