"Melo" (Contén)

GALICIA

Filósofo. Foi secretario de Fernando Enríquez de Ribera, duque de Alcalá e estivo ao servizo de Filipe III. Interpretou a moral de Séneca e escribiu Doctrina moral de las Epístolas que Lucio Anneo Séneca escribió a Lucilio. Repartida en setenta capítulos por el mismo estilo de ellas (1612).

PERSOEIRO

Político, conde de Oeiras (1759) e marqués de Pombal (1769). Ao acceder ao trono Xosé I de Portugal (1750) foi secretario de Guerra e de Estado e a partir das medidas que adoptou para paliar as consecuencias do gran terremoto de Lisboa de 1755, obtivo a total confianza do rei e gobernou cun poder omnímodo. Fomentou a agricultura e a industria e impulsou o comercio coa creación de diversas compañías mercantís. Reformou a Universidade de Coimbra, impulsou o ensino e reorganizou o exército e a administración. A arbitrariedade dos seus métodos tamén lle crearon moitos inimigos e á morte de Xosé I (1777), foi exiliado da corte e retirouse a Pombal.

1. Sucesión de sons agradables ao oído.

2. 1. Sucesión de sons musicais de diferente altura que forman un conxunto e posúen un sentido musical. Co ritmo e a harmonía constitúe un dos elementos esenciais da música tradicional occidental a partir do s XVI.

   2. Peza musical.

3. Dozura ou suavidade da voz cando se canta ou fala.

1. Relativo ou pertencente á melodía.

2. Que é agradable ao oído.

3. Aplícase aos instrumentos aptos para executar unha melodía, por oposición aos instrumentos rítmicos.

1. 1. Obra teatral en que se asocian intimamente texto e música. Apareceu a mediados do s XVIII, e consistía na declamación do texto sobre un fondo musical instrumental. A obra máis característica deste xénero é Pygmalion (1762), de Jean-Jacques Rousseau.

   2. Primitiva ópera italiana do s XVII.

2. Situación esaxerada ou falsamente patética.

1. Planta herbácea anual, monoica, pilosa, que presenta xeralmente talos rastreiros e híspidos, aínda que tamén os hai gabeadores. As follas son orbiculares ou reniformes, cordadas e lixeiramente lobuladas e as flores son solitarias e de cor amarela e o froito é o melón. É de orixe asiática e foi cultivada xa polos exipcios e romanos. Precisa terras fértiles, dunha textura areosa ou limosa, temperaturas altas, regas abundantes e moito sol.

2. Persoa que comercia con melóns.

1. Relativo ou pertencente aos meloidos.

2. Insecto da familia dos meloidos.

3. Familia de insectos, da orde dos coleópteros, formada por individuos de gran medida e aspecto variable, que presentan tegumentos brandos e élitros moi curtos. En moitas especies as larvas son parasitos de himenópteros melíferos e son transportados polos hóspedes ata unha cela chea de mel, da que se alimentan, e incluso chegan a comer os ovos dos hóspedes parasitos.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de santa María que dá nome ao concello de Melón, onde se localiza a capital municipal, no lugar homónimo.

GALICIA

Concello da comarca do Ribeiro, situado na provincia de Ourense no S de Galicia a 2° 15’ 20’’ latitude N e 8° 12´ 30´´ lonxitude O. Limita ao N cos concellos de Carballeda de Avia e Ribadavia (comarca do Ribeiro), ao L co da Arnoia (comarca do Ribeiro), ao S cos de Crecente e A Cañiza (comarca da Paradanta), e ao O cos da Cañiza e O Covelo (comarca da Paradanta). Abrangue unha superficie de 53,4 km 2 cunha poboación de 1.546 h (2007), distribuída nas parroquias de Melón e Quins. A capital está no lugar de Melón, na parroquia do mesmo nome, a 123 km de Santiago de Compostela e a 39 km de Ourense. Está adscrito á diocese de Ourense e ao partido xudicial de Ribadavia.
Xeografía física
Está situado na transición entre a serra do Faro de Avión, extremo meridional da Dorsal Occidental Galega, e o curso do río Miño, o que permite subdividilo en tres franxas con dirección N-S dominadas polos materiais graníticos. A primeira é a mesma serra do Faro de Avión,...