"Lot" (Contén)

ENTRADA LARGA

Ecuación de estado dun gas real na que interveñen as seguintes constantes críticas

FORMULA

onde P é a presión do gas, V o volume que ocupa, R a constante universal dos gases ideais, T a temperatura, e Pce Tca presión e a temperatura críticas, respectivamente.

PERSOEIRO

Químico. Exerceu como profesor de Química Orgánica na Escola Superior de Farmacia. Foi pioneiro no descubrimento de procesos de síntese de substancias orgánicas independentemente dos seres vivos. Tamén investigou a calor desprendida ou absorbida nas reaccións químicas, o que o levou, ao mesmo tempo que Julius Thomsen, a enunciar o principio chamado Thomsen-Berthelot. Foi, amais, o creador da bomba calorimétrica e descubriu novos métodos para as medicións termoquímicas. Escribiu, entre outras obras, Leçons sur les principes sucrés (Leccións sobre os principais azucres, 1862).

PERSOEIRO

Constructor italiano de violíns, tamén chamado Gasparo de Saló. Instalou o seu obradoiro en Brescia. Está considerado un dos creadores da forma actual do instrumento. Deste creador son famosas, sobre todo, as violas.

1. Paociño, cuberto de estopa, que vai colocado na metade dun pipote ou na súa tapadeira. Permite extraer pequenas cantidades de viño que serven de proba, especialmente aos compradores.

2. Pequeno anaco de pau redondo ou tarugo que pecha a piqueira, o burato situado na parte inferior do pipote do viño.

3. Peza do muíño fariñeiro que serve para regular o paso da auga que fai mover o rodicio.

4. Especie de tubo por onde cae a auga ao rodicio do muíño.

5. Marco ou travesa de fiestra.

6. Órgano sexual masculino.

7. Rectángulo situado baixo as ménsulas onde se apoian as columnas dos retablos.

PERSOEIRO

Físico. Profesor na Universidade de Nancy. Realizou importantes traballos sobre a radiación electromagnética, estudiou a emisión termoiónica e, no ano 1886, xunto con Bichat, inventou un electrómetro absoluto.

PERSOEIRO

Campesiño insurrecto ruso. Converteuse no líder dunha revolta que se estendeu por toda a Rusia centromeridional, a primeira da cadea de levantamentos que tiveron lugar nesta zona nos ss XVII e XVIII. Morreu asasinado trala derrota de Tula.

PERSOEIRO

Escritora. En 1846 publicou un poemario baixo o pseudónimo de Currer Bell e a súa primeira novela, The Professor (O profesor), non atopou editor e foi publicada postumamente; pola contra, Jane Eyre (1847) acadou unha gran fama no seu tempo e abriu paso á novela feminista inglesa. Publicou ademais as novelas Shirley (1849) e Villette (1853).

1. Bolo de fariña de millo, cocido co caldo ou por separado, que se facía no entroido e nos tempos de escaseza de pan.

2. Castaña asada ou cocida, xeralmente coa casca. OBS: Nalgunhas zonas de Galicia refírese á castaña verde.

PERSOEIRO

Política. Licenciada en Ciencias Políticas pola Universidad Complutense de Madrid. Dirixiu o Instituto de la Mujer dende a súa creación en 1983 ata 1989. Foi subsecretaria do ministerio de Asuntos Sociais e membro do comité da ONU en contra da discriminación da muller. É autora de Reflexiones sobre mujer y feminismo (1977) e Una alternativa feminista (1979).

ILLAS

Illa do Territorio do Noroeste, Canadá (13.650 km2) situada na baía de Baffin. Leva o nome do explorador inglés Robert Bylot (s XVII).

1. Cetáceo da familia dos fisetéridos que se caracteriza por posuír un órgano de espermaceti situado nunha depresión da mandíbula superior. Este axuda a captar as mensaxes de sonar nas inmersións, serve como sistema de localización e colabora na regulación da presión interna durante as grandes inmersións e na concentración e focalización dos ultrasóns, que poden servir para detectar e mesmo aturdir as presas.

2. [Kogia

3. [Physeter catodon, Fam dos fisetéridos]

4. [Kogia bre

PERSOEIRO

Gravador francés. Foi discípulo de Philippe Thomassin e Giulio Parigi. A súa obra caracterízase pola forza expresiva, polo seu sentido espacial, realismo e composición das masas. Tecnicamente débeselle a substitución do verniz suave polo forte dos xoieiros e dos fabricantes de instrumentos de corda nas augafortes, fórmula que perdurou durante anos. Estableceuse en Florencia ao servizo de Cosme II de Medici, onde gravou Caprichos (1617) e Feira da Impruneta (1620). En 1621 volveu a Francia, ao servizo do duque de Lorena, e gravou Pequena feira (1621) e as series dos Mendigos (1622) e da Nobreza Lorenesa (1623). En 1625 Isabel Clara Uxía solicitou os seus servicios, así que se trasladou a Flandres, onde gravou O sitio de Breda (1628), temática que retomaría en O sitio da illa do rei e O sitio da Rochelle. As súas últimas composicións foron Miserias da guerra (1633) e Suplicios (1634).