"Rab" (Contén)

Nome con que se designaba na antigüidade a parte setentrional da Península Arábiga, entre a Arabia Petrea e Mesopotamia. Correspondíase de xeito aproximado coa actual Na ǧ d.

Formada no 1963 pola Federación de Adén (Protectorado de Adén) e a colonia de Adén. Membro da Commonwealth, a súa fundación foi promovida polos británicos coa esperanza de rematar coas reivindicacións iemenís sobre estes territorios. O 20.11.1967 a Federación de Arabia do Sur e o Protectorado de Adén proclamaron a República Popular do Iemen do Sur, que en 1970 pasou a denominarse República Popular Democrática do Iemen. A partir do 22.5.1990 forma a República do Iemen ao fusionarse co Iemen do Norte.

Nome asignado á parte meridional da Península Arábiga, entre a Arabia Deserta e o Océano Índico, especialmente ao sector do Iemen.

Nome asignado á parte noroccidental da Península Arábiga, comprendendo a península do Sinaí e a zona transxordana ata Siria meridional. O Emperador romano Traxano fíxoa provincia romana no 106 d C. Entre os ss IV e V foi dividida en dúas provincias: Arabia, ao N, con capital en Bostra, e Palestina Salutaris, ao S, con capital en Petra.

Deserto que constitúe o núcleo da Península Arábiga; é unha das maiores rexións desérticas do mundo. Limita ao norte co deserto de Siria, ao oeste coas montañas de Al- Ḥ i ǧ āz, ao sur con parte da anterior rexión montañosa e coa costa do Océano Índico, e ao leste co Golfo Pérsico. Trátase dun altiplano que descende progresivamente do oeste ao leste ata o Golfo Pérsico. O deserto está formado por diversas partes: o deserto de Bādiyat al-Šām, ao N; máis ao S está o gran deserto de Al-Nafūd, e continúa cara ao SL pola grande extensión do deserto de Al-Rub’ al-Hālī. Ao O, entre Al-Nafūd e ‘Al-Rub’ al-Hālī, atópase a rexión montañosa de Na ǧ d. Os oasis son moi escasos e case toda a rexión está deshabitada.

Parte noroccidental do Océano Índico, entre a costa occidental da India, a costa S de Arabia e Somalia (7.500.000 km2). Abrangue o golfo de Adén, que o comunica co Mar Vermello e o golfo de Omán, que o une co Golfo Pérsico. A temperatura e a salinidade son elevadas, e as augas pouco profundas. Os principais ríos que desembocan nel son o Indo, o Narbada e o Tapti, e os portos máis importantes Bombai, Karachi e Adén.

Trust norteamericano fundado en 1933 pola Standard Oil of California (30%), a Standard Oil New Jersey (30%), Texaco (30%) e Socony Mobil Oil (10%), para a extracción de petróleo en Arabia Saudí ata o ano 1999. En 1980 o goberno árabe adquiriu a totalidade do capital.

Conxunto de apeiros de labranza.

arábigo.

Deserto situado en Exipto e Sudán, entre o val do Nilo e o Mar Vermello. É un territorio montañoso composto de rochas cristalinas que culminan en Exipto no Ǧ abal Šā’ib al-Banāt (2.187 m) e en Sudán no Ǧ abal ‘Ōda (2.259 m). Posúe importantes recursos minerais.

Nome co que tamén se coñece o mar de Arabia.

Xénero de herbáceas da familia das crucíferas con froito en silicua de valvas de só un nervio. En Galicia pódese atopar en baldíos e terras de cultivo a especie A. thaliana, que acada os 40 cm de altura e presenta follas basais, pétalos de 4 mm brancos e froitos de ata 20 mm.

Constituínte soluble en auga das gomas, especialmente da goma arábiga. Trátase dun hidrato de carbono polímero de glícidos, de peso molecular elevado (de 250.000 a 300.000). Está formada por un núcleo central ácido, denominado ácido arábigo, que resulta da condensación da D-galactosa co ácido D-glucorónico.

Designación xenérica dos polisacáridos formados por unidades de arabinosa e galactosa. As arabinogalactanas extraídas de certos salgueiros (polímeros moi ramificados, de peso molecular 70.000-90.000, solubles en auga) utilízanse industrialmente como dispersantes e emulsionantes.

Aldopentosa que se atopa de forma abundante nas plantas e nas bacterias, sobre todo na forma L (levoxira) e non en estado libre, senón formando polisacáridos complexos (como a arabana). Emprégase como medio de cultivo para determinadas bacterias.

Xénero de herbáceas da familia das crucíferas, anuais ou vivaces, de follas alternas, xeralmente sinxelas, flores brancas, rosas, violetas ou azuis, reunidas en acios sen brácteas, e froito en silicua plana. En Galicia están presentes as especies: A. alpina, A. auriculata, A. glabra e A. juressi.