"Ons" (Contén)

PERSOEIRO

Bispo. Ocupou unha sé episcopal en Galicia que despois se incluíu na iriense. Viviu nunhas illas próximas a Caldas de Reis. Atribúeselle unha gramática e o tratado non conservado De trinitate (Sobre a trindade) contra os priscilinistas.

1. de consentir.

2. Aplícase á persoa, especialmente ao cativo, que fai o que quere porque llo consenten.

1. 1. Acción de consentir.

   2. Fórmula coa que se manifesta esa aprobación.

2. Conformidade da vontade das partes dun contrato que, partindo de intereses diversos, se dirixen a un fin común. Constitúe un dos elementos principais do contrato. Para que se conceda o consentimento debe existir: pluralidade de partes, capacidade para contratar, existencia de vontade consciente e libre, e declaración expresa ou tácita. Hai dous tipos: expreso, cando se manifesta por escrito, de palabra ou doutra forma inequívoca; e tácito, cando se presupón polo silencio amosado. Non ten validez cando existen vicios internos ou limitacións legais, ou vicios externos que limiten a liberdade ou a consciencia.

3. Acordo universal sobre certas proposicións, considerado como unha proba da súa veracidade.

1. 1. Permitir que alguén faga algo que lle está prohibido ou que non é correcto.

   2. Permitir que algo se realice ou sexa de determinado xeito.

   3. Deixar facer a alguén, que está baixo a súa tutela, todo o que desexa.

2. Renderse a un sentimento, a unha obriga ou a unha opinión doutra persoa.

1. 1. Método de preparación e envase de alimentos que permite a súa conservación e consumición durante un certo período de tempo.

   2. Produto alimenticio de orixe vexetal ou animal sometido a unha determinadada preparación (como a exposición a unha temperatura elevada) para conseguir a súa estabilidade e a súa esterilización bacteriolóxica, e que se envasa nestas condicións co obxectivo de conservalo apto para o consumo durante dilatados períodos de tempo. A conservación asegúrase ao envasar nun recipiente pechado líquidos, gases e microorganismos a calquera temperatura inferior a 55 °C, e mediante o tratamento con calor ou con calquera outro método autorizado, co fin de destruír ou inhibir totalmente os enzimas, os microorganismos ou as súas toxinas. A desecación e a salgadura de produtos animais xa a practicaban na Antigüidade gregos e romanos. Na Idade Media tiveron unha notable difusión as carnes afumadas, o touciño e o peixe salgado. No s XV desenvolveuse a industria da froita confeitada, na que destacou a rexión de Liguria. A partir do s XVIII comezou a fabricación de conservas que utilizaban como medio o azucre....

2. Acompañamento, accidental ou deliberado, que se fan mutuamente as embarcacións que navegan no mesmo rumbo por razóns de amizade ou co fin de proporcionarse vixilancia e auxilio. OBS: Xeralmente se emprega a expresión en conserva cos verbos navegar e ir.

1. Acción e efecto de conservar ou conservarse.

2. Técnica de preparación dos alimentos para evitar o seu proceso de descomposición e, asemade, manter o seu poder nutritivo. A maioría destas técnicas, sobre todo nos produtos vexetais, inclúen un proceso de branqueo para conseguir a destrución de enzimas. A eliminación da auga obtense mediante os procesos de deshidratación de alimentos. O tratamento térmico destrúe os enzimas e esteriliza os alimentos ou diminúe suficientemente a flora microbiana (esterilización e pasteurización). O mantemento do produto a temperaturas baixas provoca unha inhibición do crecemento microbiano e das reaccións enzimáticas (refrixeración e conxelación). A provocación de fermentacións dirixidas, leva o produto a unhas condicións que o manteñen estable (escabeche, conservas en vinagre, col fermentada e embutido). Un caso particular de fermentación selectiva é a salgadura, que consiste en provocar o desenvolvemento...

3. Operación que consiste en manter os obxectos artísticos no mellor estado posible, de xeito que se evite o seu deterioro e que prolonguen a súa existencia, ademais de non modificar as condicións estéticas e culturais nas que foron producidos. Pode abordarse dende unha dobre perspectiva: de xeito indirecto ou preventivo, é dicir, sen actuar directamente sobre o obxecto físico, indagando sobre el mesmo e sobre as condicións que o rodean, ou empregar o método da conservación directa, na que si se actúa sobre o obxecto a conservar. Nesta fase, a conservación está relacionada coa restauración, xa que en moitas ocasións conservar un obxecto ou evitar un maior deterioro implica un labor de recuperación das características perdidas ou deterioradas, pois, en xeral, os materiais empregados na súa creación non son resistentes ao paso do tempo.

4. Conxunto de medidas de xestión que buscan a compatibilidade entre a actividade humana e os recursos naturais, ademais da preservación e da restauración do medio ambiente.

5. Proceso ao que se somete un elemento de formigón armado durante as primeiras horas despois de ser enchido, e que consiste en manter o grao de humidade necesario para que se produza a solidificación. Adóitase regalo moi a miúdo con auga ou, cando as circunstancias de fabricación o permiten, consérvanse as pezas de formigón nunha atmosfera de vapor de auga con temperatura e humidade constantes.

6. Instinto que impulsa os seres vivos á loita pola supervivencia e que se manifesta especialmente en situacións de perigo.

7. Lei que expresa que o valor dunha magnitude física nun sistema físico permanece constante no tempo durante determinadas transformacións. Por unha banda, a existencia dunha lei de conservación dunha variable dinámica (como é a enerxía) permite que, ao analizar a evolución do sistema, se poidan rexeitar todas aquelas solucións que, aínda que son posibles porque satisfán a ecuación dinámica, non son compatibles coa conservación admitida; por outra banda, as leis de conservación das cargas xenéricas das partículas poñen de manifesto simetrías máis profundas que fan posible distinguir as diferentes interaccións polo feito de que violen ou non unha determinada conservación. A mecánica clásica fornece exemplos ilustrativos da primeira formulación. Nun sistema illado de partículas que interaccionan cunha forza conservativa, a suma das enerxías cinética e potencial de todas elas, coñecida como enerxía total do sistema, permanece constante no tempo, polo que se define como a conservación...