"qu" (Contén)

Batalla de Saint-Quentin.

Lugar da parroquia de Traba no concello de Coristanco onde se atopa a capital municipal.

Lugar da parroquia de Crespos, capital do concello de Padrenda.

Construción situada en Santiago de Compostela. Fundado polo arcebispo Francisco Blanco en 1577 para acoller os enfermos de peste, foi obra de Gaspar de Arce e reedificouse no s XVIII. Conserva a capela de nave única e ábsida poligonal. Destaca a portada, estruturada nun arco de medio punto levantado sobre pilastras toscanas e rematada cun frontón triangular baixo o que se abren dúas fornelas coas imaxes dos santos Cosme e Damián. O claustro é dórico e ten catro arcos en cada lado.

Construción situada en Sárdoma (Vigo). Construído no s XVII, ten planta rectangular, próxima ao cadrado, con dúas alturas e remata con ameas. Na fachada destaca unha torre redonda pola que se accede, percorrendo un pasadizo disposto sobre un arco, á capela de San Roque, de planta rectangular. É o lugar de celebración dunha romaría na honra de san Roque, patrón da cidade, o 16 de agosto.

Título outorgado por Carlos II en 1688, co vizcondado previo de Cerdido, a Pedro Álvarez de Reinoso e Andrade, Gayoso e Feijoo , alguacil maior e rexedor perpetuo de Ourense e señor de San Sadurniño, Cerdido e Somozas. Sucedeuno a súa filla, María Rosa Álvarez Reinoso de Argiz Pardo de Andrade e Figueroa , II marquesa de San Saturnino, sucedida polo seu fillo Xosé Xacinto de Quindós Andrade e Figueroa , III marqués de San Saturnino. Os seus sucesores foron Xosé Xavier de Quindós e Pardo de Andrade , IV marqués de San Saturnino, Xosé María de Quindós Quiroga Pardo e Freire de Andrade , V marqués de San Saturnino, Xosé Mariano de Quindós Tejada , VI marqués de San Saturnino, e María de la Natividad Quindós Villarroel (?-1953), VII marquesa de San Saturnino, que morreu sen fillos. O título rehabilitouse en 1955 con Alfredo Moreno Uribe (?-1981), VIII...

Construción situada en Mabegondo (Abegondo). Construída no s XVII por Diego de Quiroga Reimóndez, está composta por un corpo principal flanqueado por dúas torres cadradas. Está realizada en cachotaría de granito, con cantaría nas esquinas. Na fachada principal atópase, sobre o balcón central, o escudo dos Quiroga e dos Reimóndez.

Parque Natural situado no NO da provincia de Zamora, moi cerca do límite coa provincia de Ourense. Trátase dunha área de montaña con abundantes vales e lagoas de orixe glaciaria. Conta cunha extensión de 5.027 ha, das que 368 corresponden ao lago de Sanabria, o maior de orixe glaciaria de España. A depresión que se asenta sobre materias precámbricos pechouse debido á formación dunha morena. Está percorrido polo río Tera, que nace na vertente S de Pena Trevinca, a 2.127 m de altitude nun antigo glaciar. Predominan os prados alpinos, os bosques de ribeira e de carballos cerquiños, acivros e teixos, e a matogueira de queiroas que configuran un conxunto no que hai unhas 1.500 especies vexetais. Da fauna destacan o corzo, o lobo, o xabaril, a londra, a aguia real, o falcón, a lagarta galega, a víbora de Seoane, a troita e o barbo.