"qu" (Contén)

1. Instrumento, xeralmente de aceiro, co que se gravan moedas, medallas, sobres de correspondencia ou outras cousas.

2. Debuxo ou inscrición en relevo ou con tinta que imprime ou grava este instrumento.

3. Característica que é propia e distingue algo ou alguén dos demais.

1. Relativo ou pertencente aos troquílidos.

2. Ave da familia dos troquílidos.

3. Familia de aves, da orde dos apodiformes, á que pertencen os colibrís.

1. Relativo ou pertencente aos tuglúquidas.

2. Membro da terceira dinastía turca que gobernou o sultanato de Delhi (1320-1414). Foi fundada por Ghiyāt al-Dīn Tughluq, que expandiu considerablemente o sultanato, repeleu os ataques mongois e reorganizou social e economicamente o país. Durante o goberno do seu fillo e sucesor, Muḥammad Tughluq, as desordes e a mala administración aniquilaron os avances acadados. Sucedeuno o seu sobriño Fīrūz, promotor dunha política expansionista. A causa das rivalidades internas e dos continuos golpes de estado, algunhas provincias separáronse do sultanato e o derradeiro representante da familia, Maḥmūd II, reduciu a súa autoridade á cidade de Delhi, onde foi derrotado e substituído pola dinastía dos Sayyd.

PERSOEIRO

Economista, barón de Aulne. Recibiu a influencia dos fisiócratas e foi funcionario da administración francesa durante os reinados de Luís XV e Luís XVI. Foi ministro da Mariña, inspector xeral de finanzas e comercio e comisario de obras públicas (1774-1776). Estableceu a liberdade de comercio interior dos cereais, mellorou a situación da facenda e as finanzas do estado e suprimiu os gremios. Escribiu Réflexions sur la formation et la distribution des richesses (1766), o primeiro tratado sobre o valor e a distribución.

PERSOEIRO

Compositor. Estudou con Moszokowski e D’Indy en París. Foi nomeado profesor do conservatorio de Madrid en 1931. As súas obras máis destacadas son Sevilla (1909), Sonata romántica (1910), Sinfonía sevillana (1920) e Rapsodia sinfónica (1931) para piano e orquestra. Das súas obras teóricas cómpre salientar un Tratado de composición musical (1947-1950). Recibiu o Premio Nacional de la Música (1926) por Trío para piano.

1. Fosfato hidratado de aluminio e cobre, de fórmula CuAl 6 (PO 4 ) 4 (OH) 3 ·4H 2 O, que cristaliza no sistema triclínico, moi poucas veces en cristais e xeralmente en masas densas e criptocristalinas ou de gran fino, e tamén en concrecións. A súa densidade é de 2,8 e a dureza de 6. Ten unha cor azul ceo ou verde azulada. É susceptible de ser puída e ten unha grande importancia en xoiaría.

2. 1. Que ten unha cor semellante á da turquesa.

   2. Cor entre o azul e o verde azulado.

ENTRADA LARGA

Estado de Asia e parte de Europa, terra de paso entre ambos os continentes, que engloba esencialmente a gran península de Anatolia, ou Asia Menor, unha gran parte de Armenia, unha pequena parte de Mesopotamia e unha fracción de Tracia, na parte europea. Limita ao N co Mar Negro, ao L con Xeorxia, Armenia e Irán, ao S con Iraq, Siria e o Mar Mediterráneo, e ao NO con Grecia e Bulgaria (779.452 km2; 66.921.000 h [estim 2001). Entre a Turquía Europea e a Asiática está o mar de Mármara, cos estreitos do Bósforo e dos Dardanelos. A capital é Ankara.
Xeografía física

Relevo e xeoloxía
A estrutura de Anatolia é a dun altiplano manchado de concas lacustres e de volcáns. É unha rexión montañosa que esencialmente pertence ao sistema dobramento alpino, aínda que formando case unha penechaira e levantada en bloque por movementos de conxunto continuados. Xeoloxicamente atópanse rochas de case todas as idades. A...