"qu" (Contén)

FAMILIAS

Familia de empresarios orixinaria de Avión e establecida en México. Venancio Vázquez Álvarez trasladouse a México en 1928, onde fundou Almacenes Vázquez, que posteriormente se denominaron Hermanos Vázquez, e que constituíu o punto de partida para os negocios de seus fillos. Olegario Vázquez Raña (Ciudad de México 1935) é o propietario do Grupo Empresarial Ángeles, integrado por empresas do sector sanitario, hoteleiro e restaurador e do sector aeroportuario, e no que tamén participan seu fillo, Olegario Vázquez Aldir, e o seu irmán, Apolinar Vázquez Raña . Membro permanente do Comité Olímpico Mexicano, foi presidente da Federación Mexicana de Tiro Deportivo (1975-1992) e da Federación Internacional de Tiro Deportivo e participou nos xogos olímpicos entre 1964 e 1976. Mario Vázquez Raña (Ciudad de México 1932) abandonou os negocios familiares en 1976 e fíxose cargo da Organización Editorial Mexicana, coñecida como Grupo Sol, a maior editora de periódicos...

GALICIA

Historiador. Colaborou en diversas publicacións como Cuadernos de Estudios Gallegos sobre temas de historia, da comarca de Ferrol e da historia da Igrexa en Galicia. Destacan “Crónicas nedenses”e “Esbozo de una biografía de Rosalía”, ademais dos artigos sobre Sargadelos e a súa cerámica.

GALICIA

Pintora. Coñecida como Emilia Salgueiro, a súa obra evolucionou desde o realismo temático e representivo cara a un expresionismo figurativo baseado en mundos oníricos, con referencias simbolícas e míticas. Nos anos noventa evolucionou cara á abstracción en obras con formas sinuosas que se proxectaban fóra do cadro. Ademais das técnicas tradicionais, experimentou con novos materiais que superan a barreira do pictórico como o ferro, o chumbo ou a madeira

GALICIA

Relixioso mercedario. Doutor en Teoloxía e Ciencias Morais, publicou, entre outras obras, Renovación de la teología moral (1953), Para entender a Antonio Rey Soto: claves de interpretación (1980), Diego de Muros I y Galicia (1984) e San Xoán de Poio: monasterio, coto, parroquia (1993).

GALICIA

Relixioso. Doutor en Filosofía e Teoloxía e licenciado en Dereito Canónico, foi reitor do Seminario de Lugo (1937-1962). Realizou numerosos estudos sobre a arquitectura lucense e colaborou na Comisión Provincial de Monumentos. Destacan Un mártir lucense: esbozo biográfico del V. Díaz Sanjurjo (1951), La catedral de Lugo (1953) e Los escudos de Sarria (1953)

GALICIA

Xurista. Licenciado en Dereito, foi maxistrado na Audiencia Provincial de Pontevedra e presidente da Audiencia Provincial de Salamanca (1985-1990). Presidiu o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (1990-1999) e foi maxistrado emérito do Tribunal Supremo (2001-2002). En 2002 converteuse en valedor do pobo de Galicia. Recibiu, entre outros galardóns, a Medalla Castelao (1999).

GALICIA

Concertista e profesor de piano. Formado en Madrid con J. Forns e Conrado del Campo, ampliou os seus estudos en diversos países europeos e EE UU con recoñecidos pianistas, como A. Cortot, Schnabel e Backhaus. A partir de aí iniciou unha ampla xira de concertos que o levou a todo o mundo. Creador e director da serie La aventura de la música, para TVE, foi profesor do Conservatorio de Madrid e director do Liceo Musical de Alcalá de Henares. Recibiu o I Premio de Virtuosismo de Piano do Real Conservatorio Superior de Música de Madrid (1945).

GALICIA

Historiador e escritor. Foi un dos fundadores do Museo Provincial de Lugo, que tamén dirixiu, ademais de secretario da Comisión Provincial de Monumentos. Escribiu Lugo bajo el Imperio Romano (1939), Fortalezas de Lugo y su provincia (1955-1973) e El lenguaje de las piedras (1971). Foi académico da Real Academia Galega e correspondente da Real Academia de la Historia e da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

GALICIA

Xornalista e pintor. Coñecido como Luís Trabazo, ata 1936 exerceu como avogado, profesión que abandonou tras a Guerra Civil para dedicarse a pintar e a escribir. Redactor xefe da revista Misión, colaborou en diversas publicacións como Índice, Pueblo, Informaciones e La Región. Instalado en Ourense (1968), foi director do Instituto de Estudios Orensanos Padre Feijoo. Publicou Violencia o razón (1969), Faílde (1972), Colmeiro (1974), o poemario Canción sobre el abismo (1975) e Piedra, barro, bronce (1978). Pintou paisaxes de cromatismo sobrio cun estilo postimpresionista e publicou monografías de arte.

GALICIA

Xurista e político. Xuíz de Vigo, foi elixido alcalde días antes da ocupación francesa da cidade (1809). Organizou a resistencia interna de Vigo, sobre todo no referido aos recursos alimentarios, e artellou a resistencia dos concellos dos arredores. Mantívose como alcalde ata decembro de 1810. Foi oidor na Audiencia de Galicia e conselleiro do Real e Supremo Tribunal de Facenda.

GALICIA

Prehistoriador. Doutor en Historia e catedrático de Prehistoria e Etnoloxía na Universidade de Santiago de Compostela, invetigou temas etnográficos e etnoarqueolóxicos, e as culturas prehistóricas do NO peninsular. Membro fundador do Grupo Galego de Traballo do Cuaternario e do Museo do Pobo Galego, pertence ao Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, do SEG e do Grupo de Estudos Prehistóricos Padre Carballo. Confundador de Gallaecia, das súas numerosas obras destacan Os petroglifos de Galicia (1979), La cerámica campaniforme en Galicia (1982), Antepasados, guerreros y visiones: análisis antropológico del arte prehistórico en Galicia (1995), Etnoarqueología: conocer el pasado por medio del presente (2000) e Prehistoria de Galicia (2003).

GALICIA

Político. Licenciado en Dereito, ingresou no corpo de inspectores de traballo en 1974. Integrouse no PSOE e en UGT en 1975 e no Congreso Constituínte do PSOE en Galicia (1977) foi elixido secretario xeral, cargo que ocupou en tres ocasións. Candidato á presidencia da Xunta de Galicia en 1981, foi deputado no Congreso (1977-2000) e senador pola Co­ruña desde 2000. Alcalde da Coruña (1983-2006), presidiu a Federación Española de Municipios y Provincias (1991-1995 e 2003-2006) e foi membro do Comité de Rexións da UE (1991-1995 e 2003). Foi nomeado embaixador na Cidade do Vaticano en 2006. Recibiu, entre outros galardóns, a Gran Cruz de la Orden de Isabel la Católica e foi nomeado cabaleiro da Orde do Imperio Británico.

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Vilaseco, realizou cadros costumistas, moitos deles doados ao Museo Municipal de Rodeiro. Fundador e expresidente da Asociación Artístico-Cultural de Pontevedra, foi cofun­dador e directivo da revista Contrastes. Cabaleiro da Real e Militar Orde de San Hermenexildo e da Serenísima Orde de Cabaleiros e Damas do Camiño de Santiago, recibiu a Medalla de Bronce de Galicia (2004).

PERSOEIRO

Pintora e poeta. Colaborou en diversas revistas e xornais, baixo o nome de Chuny, e publicou os poemarios Las palabras se gastaron (1983), Poéticos mensajes (1985), El canto del sentimiento (1987), Estrella de fuego (1989), De un tiempo ya vivido (1989), Madre, quiero ser tu hija (1993) e Reflexiones (1997).

PERSOEIRO

Pintor. Activo en Sevilla, colaborou na construción do catafalco de Filipe II (1598). Das súas obras destacan Resurrección, Muerte de Santo Hermenegildo e Escenas da vida de san Pedro Nolasco.

PERSOEIRO

Gravador e prateiro. Realizou estampas de cores de temática relixiosa, das que destacan La Virgen de la Silla ou La Virgen de la Rosa. Gravou tamén obras de pintores coñecidos como El niño de Vallecas de Velázquez ou Pastorcita de Zurbarán.

PERSOEIRO

Escultor. Coñecido como o Vello, estivo activo en Castela e, a partir de 1557, en Sevilla. A súa obra, influída pola de Miguel Anxo, a través de Alonso Berruguete, incidiu no manierismo. Destacan as súas esculturas para a catedral de Toledo (1552-1553), o retablo maior da catedral de Sevilla (1562) e a portada do Hospital de la Sangre (1564).

PERSOEIRO

Arquitecto. Activo fundamentalmente en Guadalajara, introduciu o primeiro Renacemento italiano en Castela. Destacan a fachada do Colegio Mayor de Santa Cruz, en Valladolid (1491), o palacio Medinaceli de Cogolludo (1492-1495) e o palacio Mendoza de Guadalajara (1507?).