"bo" (Contén)

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Silleda. Construíuse en estilo románico sobre unha necrópole anterior. Pertenceu ao mosteiro de San Lourenzo de Carboeiro. Ten planta de nave única e cabeceira rectangular, que no exterior presenta un aspecto macizo amodo de torre. Destaca a fachada principal cunha portada de dobre arquivolta tórica que se apoian en columnas acobadeladas. No tímpano está esculpida a figura dun cabaleiro montado sobre un animal ao que domina. Remata nun campanario de dous vans cunha balconada.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Miguel que dá nome ao concello de Taboadela, onde se atopa a capital municipal.

GALICIA

Concello da comarca e da provincia de Ourense, situado no S da Comunidade Autónoma de Galicia ( 42° 14’ 40” de latitude N e 7° 49’ de lonxitude O). Limita ao N con San Cibrao de Viñas (comarca de Ourense), ao L con Paderne de Allariz (comarca de Allariz-Maceda), ao S con Allariz (comarca de Allariz-Maceda), e ao O coa Merca (comarca de Terra de Celanova) e San Cibrao das Viñas (comarca de Ourense). Abrangue unha superficie de 25,2 km2cunha poboación de 1.680 h (2007), distribuída nas parroquias do Mesón de Calvos, Santiago da Rabeda, Soutomaior, Taboadela, Torán e A Touza. A capital está no lugar de Taboadela, na parroquia do mesmo nome, a 127 km de Santiago de Compostela e a 12 km de Ourense. Está adscrito á diocese de Ourense e ao partido xudicial de Ourense.
Xeografía física
Taboadela constitúe un relevo en cuesta como consecuencia do seu carácter de bordo meridional da depresión de Ourense. É un terreo dominado polos granitos, onde se diferencian...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ponte Caldelas baixo a advocación de Santiago.

1. Plataforma feita con táboas, xeralmente elevada e situada nun lugar público, en que ten lugar un espectáculo ou un acto solemne.

2. Tabique feito de táboas unidas polo canto.

3. Plataforma elevada a unha certa altura do chan onde se executa o condenado.

PERSOEIRO

Profesor. Foi profesor nas Escolas Normais e, en 1948, foi designado inspector central das mesmas. Publicou moitos libros para o ensino das matemáticas e ciencias naturais, dos que destacan Intuición y acción. Más de 100 lecciones prácticas de matemáticas y ciencias fisiológico-naturais para las escuelas de primera enseñanza y ligeras nociones de taxidermia (1935).

PERSOEIRO

Arquitecta. Doutora en Arquitectura, foi arquitecta municipal de Marín e traballou con César Portela durante seis anos. En 1991 creou o seu estudo de arquitectura. Conselleira titular do Consejo Superior dos colexios de arquitectos de España, en 2003 integrouse en dúas comisións do Consello de Arquitectos de Europa e converteuse na primeira muller en ser decana do COAG. En 2005 converteuse en conselleira de Vivenda, en representación do BNG.

PARROQUIA

Parroquia do concello das Neves baixo a advocación de santa María.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Outeiro de Rei baixo a advocación de san Pedro.

1. Prancha de madeira que presenta unha superficie plana e lisa e que se constrúe unindo táboas.

2. Táboa máis ou menos estreita e longa que ten diversos usos, como fixar carteis ou anuncios.

3. Placa de lousa onde se pode escribir ou debuxar con xiz.

4. Cadro de madeira, plástico ou outro material que se divide en cadros máis pequenos denominados casas e que se utiliza para xogar a distintos xogos como o xadrez, as damas ou o parchís.

REXIÓNS

Rexión de Tanzania (76.151 km2; 846.000 h [2002]). A súa capital é Tabora (93.362 h [2002]).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Tomiño baixo a advocación de san Miguel.

1. Relativo ou pertencente aos taboritas.

2. Seguidor da á radical husita, organizada por Jan Zižka na praza forte de Tabor (Bohemia) en 1420. Baixo a guía do seu sucesor Procopio o Rapad, en 1424 asediaron Nuremberg e obrigaron a Federico de Hohenzollern a asinar o Tratado de Heheimstein (1429-1430). En 1434 foron derrotados en Lipant, preto de Cesky Brod.

DEPARTAMENTOS

Departamento de Uruguay (15.438 km2; 90.489 h [2004]). A súa capital é Tacuarembó (51.224 h [2004]).

LIÑAXES

Liñaxe de orixe galega que trae por armas, en campo de ouro, unha rosa heráldica de goles.

PERSOEIRO

Profesor e escritor, irmán de Xosé Ignacio Taibo Arias. Licenciado en Filosofía e Ciencias da Educación, doutor en Ciencias Políticas e profesor na Universidad Autónoma de Madrid, foi membro fundador do Centro de Estudios del Este, tema que foi protagonista nos seus estudos e nas diferentes publicacións posteriores. É columnista de política internacional da BBC de Londres e colaborador de política internacional en xornais como La Vanguardia, El País, La Voz de Galicia e El Correo. Ademais é autor de numerosos traballos relacionados con este tema, como Los mariscales de agosto (1991), La Unión Soviética (1993), Europa sen folgos (1994), Los conflitos yugoslavos (1995), A nova desorden internacional (1998), Un novo Terceiro Mundo? (2000), A desintegración de Iugoslavia (2001), Imperio norteamericano e capitalismo global (2003) e El conflito de Chechenia (2005). Recibiu...

PERSOEIRO

Sociólogo e escritor, irmán de Carlos Taibo. Catedrático de Lingua e Literatura Galega, é correspondente da revista Jane´s Defence Wecly e colaborador de diversas publicacións periódicas de Galicia. A súa obra busca un efecto de sorpresa no lector e algúns dos seus relatos teñen unha estrutura complexa. É autor de diversos relatos curtos e contos, cos que foi premiado en diversas edicións do Premio Modesto R. Figueiredo, como Os Inmortais (1975) e O Fotógrafo (1978, Premio Mesón do Labrego da Editorial Limbo). Do seu libro Calendario de Brétemas mañanceiras na miña praia atlántica (1981) foron traducidos algúns contos ao ruso. Traduciu a obra teatral Pedro Madruga, de M. Gato, e no ensaio destacan os seus libros Os partidos políticos en Galiza (1977), en colaboración con Manuel Rivas; e Vinicius de Morais (1984). Tamén é autor da colección de relatos Informe Bestiario (1991) e das novelas Homes de ningures...