"Ōita" (Contén)

1. 1. Espazo de oito días que dura unha festa ou celebración relixiosa.

   2. Último dos días deste período.

2. 1. Intervalo musical que abrangue oito graos da escala diatónica.

   2. Nota musical que, respecto a outra, está separada por un intervalo de oitava, de xeito que a superior duplica exactamente o número de vibracións da inferior.

   3. Combinación harmónica de dous sons separados por un intervalo de oitava.

   4. Gama de notas comprendidas no intervalo dunha oitava.

   5. oitava aumentada

      Oitava que comprende cinco tons, dous semitóns diatónicos e un semitón cromático.

   6. oitava diminuída

      Oitava que comprende catro tons e tres semitóns diatónicos.

   7. ...

1. de oitavar.

2. Que ten oito lados ou caras.

1. Dar a algo forma octogonal.

2. Dividir algo en oito partes iguais.

3. Tocar na oitava superior ou inferior dun son en certos instrumentos de vento.

1. 1. Período de días en que se celebra unha festa relxiosa.

   2. Función relixiosa que se celebra durante os oito días consecutivos dunha festa.

2. Conxunto de pregarias, feitas xeralmente por cristiáns de diversas confesións, para pedir a unidade das igrexas. A práctica foi iniciada por dous anglicanos, Spencer Jones e Lewis Watson (1908), e foi fomentada entre os católicos por Paul Couturier (1935). Celébrase do 18 ao 25 de xaneiro.

RIOS

Río da vertente atlántica que, xunto co Verdugo, forma a ría de Vigo. Nace na serra do Suído, na parroquia da Xesta (A Lama), baña os concellos da Lama, Fornelos de Montes e Soutomaior, onde conflúe co Verdugo, e desemboca na parroquia de Arcade tras 33 km de percorrido. Os seus principais afluentes son o Barragán, o Portalago, o Aranza e o Parada. Está represado no encoro de Eiras, que subministra auga potable á cidade de Vigo.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Fornelos de Montes baixo a advocación de san Vicente.

1. Que ocupa o lugar número oito nunha serie. 

2. Que se corresponde a cada unha das oito partes iguais en que se divide un todo.

3. Cada unha das oito partes iguais en que se divide un todo.

1. Acción e efecto de trasnoitar.

2. Noite que se pasa sen durmir.

1. 1. Peixe que pertence ao xénero Salmo, da familia dos salmónidos.

   2. troita común [Salmo trutta fario, Fam dos salmónidos]

      Peixe de río de ata 50 cm de lonxitude cun corpo con forma fusiforme e cabeza forte coa boca rasgada e grande. Entre a aleta dorsal e a aleta caudal dispón dunha aleta adiposa cunha característica mancha vermella no bordo. As aletas peitorais e caudal son moi robustas, as pélvicas e anal pequenas e a aleta caudal escotada nos máis novos, que co tempo termina por ter un bordo posterior truncado ou incluso algo convexo. A cor é variable, normalmente o dorso e os flancos acastañados con manchas negras ou vermellas aureoladas ou non de claro. Adáptase moi ben a multitude de ambientes acuáticos, co requisito de que se trate de augas frías, limpas e ben osixenadas. Aliméntase de invertebrados bentónicos e pequenos insectos. A súa distribución é pola maior parte de Europa, Asia Menor e N de África. Na Península Ibérica habita a totalidade dos ríos do N de Portugal, Galicia, cornixa cantábrica e Pireneos, e só está ausente nos ríos con augas máis contaminadas.

   3. troita mariña/maresa

      1 reo.

2. Peixe de río que foi introducido nalgúns ríos no canto da troita común. Presenta un maior crecemento e resiste mellor as variantes de temperatura; poden atoparse en augas que superen os 18°C, a diferenza da troita común. Habita os tramos baixos dos ríos repoboados e comunmente se cría en piscifactorías. É a principal troita de consumo e a súa carne é moi parecida á do salmón.