"Alle" (Contén)

MONTES

Monte situado na parroquia de Carboentes (Rodeiro). O seu cumio acada os 783 m de altitude.

PERSOEIRO

Arquitecto. Traballou con Carme Pinós i Desplat. Foi o director do Departamento de Proxectos da Stödelschule de Frankfurt. Autor do proxecto da Cidade Universitaria da Universidade de Vigo, no campus de Vigo, das súas obras destacan a escola La Llauna de Badalona, o cemiterio de Igualada e as instalacións olímpicas de tiro con arco en Barcelona.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, situado no Vallès Oriental, Catalunya (47.270 h [2001]). Debido á industrialización e á urbanización a grande escala do solo, a agricultura está en franca regresión. Posúe industria metalúrxica, química, téxtil, de produtos alimentarios, do coiro, do papel e artes gráficas, de transformacións do caucho e da construción.

PERSOEIRO

Arquitecto. Traballou no estudo de F. J. Sáenz de Oiza e con Jorn Utzon en Dinamarca e alcanzou o grao de chairman do Departamento de Arquitectura da Graduate School of Design de Harvard. Das súas obras destacan o edificio Bankinter de Madrid (1972-1976), con R. Bescos, o Museo de Arte Romano de Mérida (1980-1986), a estación de Atocha en Madrid (1984-1992), o Auditorio de Barcelona (1993), o Auditorio Kursaal de Donostia (1999) e a catedral de Los Angeles (2000). Posteriormente proxectou os museos de arte moderno e arquitectura de Estocolmo e a ampliación do Museo del Prado. Recibiu o Premio Pritzker (1996), o Premio da UE Mies van der Rohe polo Kursaal (2001) e a medalla de ouro do Círculo de Bellas Artes de Madrid (2001).

GALICIA

Futbolista. Xogou no Real Madrid C. F. (1919-1929), co que conseguiu oito torneos rexionais madrileños. Foi convocado pola selección nacional en catro ocasións e participou nos Xogos Olímpicos de París (1924).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, situado no Vallès Oriental, no baixo val do Mogent (12.868 h [2001]). A agricultura está en regresión e a gandaría está representada por algunhas granxas industriais. Os sectores industriais de maior produción son o químico, o metalúrxico e o alimentario.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Bos Aires a partir de 1889. Dirixida por Manuel Lema, amosou unha fonda preocupación pola situación social, política e económica de Galicia. Publicou unha posible “Constitución Rexional para o futuro Estado de Galicia” e chegou a defender a necesidade da confrontación violenta para acadar os dereitos nacionais que Galicia non conseguía polas vías legais.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Pontevedra a partir de febreiro de 1896. Non cesou antes de maio de 1943. Apareceu cos subtítulos “Semanario destinado á fomentar los intereses morales y materiales del Magisterio”, “Semanario destinado á fomentar los intereses morales y materiales del Magisterio de 1ª Enseñanza y organizador del 3º Certamen Pedagógico Español”, a partir de 1897, e “Revista de primera enseñanza”. Continuou coa numeración do seu predecesor, El Noticiario, e foi dirixido polo seu propietario, Xosé López Pérez. Tras o seu falecemento (1896), o seu fillo Bernardino López S. Cobián fíxose cargo do xornal que, despois da Guerra Civil Española, foi administrado por Eladio Portela Gómez. Editado nos obradoiros da Viúva e Fillos de Carragal, saíu todos os luns mantendo o mesmo tipo de contido ca os seus predecesores (doutrinais e disposicións lexislativas). A partir de agosto de 1897 convocou un Certame Pedagóxico e saíu os días 4, 11, 18 e 25 de cada mes.

GALICIA

Empresario e deportista. Como deportista, foi o primeiro xogador galego en debutar coa selección española de balonmán e presidiu o R. C. Celta de Vigo (1991-1995). Recibiu a Medalla de Bronce al Mérito Deportivo.

PERSOEIRO

Dramaturgo. Considerado un dos principais autores teatrais da posguerra en España, interrompeu a súa formación académica por mor da Guerra Civil Española e decidiu marchar a Madrid. Alí, como escritor autodidacta forzado polas circunstancias, cultivou inicialmente a poesía e a narración curta, que compaxinaba coas súas frecuentes visitas á biblioteca do Ateneo madrileño. Inserido na liña do realismo social, formou parte do grupo de autores que durante a década de 1960 deron un novo pulo ao teatro español, co obxectivo de conseguir coas súas obras unha sociedade máis solidaria. A súa obra dramática, popular e chea de elementos propios do sainete, tentaba cimentarse no máis profundo do ser humano solidario e social, onde se reflectiran os problemas dos emigrantes, da pobreza, da industrialización e as consecuencias dos males da sociedade española da posguerra. Da súa produción teatral, da que moitas son pezas breves de carácter cómico, con intercalación de escenas musicais e coreografías,...