"xia" (Contén)

PERSOEIRO

Rei de Lotarinxia (855-869), fillo do Emperador Lotario I. Recibiu do seu pai os territorios entre o Rin, o Mosa e o Esclada, con Frisia. Á morte do seu irmán, o Emperador Luís II, anexionou Lyon, Arles e Vienne.

1. Facultade dalgunhas células de comportarse como macrófagos.

2. Característica trófica dalgunhas especies que consiste en seleccionar o alimento fundamentalmente polo seu elevado valor nutritivo. Adoitan ter un sistema nervioso evolucionado, como é o caso dos depredadores.

PERSOEIRO

Emperatriz de Bizancio, filla do Rei Bagrat (ou Pancracio) IV e dunha princesa de Alania-Ossetia. Casou co Emperador Miguel VII Ducas (1065) e pasou a chamarse María. Despois da abdicación de Miguel VII, casou co Emperador Nicéforo III.

1. Ciencia oculta que pretende producir efectos coa axuda de seres sobrenaturais ou de forzas secretas da natureza e que poden ser utilizadas por todo o mundo que coñece as súas prácticas. Isto é o que a diferencia da bruxería. Distínguese entre maxia branca ou ilusionismo, que ten a finalidade de facer fuxir os malos espíritos ou de gardar as persoas que non sexan as súas víctimas; e maxia negra, unha arte que pretende someter os malos espíritos e as forzas sobrenaturais maléficas para facelos instrumentos de empresas homicidas. No mundo antigo Persia foi considerada o centro principal das prácticas de maxia. Na Italia renacentista fixéronse moitas prácticas de maxia que nalgúns casos estaban relacionadas coa alquimia. No s XVIII o racionalismo eliminou estas prácticas dos grupos sociais máis evolucionados. Os elementos principais da arte da maxia son as palabras ou as formas máxicas de carácter simbólico, as medicinas ou substancias máxicas, o rito e as condicións en que...

2. Arte de facer trucos e xogos que se basean na rapidez e axilidade de quen os realiza.

3. Encanto que posúen algunhas cousas que as fai parecer atractivas.

1. húngaro.

2. 1. Individuo do pobo maxiar.

   2. Pobo finoúgrio, orixinario dos Urais e emparentado cos vogules e os ostiacos, que foi sometido polos hunos desde finais do s IV ata a metade do s V. Á morte de Atila (453) pasou á tutela dos ávaros, e emigraron cara ao N do Cáucaso, na rexión do Kuban’, onde permaneceron ata o s IX cando, baixo a ameaza dos pechenegos, atravesaron os Cárpatos e se instalaron na zona de Hungría e Transilvania.

CIDADES

Cidade do sheng de Guangdong, China, situada na ribeira N do río Mei, afluente do río Han (132.156 h [1990]).