"Az" (Contén)

GALICIA

Xurista e crego ilustrado e liberal de tendencia afrancesada. Accedeu ao grao de doutor en Leis no 1782. Un ano máis tarde comezou a amosar a súa inclinación cara ao despotismo ilustrado de Carlos III. Durante a súa estancia en Madrid foi censor e fiscal da Audiencia de Dereito Público e Español. En 1801 accedeu á cátedra de Institucións Civís na Universidade de Santiago de Compostela. Baixo o reinado de Carlos IV constituíu en Santiago un grupo de acción política con tendencias afrancesadas que tiñan como centro de reunión o Colexio San Xerome, o que lle supuxo inimizades e conflitos no ámbito universitario. No ano 1807 asumiu a cátedra de Historia e Elementos de Dereito Español, da que foi desprovisto en 1808 ao non adherirse ao Batallón Literario de Santiago de Compostela. Coa entrada das tropas francesas en Santiago de Compostela (17.1.1809) foi restituído na súa cátedra e asumiu diferentes cargos públicos no concello. Tivo que fuxir cos franceses cando as tropas de La Carrera entraron...

PERSOEIRO

Capitán xeneral da armada, primeiro marqués de Santa Cruz. Combateu os corsarios franceses (1554), encargouse da vixilancia do estreito de Xibraltar (1561) e conquistou Tunes (1573). Na batalla de Lepanto contribuíu decisivamente á vitoria; durante a guerra de Portugal dirixiu as operacións navais e Filipe II encargoulle os preparativos da expedición da Armada Invencible para a invasión de Inglaterra (1588), pero morreu antes de levala a termo.

1. Establecemento comercial no que se venden artículos variados.

2. Mercado público nos países de Oriente Próximo.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Castro de Rei baixo a advocación de san Pedro.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Lugo baixo a advocación de san Remixio.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Santa Comba baixo a advocación de san Mamede.

PERSOEIRO

Líder carbonario francés. Entrou en contacto coa doutrina de Saint-Simon no ano 1825. Foi redactor de Produteur (1825-1826), de Organisateur (1828-1839) e do Globe (1831). Xunto con Enfantin foi cabeza do Saint-simonisme dende o mes de decembro de 1829; tamén foi un dos seus principais teóricos, como demostrou na súa Doctrine de Saint-Simon: exposition (Doutrina de Saint-Simon: exposición, 1829). A consecuencia de diverxencias doutrinais, cara a decembro de 1831 deixou o cargo que compartía con Barthélemy-Prosper Enfantin.

PERSOEIRO

Arquitecto ruso de formación francesa. Realizou, en estilo clásico, un proxecto de reconstrución total do Kremlin de Moscova (1772) que non foi levado a cabo. É autor do Novo Arsenal de Leningrado (1768 -1769). A súa obra mestra é a casa Pahkov (1784-1786), máis tarde denominada biblioteca Lenin.

PERSOEIRO

Pintor francés. En 1862 marchou a París, onde traballou no taller de Charles Gleyre, e no que coñeceu a Monet, Renoir e Sisley. Formou con eles o Grupo dos Catro, primitivo grupo impresionista. A súa obra é luminosa e ten moitos puntos de contacto coa pre-impresionista de Manet. Realizou pintura figurativa máis que paisaxe, como no Bosque de Fointanebleau (1865) ou Reunión de familia (1867), a súa obra máis coñecida. Morreu na guerra franco-prusiana.

PERSOEIRO

Crítico cinematográfico francés. Colaborou na revista Esprit e fundou, xunto con Doniol-Valcroze, os Cahiers du Cinéma. Pódese considerar o pai espiritual da Nouvelle Vague. Publicou Orson Welles (1950), Vittorio de Sica (1951), O western (1952) e Que é o cine?

PERSOEIRO

Historiador e teórico da arte francés. Foi o encargado de conservar as obras pitóricas no Musée du Louvre. Exerceu tamén como profesor da escola do Louvre (1941). É autor de diversas obras, como Histoire de l´art (Historia da arte, 1953) e Histoire de l´avant-garde en peinture (Historia da vangarda en pintura, 1969).

PERSOEIRO

Novelista francés. As súas obras, de carácter moralizador, exaltan a tradición e a patria; entre elas destacan: Stéphanette (1884), Une tache d´encre (Unha mancha de tinta, 1888), La terre qui meurt (A terra que morre, 1889) e Magnificat (1931).

1. De cor moura amarelenta.

2. Que carece de brillo.

1. Mestura de restos de comida.

2. Sobras da comida que se daban aos pobres en conventos e casas de caridade.

3. Comida mal preparada ou de baixa calidade.

4. Cousa noxenta ou desprezable.