"qu" (Contén)

Parque nacional que ocupa 1.928 ha dos municipios de Daimiel e Villarrubia de los Ojos, na provincia de Ciudad Real, Castela-A Mancha. Foi creado en 1973 e é un exemplo do ecosistema chamado táboas fluviais, que se formou polos desbordamentos, na súa confluencia, dos ríos Guadiana e Gigüela, favorecido pola escasa pendente do terreo. Representa os ecosistemas ligados ás zonas húmidas continentais. Unha gran variedade de aves acuáticas viven na zona, e das máis adaptadas á auga están diversas especies de somorgullos, ademais de garzas e todo tipo de anátidas ibéricas. Da flora, as plantas acuáticas son o substrato básico do parque, e as únicas árbores presentes son os tarais. Este parque asegura a supervivencia dun gran número de aves que a utilizan como área de descanso. Ten, entre outras figuras de protección, a declaración de Reserva da Biosfera (1981).

Obra de François Quesnay publicada en 1758, onde formulou un modelo de circulación económica mediante a representación dun fluxo de gastos e produtos entre as diversas clases sociais. Estas clases clasifícaas seguindo a análise de Cantillon en agricultores (clase produtiva), propietarios da terra (clase soberana ou clase distributiva) e o resto de individuos de ocupación non agrícola (clase estéril), dentro da que incluía, entre outros, os artesáns e os comerciantes.

ehículo de combate, completamente acoirazado, armado cun canón e unha ou dúas metralladoras e que se despraza mediante eirugas. Destinado principalmente a romper a fronte do inimigo e penetrar en profundidade, as súas características básicas céntranse na mobilidade, a blindaxe e a potencia de fogo. A mobilidade posibilita a operación en terreos moi accidentados, vén determinada pola potencia do seu motor (entre 500 e 800 CV), a súa autonomía (ata 600 km), e polos sistemas de tracción e de suspensión. Como non teñen rodas directrices, xiran por diferenza da velocidade da eiruga dun lado respecto á da outra, polo que o diferencial é especialmente complicado. O motor, nun principio de gasolina, foi substituído posteriormente por un diésel sobrealimentado. Co tempo algúns tanques (M 1 Abrams americano) son propulsados por turbinas de gas. As blindaxes chegaron a acadar grosores de aceiro de 400 mm na torreta. Divididos inicialmente en lixeiros, medianos e pesados; o denominado tanque de batalla...

Tanque moi lixeiro, de ata dez toneladas de peso e armados cunha ou dúas metralladoras, empregado xeralmente como tanque de recoñecemento. Pasaron a ser vehículos de apoio de unidades militares e de corpos policiais, substituíndo, polo xeral, as eirugas polos pneumáticos.

Remendar as rodas do carro con tacos de madeira.

Moble ou estante onde se gardan os tacos de xogar ao billar.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘rápido’.

Arritmia con aumento da frecuencia do pulso.

Hábito de comer á présa e sen mastigar demasiado.

Rapidez, a miúdo anormal, na articulación e na pronuncia das palabras, observada en certos estados de excitación mental ou en estados ansiosos ou maníacos.

Fenómeno polo que administracións sucesivas dunha substancia, aplicadas en intervalos breves, orixinan reaccións inmunolóxicas de intensidade decrecente.

Escribir un texto con signos taquigráficos.

Método de escritura que permite transcribir tan á présa como se fala mediante signos especiais e abreviaturas. Aínda que se aplicaron sistemas de abreviación na Antigüidade, o primeiro sistema coherente que foi utilizado ata a Idade Media, foi o aplicado polos romanos, coñecido por notas tironianas. Nos primeiros concilios tamén se fixo uso do sistema tironiano para recoller os debates, práctica que perdurou ata o s XI, cando caeu en desuso. Durante o período medieval usouse un sistema a base de elipses ou siglas, apócopes ou palabras cortadas, contraccións, letras sobreescritas ou abreviaturas con signos especiais. Durante o Renacemento apareceron os precursores da taquigrafía moderna, con Timothy Bright (1588), en Inglaterra, seguido de John Willis, que, en 1602 foi o primeiro en facer uso do termo estenografía, e Thomas Shelton, que se serve da palabra taquigrafía, en 1626. A taquigrafía moderna iniciouse con John Byrom en 1720 en Inglaterra, onde de 1700 a 1900 apareceron...

Relativo ou pertencente á taquigrafía.