"albi" (Contén)
Mostrando 19 resultados de 59.
-
PERSOEIRO
Filólogo, catedrático de Gramática Xeral e de Crítica Literaria na Universidad de Madrid. Foi secretario e despois director do Instituto Miguel de Cervantes do CSIC. Ocupouse especialmente da preceptiva e da métrica. É autor de Sistema de rítmica castellana (1962).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Antropónimo procedente do latín Balbinus, nome de familia romana derivado de balbus ‘tatexo’. A lenda di que santa Balbina (s II) era unha virxe romana, filla dun tribuno. Logo de ser curada do bocio polo Papa Alexandre I converteuse ao Cristianismo. Hai quen di que, estando na prisión, o Papa pasoulle arredor da gorxa as cadeas ás que estaba preso. Outra versión asegura que tales cadeas foran as mesmas ás que estivera atado san Pedro. Por esta razón, santa Balbina é invocada para a curación do bocio. A súa festividade celébrase o 31 de marzo; a forma masculina non ten santo pero como antropónimo é moi popular.
-
PERSOEIRO
Emperador romano (238) que foi asasinado polos pretorianos despois de noventa e nove días de goberno. Gobernou xunto con Marco Clodio Pupiano. Durante a anarquía militar da primeira metade do s III d C foi un dos representantes da tendencia senatorial en contra da actitude antiaristocrática do exército.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor e poeta. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela en 1960. Publicou Brumas de oro y gris (1961), Nostalgias en la bruma (1973) e Baladas de agonía (1974).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xeneral romano. Serviu como tribuno na cabalería dálmata e dirixiu a I e a IV lexións. Despois da morte de Caracalla (192 d C), gobernou na Britannia durante as loitas polo trono entre Didio Xuliano e Septimio Severo. Foi confirmado no seu cargo cando o Emperador Septimio Severo se instalou en Roma, pero despois da súa partida foi proclamado emperador coa axuda das lexións da Galia e de Hispania, e co apoio dos senadores e da plebe romana. Á súa volta de Oriente, Septimio Severo derrotouno e obrigouno a suicidarse.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor austríaco. Formouse na Akademie der Bildenden Kunste de Múnic (1884-1893). Cultivou unha pintura realista cun certo carácter relixioso e representou escenas da vida campesiña e da guerra contra Napoleón. Entre as súas obras destaca Ave María despois da batalla do Bergisel (1893-1896). Recibiu, entre outros galardóns, a terceira medalla na Exposición Universal de París de 1900 e o Premio Cittá de Venezia na Bienal de Venecia de 1922.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Entallador. Realizou, entre outras obras, un retablo coas imaxes de Nosa Señora e de san Pedro para a igrexa de San Vicente de Rábade.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Director xeral de Unidad Editorial SA. Licenciouse en Ciencias Económicas e Socioloxía. Ademais realizou estudios de técnico en relacións públicas. Foi director comercial de Publipost, subdirector de Víctor Sagi Exclusivas e Catalana de Publicidad, director de promoción e publicidade de La Voz de Galicia, e subdirector e director xeral de publicidade do Grupo 16.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Albacete, Castela-A Mancha, situado a poñente de Casas-Ibañez e drenado por diversos afluentes do Júcar, que pasa ao S do termo municipal (1.842 h [1996]). Do seu patrimonio cultural destacan, entre outros, a cisterna romana de Fuente Grande e a casa do concello (s XIX).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Expresión latina que significa ‘en branco’. Emprégase cando se quere expresar que non se entende nada de certo asunto.
-
PERSOEIRO
Helenista. Bo coñecedor da Antigüidade clásica, especializouse sobre todo en Homero, na traxedia e nos mitos gregos. A súa obra máis coñecida é Geschichte der griechischen Literatur (Historia da literatura grega, 1957-1958).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Xoán Paulo I.
-
GALICIA
Xornalista e escritor. Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e en Ciencias da Información na Universidad de Navarra. Iniciou o seu labor periodístico en La Noche e despois na emisora La Voz de Vigo. Foi director de La Voz de Extremadura e La Voz de Guipúzcoa (1963-1969). En 1979 ingresou na axencia EFE para a que foi delegado en Montevideo, Santiago de Chile e Santiago de Compostela, e rematou a súa carreira como director en El Ideal Gallego. Publicou El hijo del emigrante (2000) e Colmeiro, Laxeiro, Torres: tres pintores históricos de Pontevedra (2001). Recibiu o Premio Nacional Virgen del Carmen (1972), o Premio Nacional de Periodismo Turístico (1991), Premio Periodismo de Arte (1999) e a Medalla de Bronce de Galicia (1999).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor e pedagogo. Presidiu a Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Ourense e dirixiu a revista pedagóxica Escuela del Trabajo (1932). Foi un defensor da escola nova e das novas técnicas pedagóxicas. Como director do Grupo Escolar Concepción Arenal da Coruña estableceu os novos fins da educación, pero co estoupido da Guerra Civil Española tivo que abandonar o ensino público. En 1949, fundou, en Ourense, o centro de ensino Estudios Galicia, divulgador dos novos métodos de ensino e centro de formación de mestres. En agosto de 1959 volveu ao ensino público. Tamén realizou estudos xeográficos, de toponimia e literarios, e traduciu ao galego poemas de Antonio Machado. Destacan as obras Grandezas e miserias da Nosa Terra (1959), Nin lendas nin historias (1962), Toponimia galaica (1965) e Temas de pedagogía (1963), onde recolleu o seu ideario educativo.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Biblioteca fundada en Viena en 1526 por Fernando I. Instalada desde 1623 no antigo palacio imperial, en 1727 pasou a ocupar o edificio de estilo barroco construído por J. B. e J. E. Fischer von Erlach. Foi sucesivamente enriquecida por bibliotecas como a da familia Fugger (1656) e a do príncipe Uxío (1737), e tamén polas achegas obtidas pola secularización de bibliotecas eclesiásticas.
-
GALICIA
Guerrilleiro. Coñecido como Moncho, despois da Guerra Civil Española permaneceu encarcerado por un delito de traizón ao pasar as filas republicanas. Ingresou no Partido Comunista (PC) en 1941. Dirixiu a IV Agrupación (1947-1951) e o PC, ao desmantelar as guerrillas, decidiu envialo a Francia, onde despregou unha intensa actividade partidaria, foi delegado do V Congreso do PCE que se realizou en Praga (1952) e, en 1964, trasladouse a La Habana. O seu compromiso coa revolución cubana levouno a participar nos Comités de Defensa da Revolución.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Militar francés. Contrario á retirada francesa de Alxeria, enfrontouse con De Gaulle e participou na rebelión militar de 1961. Refuxiado en Madrid, fundou xunto co xeneral Jouhaud, a Organisation de l’Armée Secrète (OAS). En 1962 foi capturado en Alxer e condenado a cadea perpetua, pero quedou libre pola amnistía outorgada aos antigos membros da OAS (1968).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio de Madrid, situado ao L da capital provincial (5.944 h [2001]).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Sexto Emir de Al-Andalus (721-726), nomeado polo Valí de Ifrīqiya. Despois de ser derrotado por Eudo de Aquitania, dirixiu dende Narbona unha expedición (725) na que conquistou Carcasona, Nimes e Autun, as dúas primeiras por capitulación pactada, polo que permanecían no cargo condal os godos.
VER O DETALLE DO TERMO