"ues" (Contén)

1. Relativo ou pertencente a Quiroga ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Quiroga.

PERSOEIRO

Xeógrafo e anarquista francés. Membro dunha familia de xeógrafos, foi profesor na Université de Bruxelles, onde viviu moitos anos de exilio a causa das súas ideas. Influíu notablemente sobre os anarquistas españois. É autor de Voyage à la Sierra Nevada (1861), Nouvelle géographie universelle (1875-1894) e L’homme et la Terre (1905).

PERSOEIRO

Alto funcionario real. En 1546 Carlos I nomeouno comendador maior de Castela na orde de Santiago. En 1561 nomeárono embaixador en Roma e en 1568 conselleiro de Xoán de Austria, co que participou na campaña contra os mouriscos de Granada (1569) e na Batalla de Lepanto (1571). Foi gobernador de Milán (1571-1573) e substituíu ao duque de Alba como gobernador dos Países Baixos (1573), onde adoptou unha política moderada. Foi derrotado en Leiden e Middelburg polas tropas de Luís de Nassau pero venceunas en Mook (1574). Tivo que pactar coas tropas españolas amotinadas en Anveres e non conseguiu convocar uns estados xerais e pacificar o país.

1. Petición ou solicitude que se fai a alguén.

2. Esixencia, reprimenda ou reproche que se fai a alguén por algo que fixo.

PERSOEIRO

Cirurxián. Xunta o seu curmán Auguste Reverdin (Xenebra 1848-1908), fixo valiosas achegas na técnica operatoria, mellorou o instrumental e foi o primeiro que interpretou adecuadamente os síntomas do hipotiroidismo tras a extirpación do bocio.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico francés. Fundador de La Gazzette du Cinéma, debutou na dirección en Paris nous Appartient (1960). Da súa filmografía cómpre salientar L’amor fou (1966), Hurlevent (1985), La belle noiseuse (1991), Haut bas fragile (1994) e Histoire de Marie et Julien (2003).

PERSOEIRO

Escritor e editor francés. Director da Nouvelle Revue Française, exerceu como crítico literario e publicou os seus Études (1912) sobre Baudelaire, Cézanne, Debussy, Gide e outros. Prisioneiro durante a Primeira Guerra Mundial, dedicou os anos de catividade á creación literaria.

ILLAS

Illa de illas Mauricio (109 km2; 35.779 h [2000]).

PERSOEIRO

Médico portugués. Coñecido como Amatus Lusitanus, estudou en Salamanca, Portugal, Flandres (1534), Italia (1541) e Salónica (1556). A súa obra máis importante é Centurias médicas (Florencia, 1551).

PERSOEIRO

Poeta portugués. De orixe xudía, foi a figura literaria dominante na época de anexión a Castela e o máis orixinal dos discípulos de Camões. Cultivou o xénero pastoril en poesía coas súas Éclogas (1605) e a novela con O Pastor Peregrino (1608). Escribiu en castelán Romances (1569), con influencias de Góngora.

PERSOEIRO

Escritor. Recoñecido orador e ideólogo, foi presidente da Segunda Liga da Mocidade Republicana e director do semanario Globo. En 1935 emigrou a EE UU. Das súas obras destacan Páscoa feliz (1932), Saudades para Dona Genciana (1956), Gente de terceira classe (1962) e O milagre segundo Salomé (1975).

PERSOEIRO

Escritor portugués. Coñecido como João Verde, mantivo certa relación con Curros Enríquez, Filomena Dato e García Ferreiro. Colaborador de Vida Gallega e A Terra Minhota, onde escribiu textos en galego, fundou e dirixiu Aurora do Lima e O Regional. Na súa obra amosou as vivencias e os seus sentimentos cara á paisaxe miñota. É autor de Musa Minhota (1897), N’Aldeia (1890) e Ares da Raia (1902), en que emprega a lingua galega para compoñer algunhas coplas populares.

PERSOEIRO

Cantante e actriz. Coñecida como Amália Rodrigues, está considerada unha das intérpretes máis importantes de fados. Participou nas operetas Rosa cantadeira (1944) e Mouraria (1946), no drama A severa (1955) e nos filmes Os amantes do Tejo (1955), Fado Corrido (1964) e As Ilhas Encantadas (1965). Da súa discografía destacan Mouraria (1945), Novo Fado da Severa (1953), Povo que Lavas no Rio (1963), Estranha Forma de Vida (1964), Lágrima (1983), Maldição (1992) e Segredo (1998). Recibiu o Premio MIDEM (The International Music Market) en 1967, 1968 e 1969.