"CIO" (Contén)

1. Acción e efecto de presentar.

2. Aspecto ou aparencia exterior de algo

3. Rito do Antigo Testamento polo que os pais consagraban a Iavé os primoxénitos no templo de Xerusalén; despois pagaban a redención por cinco séculos.

4. Parte fetal que penetra primeiro no conduto pelviano e que polo seu volume e consistencia condiciona un determinado mecanismo de parto. As formas habituais de presentación son a cefálica ou de cabeza (a máis frecuente), a de nádegas e a transversa (presentación distócica).

5. Privilexio polo que un monarca ou xefe de estado podía propoñerlle ao papa, ao quedar vacante unha sé episcopal, un candidato para que fose elixido e consagrado bispo. No Estado español este privilexio foi perpetuado polo goberno de Franco ata despois de que o Concilio Vaticano II pedira a liberdade para a Igrexa nestes asuntos. O rei Xoán Carlos I renunciou a este dereito.

1. 1. Acción e efecto de prestar ou de prestarse.

   2. Obriga que dimana da lei ou que, en virtude dun convenio, cumpre unha das partes.

   3. Imposto ou servizo esixible por unha autoridade competente.

   4. prestación patrimonial

      Medida administrativa de gravame sobre os bens particulares de carácter forzoso. Pode ser tributaria ou extratributaria.

   5. prestación persoal /

      Servizo persoal obrigatorio esixido pola lei. Foi empregada para construír camiños municipais e obrigaba aos veciños dunha poboación a realizar obras ou servizos de utilidade común. Proporcionábase un traballo persoal duns cincuenta e dous días ao ano, compatibles cos traballos agrícolas, dedicándolle unha xornada semanal.

   6. prestación persoal

      Servizos ou traballos que os servos e colonos debían ao señor.

   7. prestación social ON

      Medida ofrecida pola Administración Pública para atender aos cidadáns en situacións de necesidade.

   8. prestacion social substitutoria

      Actividade, servizo ou obra de utlidade pública ou de interese xeral que os obxectores de conciencia realizaban en substitución do servizo militar obrigatorio.

2. Conxunto de calidades que caracterizan cuantitativamente as posibilidades dun avión, dun automóbil ou dunha motocicleta.

1. Acción e efecto de presumir.

2. Opinión baseada en indicios.

3. 1. Dedución feita polo xuíz ou pola lei da existencia dun feito ou dunha circunstancia descoñecidos a partir da certeza ou verdade dun coñecido, co que si hai un vínculo preciso ou directo. Se a dedución se fai pola lei, denomínase presunción legal, que como non pode ser impugnada por outras probas, denomínase iuris et iure ‘de feito e de dereito’; se a fai o xuíz, presunción xudicial, considerada verdadeira, mentres que non exista unha proba que demostre o contrario, denomínase iuris tantum ‘de dereito’.

   2. presunción de inocencia

      Suposición aplicada a toda persoa nun proceso penal mentres que non exista sentenza firme que a condene.

   3. Feito que a lei ten por certo sen necesidade de probalo.

4. Cualidade de presumido.

1. Acción de preterir.

2. Omisión no testamento dos herdeiros forzosos do testador.

3. Figura coa que se aparenta non dicir aquilo que realmente se di.

1. 1. Acción e efecto de previr.

   2. Predisposición ou disposición para evitar un risco.

   3. prevención dos accidentes de traballo/de riscos laborais

      Conxunto de medidas destinadas a diminuír o risco de accidentes laborais.

2. Corrección disciplinaria que a lei permite aos tribunais do contencioso administrativo.

3. 1. Coñecemento anticipado do xuíz nunha causa que pola súa natureza puidese pertencer a outros xuíces.

   2. Seguro de bens procedentes de sucesións decretado polo xuíz de primeira instancia.

4. 1. Lugar dun cuartel onde se sitúa a garda de prevención, e no que se custodiaban os arrestados por faltas leves e onde estaba o calabozo para os arrestados por faltas graves.

   2. ...

PERSOEIRO

Político e xornalista. Militou no Partido Socialista Obrero Español (PSOE) e foi un dos líderes da rama moderada. Coa Segunda República foi ministro de Facenda e de Obras Públicas con M. Azaña (1931-1933), estabilizou a peseta e impulsou as obras hidráulicas e a modernización dos transportes. Durante a Guerra Civil Española foi ministro de Mariña e Aire (1936-1937) no goberno de F. Largo Caballero, e de Defensa Nacional no de J. Negrín López (1937-1938). Exiliouse en México, onde dirixiu a Junta de Auxilio a los Republicanos españoles (JARE).

PERSOEIRO

Arquitecto, escultor e pintor italiano. Formouse en Boloña e foi discípulo de Giulio Romano, con quen colaborou nos frescos do Palazzo del Te en Mantua (1526-1530). Traballou sobre todo en Francia, chamado por Francisco I (1531). Primeiro con Rosso Fiorentino e despois só, dirixiu as obras e a decoración das estancias do Château de Fontainebleau e proxectou a capela funeraria dos Valois en Saint-Denis. Influíu na escola de Fontainebleau.

1. Infección que ten lugar por primeira vez.

2. Infección primeira ou orixinal.

1. Acción e efecto de ser privado ou de privarse de algo.

2. Falta ou ausencia do que se necesita ou desexa.

3. Carencia do que é necesario para vivir dignamente.