"PL" (Contén)

1. Pór plumas a algo ou a alguén, especialmente como adorno.

2. 1. Castigar a alguén cubríndolle o corpo cunha substancia, como o unto ou a bra, para logo pegar sobre ela plumas de ave.

   2. Condenar ou sancionar a alguén.

3. Botar ou mudar as plumas unha ave.

PERSOEIRO

Primeiro rei de Pamplona (824? - 852), fillo de Íñigo Ximénez. Coñecido como Eneco Aritza, estaba emparentado cos Banū-Qasī de Tudela polo segundo matrimonio da súa nai. Loitou contra ‘Abd al Ra ḥ mān II e enfrontouse aos navarros, aliados dos francos, encabezados pola familia dos Velasco. Despois de derrotar nunha emboscada os condes francos enviados por Ludovico Pío, impúxose como soberano independente. Estableceu sólidos vínculos cos señores veciños, mediante os matrimonios das súas fillas, Assona, con Mūsà ibn Fortún e, Nunila, con García Galíndez o Malo, conde de Aragón. Cando enfermou (841), o seu fillo García Iñiguez dirixiu a rexencia e continuou a política de alianzas.

1. Relativo ou pertencente aos enóplidos.

2. Nematodo da orde dos enóplidos.

3. Orde de nematodos de cutícula non estriada e a miúdo provista de sedas. Viven en estado libre, case todos no mar e algúns nas augas doces ou no solo. Os xéneros máis comúns son Trichinella e Trichuris.

PERSOEIRO

Emperador latino de Constantinopla (1206-1216), fillo de Balduíno V, conde de Hianaut. Participou na Cuarta Cruzada xunto ao seu irmán, o Emperador Balduíno I. Despois da captura de Balduíno polos búlgaros na Batalla de Adrianápolis (1205), converteuse en rexente e en 1206 sucedeuno como emperador. Venceu os búlgaros en Salónica (1207) e liberou os gregos. Reorganizou o territorio e acadou a paz entre gregos e latinos despois de derrotar os bizantinos disidentes do Epiro (1207) e do Imperio de Nicea (1211 e 1214).