emplumar

emplumar

(< pluma)

  1. v t

    Pór plumas a algo ou a alguén, especialmente como adorno.

    Ex: Emplumaron o casco para imitar o dos centurións romanos.

  2. v t
    1. Castigar a alguén cubríndolle o corpo cunha substancia, como o unto ou a bra, para logo pegar sobre ela plumas de ave.

      Ex: Antano emplumaban as alcaiotas como castigo afrontoso.

    2. Condenar ou sancionar a alguén.

      Ex: Emplumárono polo roubo que cometeu con seis meses de prestación social.

  3. v i

    Botar ou mudar as plumas unha ave.

    Ex: As crías da aguia aínda non emplumaron.

Palabras veciñas

emplastecer | emplasto | emplumado -da | emplumar | empoar | empobrecedor -ra | empobrecemento
Conxugar
VERBO emplumar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
emplumo
emplumas
empluma
emplumamos
emplumades
empluman
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
emplumaba
emplumabas
emplumaba
emplumabamos
emplumabades
emplumaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
emplumei
emplumaches
emplumou
emplumamos
emplumastes
emplumaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
emplumara
emplumaras
emplumara
emplumaramos
emplumarades
emplumaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
emplumarei
emplumarás
emplumará
emplumaremos
emplumaredes
emplumarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
emplumaría
emplumarías
emplumaría
emplumariamos
emplumariades
emplumarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
emplume
emplumes
emplume
emplumemos
emplumedes
emplumen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
emplumase
emplumases
emplumase
emplumasemos
emplumasedes
emplumasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
emplumar
emplumares
emplumar
emplumarmos
emplumardes
emplumaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
empluma
-
-
emplumade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
emplumar
emplumares
emplumar
emplumarmos
emplumardes
emplumaren
Xerundio emplumando
Participio emplumado
emplumada
emplumados
emplumadas