"Ōta" (Contén)

1. Caseta co teito de palla.

2. pallal.

3. Montón de palla ou de herba que se fai na leira.

MONTES

Monte situado na parroquia de Cerdeira (As Neves). O seu cumio acada os 681 m de altitude.

1. Bola esférica ou ovoide de diversos tamaños, de material elástico e xeralmente forrada de coiro ou pel, que se emprega para xogar.

2. 1. Xogo que se realiza cunha pelota.

   2. pelota vasca

      Tipo de xogo de pelota que é unha evolución directa dos que se realizaban na Antigüidade en América, Europa Occidental ou Oriente Medio, e que chegou a Euskadi mediante o jeu de paume, practicado por burgueses e aristócratas franceses do s XVII, que á súa vez derivaba do primitivo xogo da pila. Presenta como modalidades, segundo o lugar onde se xogue, o frontón longo, o frontón curto, o xogo a rebote, o trinquete e o xogo a ble (cunha parede á esquerda); e segundo o xeito de impulsar a pelota, a man, con luva, con pa ou con cesta. A pelota (64-68 mm de diámetro; 101-125 g) está feita de caucho, recuberto de la e fío, e enfundada en coiro. O primeiro pelotari coñecido, de tradición vasca, apareceu entre 1760 e 1770 co nome de Perkain e as primeiras dinastías de pelotaris datan do s XIX. En 1952 celebrouse o primeiro campionato do mundo en Donostia.

   3. xogo de pelota

      Cada un dos xogos en que dous ou máis contrincantes impulsan coa man unha pelota nun frontón ou trinquete, podendo estar a man núa ou protexida cunha luva, pa ou cesta, de acordo coas regras do xogo. A federación internacional recoñece 27 modalidades. Era coñecido xa polos antigos exipcios, gregos, romanos e polos maias.

3. Masa ou obxecto de forma esférica.

4. Bala de pedra, de chumbo ou de ferro, coa que se cargaba os arcabuces, os mosquetes, os canóns e outras armas de fogo antigas.

CIDADES

Cidade do estado de Rio Grande do Sul, Brasil, situada na ribeira esquerda do río São Gonçalo e no extremo suroriental da lagoa dos Patos (331.372 h [estim 2003]). Converteuse no porto complementario da cidade de Rio Grande.

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Borraxeiros (Agolada) e Facha (Antas de Ulla). O seu cumio acada os 732 m de altitude.

MONTES

Monte situado na parroquia de Aranga, no concello homónimo. O seu cumio acada os 645 m de altitude.

1. Instrumento de suplicio usado en moitos países de Europa ata o segundo terzo do s XIX, que consistía nun poste con tres buracos ou argolas para as mans e a cabeza, onde se expoñían os malfeitores á vergoña pública. Adoitaban estar na entrada das vilas ou nun lugar público.

2. 1. Parte superior dun monte pouco elevado.

   2. Monte pouco elevado.