"Ube" (Contén)

PERSOEIRO

Compositor francés. Foi discípulo de Vincent d’Indy na Schola Cantorum. Escribiu dúas óperas, aínda que o seu traballo máis importante realizouno como folclorista. Destacan os Chants d’Auvergne (1923-1930), escolma de cancións populares, harmonizadas para piano.

ENTRADA LARGA

Área natural do extremo occidental da Península do Barbanza, entre as rías de Muros e Noia, ao N, e de Arousa, ao S. A enseada sedimentaria de Corrubedo é un amplo entrante delimitado por acantilados baixos de orixe granítica e, cara ao interior, por unha serie de pequenas elevacións que non superan os 300 m de altitude. Constitúe un singular sistema de praia-barreira composto por un grande areal de máis de 4 km de lonxitude, cun extenso campo dunar asociado (que pecha no seu interior a pequena lagoa de Carregal) e unha área de marismas sucada por numerosas canles que conflúen nunha bocana central que desaloxa as súas augas no océano. A periodicidade das mareas permite que durante a preamar circulen pola bocana as augas mariñas que asolagan as marismas e elevan o nivel da lagoa. Cara ao S do complexo, a lagoa de Vixán presenta, pola contra, augas de baixa salinidade ao estar practicamente illada do mar (recibe auga salgada unicamente durante as mareas vivas primaverais e de fins do verán)....

1. Unión sexual entre escravos ou entre individuos libres e escravos, que non tiña o rango de matrimonio segundo o dereito romano. En Roma os escravos carecían do dereito ao matrimonio e necesitaban o permiso dos seus amos para entrar en contubernio.

2. Convivencia entre dúas ou máis persoas, xeralmente considerada ilícita.

3. Entendemento entre dúas ou máis persoas, habitualmente en prexuízo doutra, ou asociación de intereses ilícitos.

CABOS

Cabo do litoral occidental da península do Barbanza, na parroquia homónima do concello de Ribeira.

ENSEADAS

Enseada e praia do litoral sudoccidental da península do Barbanza entre as parroquias de Corrubedo, Olveira, Artes, Carreira e Aguiño, todas do concello de Ribeira.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ribeira baixo a advocación de santa María.

1. Liana dioica de follas glabras, ovadas e acuminadas. Orixinaria de Xava e Sumatra, cultívase en toda Asia tropical por mor dos seus froitos. Xeralmente, as plantacións mesturan estas plantas co café.

2. Froito bacciforme oficinal da planta homónima, de propiedades diuréticas, sialagogas e antisépticas das vías urinarias.

1. Apelido que ten a súa orixe nun alcume de carácter profesional aplicado a individuos que tiñan por oficio facer ou reparar cubas. Non se pode descartar a posibilidade de que a súa orixe sexa un topónimo, xa que esta forma tamén se atesta na nosa toponimia (na provincia de Lugo). Documéntase no s XV: “Pedro Cubeiro” (doc ano 1482 en J. García Oro, Galicia en la Baja Edad Media, 1977, p 262). Adoita aparecer grafado con -v- non etimolóxico: Cuveiro.

2. Liñaxe que trae por armas escudo partido: primeira partición, en campo de azul, cunha aguia de ouro coroada de prata; segunda partición, en campo de ouro, cun castelo de goles, aclarado de prata e superado de tres luceiros de azul, colocados en faixa.

GALICIA

Ilustrador. Empezou a súa traxectoria profesional aos 24 anos como debuxante publicitario, despois de ser mariño mercante e fotógrafo profesional. De formación autodidacta, especializouse na ilustración infantil e xuvenil. Ilustrou, entre outros libros: O mago e a folla (2000), de Toño Núñez; Lobo, lobo (2000), de Xoán Babarro; No corazón da fraga (2001), de Francisco Fernández Naval e Suso Cubeiro; e Historia dunha sobreira (2001), de Ramón Caride; ademais de libros de texto. Así mesmo, realizou as ilustracións dos paneis do Centro de Interpretación de Chelo e para os fondos da longametraxe O Bosque Animado (2001), ademais de diferentes traballos relacionados co medio ambiente.

1. Argola da solta que traba as patas dun animal para que non escape.

2. Peza na que vai encaixado o extremo do eixe do carro.

3. Terreo que se caracteriza por ter bastante pendente.

4. Terreo que se sitúa entre montañas.