"Erdi" (Contén)

PERSOEIRO

Arquitecto francés. Discípulo de Viollet-le-Duc, foi o arquitecto da Exposition Universelle de 1889, na que construíu a Galerie des Machines. Entre as súas obras destacan as galerías do Muséum d’Histoire Naturalle de París (1881). En 1869 obtivo o Prix de Rome.

PERSOEIRO

Matemático. Investigou a teoría dos números, as funcións elípticas e os determinantes. Descubriu o criterio de irredutibilidade que leva o seu nome.

1. Relativo ou pertencente á esquerda política.

2. Que ou quen é partidario da ideoloxía de esquerdas.

PERSOEIRO

Pintor e gravador neerlandés. Visitou Suecia e Noruega, onde comezou a desenvolver os temas paisaxísticos que despois popularizou nos Países Baixos. Realizou tamén mariñas e augafortes. O seu irmán Caesar van Everdingen (Alkmaar 1617-1687) cultivou a pintura de xénero, a mitolóxica e o retrato nun estilo clasicista italianizante. Entre as súas obras destaca Oficiais da compañía Orange da Garda Municipal de Alkmaar (1641).

PERSOEIRO

Poeta alemán. Escribiu baladas románticas (Gedichte, 1838) e logo orientouse cara á poesía de carácter político (Mein Glaubensbekenntnis, 1844; Neuere politische und soziale Gedichte, 1849).

PERSOEIRO

Matemático. Foi profesor na Universidade de Berlín. Investigou nas ramas máis elevadas da álxebra, en conexión coa teoría das funcións e dos grupos. Os numerosos teoremas que levan o seu nome representan un enriquecemento da álxebra clásica e constitúen un dos puntos de partida da álxebra moderna.

PERSOEIRO

Arquitecto. Traballou para os papas Clemente XII e Bonifacio XIV. Entre as súas obras romanas destacan o Palazzo della Consulta, a fachada de Santa Maria Maggiore e a tumba de Inocencio III. En 1751 estableceuse en Nápoles, onde foi arquitecto real.

PERSOEIRO

Médico, pintor e coleccionista de arte francés. Coñecido como Van Ryssel, foi un dos mecenas do impresionismo. Patrocinou, entre outros, a Manet, Degas, Renoir, Pisarro, Cézanne e Van Gogh, que o retratou. O seu fillo legou a súa colección de arte ao Musée du Louvre.

PERSOEIRO

Relixioso, economista e diplomático italiano. As súas principais achegas sitúanse no campo da teoría do valor, a teoría monetaria e do interese e a política económica. Escribiu Della moneta (1750) e Dialogues sur le commerce des blés (1769), onde criticaba os argumentos dos fisiócratas.

PERSOEIRO

Historiador alemán. Residente en Italia a maior parte da súa vida, entre as súas obras destacan Historia do Emperador Adriano (1848) e Geschichte der Stadt Rom im Mettelalter (Historia da cidade de Roma na Idade Media, 1855-1871).

PERSOEIRO

Compositor. En 1812 obtivo o Premio de Roma. Dedicouse principalmente á opera cómica. Tamén escribiu ballets, música sinfónica e de cámara.

PERSOEIRO

Economista e político alemán. Adscrito ao austromarxismo, foi ministro de Finanzas (1923 e 1928-1929) e deputado do Reichstag. Na súa obra Das Finazkapital (O capital financeiro, 1910) explicou como os bancos se apropian do capital necesario para o funcionamento da industria e favorecen a concentración empresarial e a estabilidade do sistema.

PERSOEIRO

Pintor suízo. Cultivou o simbolismo, ata que asumiu un estilo monumental con figuras humanas arquitectónicas que se relacionan entre si polo movemento e simbolizan a humanidade. Destacan as súas obras O sono, A primavera, A noite, O día e os frescos de Marignano.

1. Que non se pode perder.

2. Obxecto feito normalmente de metal e en forma de U, que serve para suxeitar, e está formado por unha parte rematada en punta que, despois de cravada, se fixa nunha cavidade que está no extremo da outra parte.

1. Acción ou efecto de vedar ou prohibir.

2. Restrición da personalidade xurídica e conseguinte privación de dereitos por razón de incapacidade ou prodigalidade ou como consecuencia dunha pena imposta pola comisión dun delito. Esta figura foi suprimida dos códigos civil e penal españois.