"sin" (Contén)

muruxa.

Dexeneración pigmentaria da retina asociada á obesidade, diabete, xordeira ou displasia xenital.

α-Amilasa cristalizada, de peso molecular aproximado 45.000, que se extrae do páncreas do porco e que se emprega en medicina.

Cada unha da vintena de enzimas que se activan especificamente co obxectivo de formar un composto aminoaciladenilato na etapa inicial da síntese de proteínas. Estas enzimas catalizan a reacción dun aminoácido específico co ATP para producir aminoacil-AMP ou aminoácido activado e pirofosfato, e tamén a transferencia do aminoácido activado ao RNA transferente específico para producir aminoacil-RNAt e AMP libres.

Alcaloide isómero da nicotina presente na Nicotiana glauca e, sobre todo, na Anabasis aphylla (quenopodiácea do Turquestán e da rexión do mar Caspio), planta da que se extrae.

Doutrina que atribúe aos sindicatos un papel fundamental na reivindicación laboral obreira e na loita pola consecución da revolución social. A fusión do pensamento bakuninista e a acción societaria por medio dos sindicatos obreiros creou un primeiro movemento anarcosindicalista, especialmente forte na Península Ibérica. Pero foi coa CGT francesa (1895) cando deu un gran salto e perfilou as características esenciais da súa doutrina: apoliticismo, acción directa e folga xeral para conseguir a instauración dunha sociedade sen clases. O anarcosindicalismo tomou parte das ideas de Marx, no que se refire á loita de clases e á organización independiente do proletariado, pero rexeitaba a creación dun partido político obreiro; do anarquismo, recolleu a negación da acción parlamentaria; de Georges Sorel, a teoría da folga xeral e a negativa a considerar a folga xeral como unha simple abstención do traballo ou como manifestación de masas. Estes principios foron recollidos na carta de Amiens (1906),...

Mineral mixto do grupo dos feldespatos; pertence á serie isomórfica das plaxioclasas, da que é o compoñente medio, cun 50% de albita e un 50% de anortita. Cristaliza no sistema triclínico e os cristais son de cor branca, gris ou verde. Ten dureza 6-6,5 e peso específico 2,65.

Pobo prerromano do N da actual Catalunya, coñecido só por unha citación de Polibio, na que se di que foi sometido por Aníbal no 218 a C na súa expedición contra Roma. A maioría dos autores relacionan este pobo co de Andorra.

Éster etílico do ácido p-aminobenzoico. É un anestésico local pouco tóxico, de uso preferentemente externo.

Substancia de tipo hormonal que, nas plantas e, xunto coa xiberelina, constitúe a hormona da floración.

Fórmula de tratamento que corresponde a unha persoa ou corporación, posta antes da sinatura do escrito que se dirixe, para indicar o cargo que exerce ou algunha circunstancia significativa da sinatura.

Proteína sérica que inhibe a acción da tripsina.

Decapéptido liberado pola acción dun enzima renal, a renina, sobre un precursor inactivo, o anxiotensinóxeno.

Octopéptido derivado da anxiotensina I, mediante un enzima do pulmón, que ten unha enérxica acción hipertensora por vasoconstrición arteriolar, e que provoca a segregación de aldosterona.

Globulina sérica precursora da anxiotensina I.

Antiga denominación das esponxas do xénero Verongia.