"André" (Contén)

GALICIA

Relixioso. Profesou no convento beneditino de Samos, onde foi abade e xeneral da orde (1721), ademais de bispo de Jaca (1728) e Mondoñedo (1728-1751). Foi o primeiro en realizar a ofrenda ao apóstolo Santiago con Oración panegírica que en la solemme oferta que en nombre del serenísimo Príncipe de Asturias nuestro señor, tributó y dijo en su templo al Apóstol Santiago el Mayor... (1734). Escribiu tamén Manifesto canónico, legal y apologético... (1742).

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como André Suarès, cultivou sobre todo o ensaio. Das súas obras destacan Présences (1925) e Pages (1948).

PERSOEIRO

Bioquímico polaco naturalizado estadounidense en 1962. En 1939 trasladouse a Escocia, onde se doutorou en 1955. En 1977 recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina, compartido con R. Guillemin e R.Yalow, polos seus importantes traballos sobre a produción de hormonas hipotalámicas que controlan a actividade hormonal periférica.

PERSOEIRO

Poeta flamengo. Coñecido como Paul Snoek, da súa obra destaca Gedichten voor Maria Magdalena (Poemas para María Madalena, 1971).

PERSOEIRO

Botánico e xeógrafo alsaciano. Especializouse en citoloxía e elaborou unha teoría sobre os plastos, ademais de introducir o termo cloroplasto. Considérase un precursor da moderna ecoloxía. Publicou Pflanzengeographie (1898).

PERSOEIRO

Escultor, arquitecto e decorador. Establecido en Berlín, a súa arte foi influída polo estilo neerlandés de Arturo Quellinus (Estatua do elector Federico III, 1697) e polo estilo francés (Monumento ecuestre do Gran Elector, 1698-1703). Como arquitecto interveu na dirección do palacio do Arsenal, pero a inhabilidade na construción das torres da Moeda puxo fin á súa carreira.

PERSOEIRO

Guitarrista, marqués de Salobreña. Débeselle, en boa parte, o renacemento da guitarra. Debutou en Madrid en 1913, e posteriormente en París e Londres en 1924, e en EE UU en 1928. Realizou as súas primeiras gravacións en 1927. Numerosos compositores escribiron pezas e concertos para el, como Manuel de Falla, Ponce ou Turina.

PERSOEIRO

Cantante e compositora. Coñecida como Barbara, comezou interpretando cancións de L. Ferré, G. Brassens e J. Brel. Da súa discografía destacan Mon pote le gitan ou L’oeillet blanc (1957), Dis quand reviendras tu? (1963) e Barbara chante Barbara (1964).

PERSOEIRO

Explorador e militar portugués. Gobernador xeral de Moçambique, explorou as rexións mozambicanas e Angola, para constituír unha zona de influencia portuguesa desde o Índico ao Atlántico, política que foi freada por Reino Unido, que a consideraba prexudicial para a súa expansión colonial.

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Abram Terc, exiliouse en París (1973). O seu ensaio Cto takoje socialističeskij realizm (Que é o realismo socialista, 1959) amosa o sinal da disidencia. Tamén destacan a novela L’ubimov (1963) e os relatos recollidos en Fantastičeskije provesti (Relatos fantásticos, 1961), inspirados por Hoffmann.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Laracha baixo a advocación de san Pedro.

GALICIA

Relixioso dominicano. Predicou diversas misións en Galicia e fundou o convento da Orde de Santo Domingo en Padrón. Foi teólogo consultor no Concilio Vaticano I e escribiu diferentes haxiografías.

GALICIA

Arquitecto. Formouse na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid. Desde 1960 traballou como funcionario de Correos. Aínda que partiu dun expresionismo organicista, ao rematar a carreira viaxou a Italia, onde o influíu o racionalismo das obras de Terragni. Ao coñecer as obras de Gropius, Breuer e Le Corbusier identificouse coa vangarda e coa corrente modernista, de xeito que a súa arquitectura se volveu cada vez máis conceptual. Empregou principalmente o aceiro e o vidro nas súas obras, das que destacan, a nave de CLESA (1961) e o Goberno Civil (1959), en Tarragona; a nave para os talleres aeronáuticos TABSA (1957), o ximnasio do Colegio Maravillas (1961), o Colegio Mayor César Carlos (1967) e o edificio para a empresa BANKUNION (1970) en Madrid; a Casa Domínguez, en Pontevedra (1976) ou o edificio de Correos e Comunicaciones (1981), en León. Tamén se dedicou á prefabricación, especialmente desde a década de 1960 (casa Varela de Vilalba). Recibiu o Premio Nacional de Arquitectura (1974),...

PERSOEIRO

Escritor francés. Partidario do sionismo, escribiu Le mouvement sioniste (1894-1918) e Quelques juifs et demi-juifs (1928). Da súa obra poética destacan La cité présente (1903), Poemas de Loire (1929) e Poemes juifs (1959).

PERSOEIRO

Nadador. Participou nos Xogos Olímpicos de México (1968), onde obtivo dúas medallas de ouro nas probas de remudas 4x100 e 4x200 m libres, unha de prata en 100 m bolboreta e unha de bronce en 100 m libres. Nos Xogos Olímpicos de Múnic (1972) acadou sete medallas de ouro en 100 e 200 m libres, 100 e 200 m bolboreta, 4x100 e 4x200 m libres e 4x100 m estilos por remudas.

PERSOEIRO

Debuxante e pintor suízo. Foi un importante cartelista, ilustrador de libros e augafortista, e destacou como debuxante realista de temas populares.  

PERSOEIRO

Economista e escritor. Catedrático de Ciencias Económicas e Empresariais na Universidad Complutense de Madrid, foi conselleiro do Tribunal de Cuentas. Membro da American Economic Association e da American Academy of Management, escribiu, no eido da economía, Dicionario terminológico de economía, administración y finanzas (2000) e Capitalismo y multinacionales (2004). Publicou tamén, no eido da etnografía, Luaña. Mitos, costumes e crencias dunha parroquia galega (1979) e A regueifa (1982), ademais do relato O raposo careto (1983).