"Nava" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor. Formouse co seu pai, o pintor e gravador Josep Espinós (1721-1792). Pertenceu á Fábrica dos Cinco Gremios de Madrid e foi director da Escola de Flors i Ornats de València dende 1784. Especializado na pintura de flores, os seus lenzos serviron de modelo para deseños de sedas e pequenas táboas. A súa obra evolucionou dun colorido fino e unha modelaxe suave a unha pintura vigorosa e rica en cor e empaste.

PERSOEIRO

Mariño. Formado no seminario de Vergara, ingresou na mariña (1780). Dedicado desde 1784 á recuperación de manuscritos e documentos marítimos para o Museo de la Marina de Cádiz, foi o descubridor dos manuscritos das viaxes de C. Colón. É autor dunha Colección de documentos inéditos, Ortografía e Análisis del Quijote: vida de Miguel de Cervantes Saavedra (1834). Membro desde 1792 da Real Academia da Lingua e da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, da que foi secretario (1815), e desde 1800 da Real Academia de la Historia, da que foi presidente (1824).

GALICIA

Escritor. Licenciado en Filosofía e Ciencias da Educación, formou parte do grupo de teatro Histrión 70 (1973-1974) e, con Manuel Guede Oliva, fundou os grupos de teatro Rúa Viva (1978) e Caritel e abriron a sala de teatro estable Caritel (1981). Con Eva Veiga, levou o recital poético Reconstrución por diversos lugares de Galicia e colaborou en distintos xornais e publicacións especializadas. Da súa produción destacan as novelas O Bosque das antas (Premio Xerais 1988), Tempo de crepúsculo (1993), novela traducida ao sistema braille, Sombras no labirinto (1997), Suso Espada: O misterio do Grial (2002); os poemarios A fonte abagañada (Premio Cidade de Ourense de Poesía 1981), Pabellón habitado (1987), Ara Solis (1996), texto bilingüe en galego e en francés, e Días de cera (1999); os relatos Historias roubadas (1998), Lendas de onte, soños de mañá (2001), No corazón da fraga (2001); as...

PERSOEIRO

Eclesiástico, político e economista. Nos seus discursos criticaba a expulsión dos mouriscos, a creación de morgados, o exceso de tributos e o excesivo número de relixiosos. Publicou Conservación de monarquías y discursos políticos (1626), en que examina as causas da decadencia española, que atribuía fundamentalmente ao abandono da agricultura.

PERSOEIRO

Rei de Navarra (1328-1343) e conde de Évreux. Casado en 1317 con Xoana II de Navarra, foi proclamado rei de Navarra en 1328, polo que se viu obrigado a renunciar os seus dereitos ao trono francés. Aínda que se enfrontou en varias ocasións co rei castelán Afonso XI, colaborou con este no sitio de Algeciras (1342).

PERSOEIRO

Rei de Navarra (1479-1483), conde de Foix e de Bigorre, vizconde de Bearn, de Marsan, de Gabardà, de Brulhès, de Oloron e de Castellbò e señor de Andorra (1471-1483), fillo de Gastón III. De nome François Febus, sucedeu os seus avós Gastón IV de Foix e Leonor I de Navarra. Durante o seu reinado sucedéronse as loitas entre os agramonteses e beaumonteses.

PERSOEIRO

Rei de Navarra (1035-1054), fillo de Sancho III de Navarra e de Munia. De nome García Sánchez III, herdou do seu pai Navarra, o País Vasco, La Rioja, a Bureba e os Montes de Oca. Colaborou co seu irmán Fernando I na loita contra Vermudo III de León, a quen derrotaron en Tamarón (1037), e enfrontouse a Ramiro I de Aragón, ao que venceu en Tafalla (1043). A caída do califato de Córdoba permitiulle avanzar cara ao S e recuperar Calahorra (1054). Posteriormente, enfrontouse a Fernando I por unha cuestión fronteiriza e foi derrotado en Atapuerca. Fundou en Nájera o mosteiro de Santa María.

PERSOEIRO

Infante de Navarra, conde de Beaumont-le-Roger, Normandie (1365) e duque de Durazzo (1370), fillo dos reis Filipe I o Fermoso e Xoana I a Tola. De 1372 a 1376, e financiado por Carlos V de Francia, formou a Compañía Navarra de mercenarios para reconquistar o Reino de Albania.

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Juan de Juanes, formouse no taller do seu pai Vicent Macip. Reaccionou contra os efectos da perspectiva arquitectónica propios de comezos do s XVI, mentres que na paisaxe continuou coa práctica da tradición clasicista. Creou temas relixiosos como o Xesús Cristo eucarístico, a Virxe do Leite, a Sagrada Familia e a Inmaculada Concepción. Foi o autor do retablo da igrexa de Sant Nicolau en València e as táboas de Sant Eloi, a Inmaculada, a Santa Cena (1550) e o ciclo da vida e martirio de Sant Esteve (1565).

PERSOEIRO

Raíña de Aragón, filla de Filipe III de Navarra. Casou en 1338 con Pedro IV de Aragón e foi nai de Costanza, nada en 1340, raíña de Sicilia.

PERSOEIRO

Político. Foi alcalde maior de Ferrol (1835), xuíz en Madrid (1836) e maxistrado en Zaragoza (1837). Foi deputado a Cortes por Ontinyent (València), ministro de Gracia e Xustiza (1843-1846) e presidente do Congreso (1848-1851). Nomeado ministro de Estado en 1854, retirouse da política durante o Bienio Progresista (1854-1856), ata que volveu ser ministro de Gracia e Xustiza (1864).

MUNICIPIOS

Municipio de Asturias, situado ao L de Oviedo e regado polo río Piloña (5.406 h [2001]). É un termo dedicado principalmente á agricultura de regadío e á gandaría con industrias derivadas.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Segovia, Castela e León, situado entre os ríos Eresma e Voltoya (2.624 h [2001]). A súa economía céntrase na agricultura e na gandaría. Posúe industrias alimentarias e de materiais para a construción.

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Valladolid, Castela e León, regado polo río Trabancos, afluente do Duero (2.163 h [2001]). É cabeza de comarca e os seus recursos económicos proveñen da agricultura, a gandaría e as industrias derivadas.