"SF" (Contén)

Levar ou transportar algo ou alguén dun lugar a outro.

Ceder ou renunciar en favor doutro unha atribución, un dereito ou un dominio sobre unha cousa.

Destinar unha cantidade dun orzamento a outro obxecto diferente do que estaba destinada.

Efectuar unha transferencia bancaria.

Acción e efecto de transfigurar ou transfigurarse.

Episodio narrado polos Sinópticos no que Xesús Cristo lles manifestou a súa gloria aos apóstolos Pedro, Santiago e Xoán, sobre unha montaña, identificada na tradición como a de Tabor. A escena foi representada nas artes plásticas desde a Antigüidade e o episodio foi celebrado no calendario litúrxico, impoñendo Calisto III a súa celebración en toda a Igrexa Católica o día 6 de agosto.

Cambiar algo ou a alguén de aspecto, figura ou carácter, principalmente para mellor.

Cambiar algo ou alguén de aspecto, figura ou carácter, principalmente para mellor.

Acción de ferir traspasando de parte a parte cunha arma de punta.

Procedemento cirúrxico que consiste en atravesar e cortar nun só tempo os tecidos brandos de dentro cara a fóra. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Acción e efecto de transformar ou transformarse.

Cambio experimentado por unha obriga ou un dereito sen que quede alterado en substancia.

Mecanismo de transferencia de material xenético entre bacterias, segundo o que os receptores sofren modificacións nas súas propiedades xenéticas baixo a acción de extractos obtidos a partir doutra cepa.

Cada unha das regras ou operacións da gramática xenerativa necesarias para pasar unha frase da estrutura profunda á superficial. Distínguense entre: a deleción, que provoca o cambio estrutural máis simple segundo o esquema a + b + c → a + b (Maruxa escribe un soneto → Maruxa escribe); a inserción que, en contraposición á deleción, serve para introducir un novo elemento na frase, segundo o esquema a + b → a + b + c (O campesiño labra/sen azos/ás presas/agora) e a substitución entendida como a combinación dunha deleción e dunha inserción, responde ao esquema a → b (Os paxes/os soldados entraron). Cando unha parte da estrutura arbórea é substituída por dúas ou máis estruturas diferentes fálase de expansión, que presenta o esquema a → b + c (Pasa a tarde → Pasa/lenta/a tarde/fría de inverno). Se diversos elementos son substituídos por un só...

1. Aplicación bixectiva dun conxunto noutro ou en si mesmo. Segundo a definición de F. Klein a xeometría é o estudo das nocións invariantes para un grupo de transformacións. Como exemplos de transformacións no plano poden mencionarse as rotacións, as simetrías axiais ou as translacións, e no espazo as simetrías respecto a un eixe ou a un plano ou as rotacións axiais. Segundo as súas propiedades específicas, as transformacións reciben diversos nomes: transformación ortogonal, lineal, isogonal, isocora, topolóxica ou alxébrica. As transformacións lineais definidas como isomorfismos entre espazos vectoriais chámanse movementos.

2. transformación integral

   Operación mediante a que unha función f(x) se transforma noutra función F(y) grazas a relacións de tipo integral. O exemplo máis sinxelo é a simple integración F(y) =∫ a y f(x)dx.

3. transformación lineal

   Transformación L que satisfai a propiedade de linearidade, é dicir, tal que L(αv + w) = αL(v) + L(w).

ariación das funcións de estado dun sistema termodinámico. En toda transformación hai un estado inicial e final, que difire no valor dalgunha función de estado. Se os estados inicial e final son os mesmos fálase de transformación pechada ou ciclo termodinámico. Unha transformación denomínase isoterma se non varía a temperatura, isóbara se mantén a presión, isocora se o fai o volume, isentrópica se o fai a entropía, e adiabática se non hai intercambio de calor co exterior.

Operación propia das entidades financeiras de converter un aforro líquido recibido nun crédito a medio ou longo prazo.

1. Que transforma.

2. Aparato estático de indución electromagnética destinado a transformar un sistema de correntes variables en un ou máis sistemas de correntes variables de intensidade e tensión, xeralmente diferentes pero coa mesma frecuencia. Consiste en dous circuítos denominados, primario e secundario, enrolados arredor dun mesmo núcleo magnético de ferro e dispostos en columnas. O primario recibe a corrente que se quere transformar e que unha vez transformada sae polo secundario. O núcleo magnético está formado por unha serie de pranchas delgadas, illadas e colocadas convenientemente para evitar as perdas por histérese e correntes de Foucault. Algúns transformadores especiais dispoñen ademais dun terceiro circuíto, denominado terciario. Tamén existen transformadores de medida que poden ser de tensión ou de intensidade.

3. transformador ideal

   Cuadripolo convertedor de enerxía que conservando a súa forma cambia o nivel das súas magnitudes características (variable intensiva e extensiva). É un transformador sen perdas, de coeficiente de axuste da unidade e de fluxo de dispersión nulo, e no que a indutancia mutua M e as autoindutancias do primario L1 e do secundario L2 son infinitas.

4. transformador perfecto

   Transformador sen perdas, de coeficiente de axuste da unidade e de fluxo de dispersión nulo. O seu circuíto equivalente está formado por unha autoindutancia L conectada ao primario dun transformador ideal. Cando L1 tende a infinito o seu comportamento aproxímase ao do transformador ideal.

redutor.

Facer pasar algo ou a alguén dunha forma a outra.

Converter unha cousa noutra.

olverse algo ou alguén diferente do que era, para tomar outras características.