"Eva" (Contén)

  (Lugo 27.1.1959) Escritor. Foi xerente da Universidade de Santiago de Compostela (1988-1990) e concelleiro en Santiago (1991-1999). Ademais de colaborar en diversas rodaxes do equipo Imaxe, escribiu Adeus, India, adeus (2000) e Cuarteto con piano (2003).

María Isaura Vázquez Blanco.

Antropónimo feminino que se difundiu a través do francés Geneviève, procedente do latin tardío Genovefa, de orixe incerta. Tagliavini di que está composto do céltico geno ‘xénero, estirpe’ e do xermánico wefa ‘muller, dona’, e de aí ‘muller nobre, de estirpe elevada’, mentres que outros autores o derivan do galés Gwenhuifar ‘branca como a escuma do mar’.

(Nanterre? 420 - París? 500) Pastora. A lenda presentouna como unha penitente que salvou coa súa oración a cidade de París da incursión dos hunos e dos francos. Iconograficamente representouse como unha pastora ou unha monxa, cunha cruz ao pescozo e unha vela ou facho na man. A súa festividade celébrase o 3 de xaneiro.

(Betsaida, Galilea s I - Éfeso? s I) Apóstolo, fillo de Zebedeo e irmán de Santiago o Maior. Pescador, xunto ao seu irmán seguiu a Xesús e acompañouno ata a súa morte. Segundo Tertuliano, sobreviviu en Roma ao tormento da caldeira de aceite fervendo e retirouse á illa de Patmos, onde tivo as visións da Apocalipse. Pasou os seus últimos anos en Éfeso onde puido escribir o Evanxeo que se lle atribúe. Segundo a lenda un anxo avisouno da súa morte e os seus discípulos non atoparon o seu corpo no sepulcro e concluíron que subira ao ceo. En Occidente represéntase como un mozo imberbe e en Oriente como un vello calvo, de barba branca. Leva como atributos a aguia, a copa envelenada, a caldeira de aceite e a palma do paraíso. Represéntase só, con Xesús e os apóstolos ou coa Virxe María ao pé da cruz. A súa festividade celébrase o 27 de decembro.