"ISM" (Contén)

Fototropismo no que a resposta ao estímulo da luz é negativa, é dicir, de afastarse da fonte.

Doutrina formulada no s VI por Xián, Bispo de Halicarnaso, como variante do monofisismo. Mantiña que o corpo de Xesucristo era incorruptible, impasible e inmortal; xa que logo, sostiña que, se realmente padeceu, foi por vontade propia. Combateuna Severo, patriarca de Antioquía, no seu intento por establecer unha ortodoxia monofisista. Os seus detractores déronlles o nome de pantasiastas.

O agnosticismo renuncia a saber todo o que reborda os límites do noso coñecemento. O agnosticismo ten unha base científica-positiva que considera inalcanzable para o noso coñecemento alén do que a ciencia permite, non aceptando máis verdade ca a que está sustentada polo método científico e, polo tanto, están en contra da noción absoluta e de calquera metafísica construída sobre esta noción. Neste sentido, preséntase como unha doutrina exclusivamente científica ao introducir unha limitación aos seus propios obxectos de coñecemento e negar o carácter científico da metafísica. O agnosticismo abrangue todas as filosofías que sustentan que a cousa en si é inasequible para a intelixencia humana: idealismo absoluto de Berkeley, empirismo de Hume ou empiriocriticismo de Mach e Avenarius, que reducen o ser á representación do mesmo; ou o idealismo transcendental de Kant ou o positivismo de Comte e Spencer, que entenden que só podemos coñecer os fenómenos da cousa en si. O termo foi introducido por...

Conxunto de doutrinas de Aurelio Agostiño que se encontran presentes, aínda que diversamente matizadas, en moitos pensadores do Medievo e nalgúns da Idade Moderna. Son elementos definitorios do agostinismo os seguintes: a unidade do saber filosófico-ecolóxico; a primacía da vontade sobre a intelixencia, tanto en Deus como no home; a necesaria iluminación divina do entendemento humano, condición necesaria para acadar verdades absolutas de calquera orde; o pesimismo sobre as posibilidades morais da natureza humana; e a preeminencia da gracia, entendida como espiritualidade mística.

acatafasia.

Denominación aplicada a diversas tendencias políticas que teñen en común un interese centrado nos problemas do agro e dos labregos. Ás veces son movementos que propugnan unha profunda reforma agraria, como é o caso de México coa figura de Emiliano Zapata. En Europa a denominación adoita aplicarse a formacións conservadoras que representan os intereses dos medianos propietarios. O agrarismo está considerado como o movemento social máis importante da Galicia contemporánea, desenvolvéndose en senso estricto entre a década dos oitenta do s XIX e a Guerra Civil Española. Fenómeno de extraordinaria complexidade, encontra a súa unicidade no duplo obxectivo de garantir a supervivencia do maioritario campesiñado parcelario fronte ao desafío do mercado capitalista, e de artellar social e politicamente os intereses deste grupo social. Comprendido no contexto de mobilización dos intereses agrarios que se rexistra en todo o continente europeo a partir da denominada crise agraria finisecular,...

Modalidade de turismo rural que consiste no aloxamento dos turistas nunha casa, situada no campo, e que acostuma acompañarse da súa participación nas actividades agropecuarias ou forestais.

Proceso no que se difunden novas alarmantes.

Ausencia total ou parcial de pigmento nun organismo. Nos animais maniféstase na despigmentación da pel, nos ollos e nos pelos e é ocasionado polo bloqueo da síntese de melanina, determinado por un xen recesivo. Nos vexetais prodúcese por falta de clorofila.

alcoholismo.

Método alegórico de interpretar, especialmente a Sagrada Escritura.

Propiedade de presentar alelos.

Corrente aristotélica italiana centrada en Boloña dos séculos XV e XVI, inspirado en Alexandre de Afrodisia. Caracterízase pola negación da inmortalidade da alma.

Xénero de herbáceas da familia das alismatáceas ao que pertencen algunhas chantaxes.