"Iros" (Contén)

asos gregos dos ss V-IV a C procedentes do santuario dos misterios dos Cabiros, de figuras negras e fondo amarelo. A súa decoración, vexetal e caricaturesca, está inspirada nestas divindades.

Grupo de divindades da mitoloxía grega, seguramente de procedencia frixia, que personifican as forzas da natureza. Recibían cultos de carácter misterioso en Samotracia, onde tamén eran denominadas grandes deusas, Lemnos, Mileto, Pérgamo e Tebas.

Forma plural correspondente ao apelido Caeiro.

Romaría tradicional da comarca de Betanzos, celebrada o 25 de agosto, que pecha as celebracións das festas de San Roque, as patronais da capital. Os participantes remontan o río Mandeo, en lanchas engalanadas para a ocasión, dende o porto betanceiro ata unha eira situada no límite entre os concellos de Cesuras e Betanzos, no lugar dos Caneiros, na que se fai a festa.

Liñaxe que leva como armas, en campo de azul, unha caldeira de ouro sobre chamas de goles.

Celeiro.

Construción nobre do s XIX erixida polo cóengo Xoán Martínez en San Xosé da Carballeira (Nogueira de Ramuín). Trátase dun edificio de planta cadrada con patio interior, muros de cadeirado ben labrados e cunha cheminea decorada con pináculos. Conserva unha pequena capela separada da casa.

Liñaxe que leva como armas, en campo de sinople, cinco castelos de azul, postos en cruz.

Que exhala cheiro. OBS: Como o substantivo cheiro, este adxectivo pode referirse a calquera olor ou a mal olor segundo a área de Galicia.

Apelido de orixe toponímica. O nome de lugar Cisneiros é un zootopónimo abundancial formado sobre a voz cisne, xa que significa ‘lugar no que abundan os cisnes’. Documéntase este apelido tardiamente, no s XVIII: “Lorenzo Cisneros” (doc ano 1752 en Santiago 1752 según las Respuestas Generales del Catastro de Ensenada, p 117). Adoita aparecer castelanizado como Cisneros.

Forma plural correspondente ao apelido galego Cobreiro. Documéntase no s XV: “Pedro de Cobreiros” (doc ano 1414 en X. Ferro Couselo, “A vida e a fala dos devanceiros. Escolma de documentos en galego dos séculos XIII ao XVI, vol I, 1967, p 107), “Garcia de Cobreiros” (doc ano 1434 en X. Ferro Couselo, A vida e a fala dos devanceiros. Escolma de documentos en galego dos séculos XIII ao XVI, vol II, 1967, p 25). Adoita aparecer castelanizado como Cobreros.