"To" (Contén)

Concepto do formalismo ruso que debe a súa primeira manifestación a V. Sklövski, quen sostiña que a linguaxe poética xorde da vontade de contrarrestar a automatización da linguaxe común. No uso ordinario, as palabras son instrumentos de referencia para nomear os obxectos e non interesan como tales palabras. Isto implica que a lingua se automatice porque a relación signo-realidade se converte en habitual e, polo tanto, réstase importancia ao discurso en si, que se converte en algo recoñecible, esperado, por estar ligado de forma rutinaria á realidade que representa. Posteriormente, o concepto ampliouse a través das contribucións de I. Tinianov e J. Mukarovski, que o empregaron para explicar a historia literaria. Sinalaron que o valor estético dos artificios verbais non é inmutable, senón que co uso acaba perdendo o seu carácter de novidade e, polo tanto, a súa efectividade, de xeito que consideran a evolución da arte como resultado da busca de novas formas que desautomaticen as que xa están...

Acción e efecto de desautorizar.

Acción e efecto de desbaratar.

a/ó desbarate.

Acción e efecto de desbastar.

Acción e efecto de desbocarse.

Acción de desbordar ou desbordarse.

Acción de descabezar.

descafeinación.

Acción e efecto de descarrilar.

Revista trimestral que saíu do prelo en Lisboa entre 1931 e 1933. Dirixida por João de Castro Osório, dedicábase á difusión da cultura e da literatura. Nas súas páxinas acolleu a novela Conceición singela do Céo, de Evaristo Correa Calderón, e unha antoloxía da literatura galega que recolle a obra de autores como Ricardo Carballo Calero, Luís V. Pimentel, Bal y Gay, Vicente Risco e Fermín Bouza-Brey.

Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘desvergoñado’.

Calidade de descomedido.

Falta de coñecemento.