"Uri" (Contén)

1. Enfado moi exaltado.

2. iolencia e agresividade coa que se produce algo.

3. Ímpeto con que que algo se leva a cabo.

1. Que é moi dado a incomodarse.

2. Que denota ou implica furor.

3. Que é entusiasta ou segue algo con vehemencia e paixón.

PERSOEIRO

Pintor. Cultivou o tema mitolóxico cun estilo refinado. Traballou na decoración do Palazzo Pitti cos frescos Lorenzo il Magnifico nell’Accademia Platonica e l’Allegoria della morte del Magnifico.

PERSOEIRO

Humanista. En 1573 trasladouse a Flandres como conselleiro de Luis de Requesens. Propugnou a tradución da Biblia ás linguas vernáculas polo que as súas obras foron prohibidas no Concilio de Trento. Da súa produción destaca Institutiones rhetoricarum libri tres (1554), Bononia sive de libris sacris in vernaculam linguam convertendis (1556) e Concejo y consejeros del príncipe (1559).

1. 1. Que ten moita furia.

   2. Que denota furia.

2. Aplícase á persoa demente que sofre un trastorno mental. No dereito romano, debido á súa situación mental, estaba afectada dunha incapacidade absoluta para obrar. No dereito xustiniano, o furioso era o demente que tiña intervalos de lucidez, fronte ao demens ou mente captus, afectado de loucura permanente.

3. Aplícase ao touro erguido sobre as patas en actitude de león rampante.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Castroverde baixo a advocación de santo Estevo.

1. Que ou o que pode suceder no futuro.

2. Que ou quen podería desempeñar un cargo que se indica.

3. Futuro condicionado ou continxente na filosofía escolástica dos ss XVI e XVII, contraposto a futuro absoluto ou necesario. O problema dos futuribilia en relación coa presencia e a premonición divinas centrou as discusións entre dominicanos e agostiños dun lado e xesuítas doutro.

1. Movemento artístico, literario e musical de vangarda. Foi dado a coñecer mediante o Manifeste du futurisme, publicado en Le Figaro (22.2.1909) e redactado polo poeta Filippo Tommaso Marinetti. Postulaba o rexeitamento da tradición e da conservación do pasado e unha exaltación das innovacións, sobre todo mecánicas, presentes e futuras. O programa degradouse pouco a pouco e en Italia chegou ata a colaboración co fascismo. En 1920 iniciouse un período de loita e publicáronse os seus voceiros. Na arte, significou unha reacción contra o simbolismo e contra o modernismo e unha vontade de violencia, que foron ben acollidas por Umberto Boccioni, Gino Severini, Giacomo Balla, Carlo Carrà e Luigi Russolo, que asinaron o Manifesto della pittura futurista (11.2.1910) e dous meses máis tarde o Manifesto tecnico della pittura futurista. Negaban o academicismo, opoñíanse aos críticos da arte e, sobre todo, exaltaban a orixinalidade e a afirmación do dinamismo universal....

2. Actitude vital orientada cara ao futuro.

1. Relativo ou pertencente ao futurismo.

2. Que ou quen é partidario do futurismo.

PERSOEIRO

Cosmonauta e coronel de aviación soviético. Formouse inicialmente como fundidor. Ingresou na escola militar de aviación de Čkalov e acadou o grao de tenente. Chegou a piloto de probas e entrou no equipo de cosmonautas en entrenamento. Tripulou o vehículo Vostok I e foi o primeiro home en facer un voo orbital, o 12 de abril de 1961. Foi deputado do Soviet Supremo en 1962 e seis anos máis tarde morreu de accidente de aviación. Un cráter da cara oculta da Lúa leva o seu nome.

PERSOEIRO

Político italiano, marqués de Gattinara. Embaixador de Maximiliano I de Austria fronte a Luís XII de Francia e Fernando o Católico, foi conselleiro de Margarida de Austria, xunto coa que preparou a elección imperial de Carlos I. Primeiro presidente do Parlamento de Borgoña (1508) e gran chanceler imperial desde 1518, realizou, sen éxito, unha reforma da administración de Castela e intentou impor unha moeda única en todos os territorios imperiais. Foi o artífice das sinaturas do Tratado de Windsor (1522) con Inglaterra, da Paz de Cambrai (1529) con Francia, da Paz de Barcelona (1529) co papa, e da de Boloña (1529) cos ducados de Milán e Xénova.