"An" (Contén)

Zhu Da.

o Vello (? - 1527) Arquitecto. Mestre Maior da Catedral de León durante moitos anos. Atribúeselle a realización da Capela de Santiago.

o Mozo (León? 1498? - 1560?) Arquitecto. En activo desde 1516 ata 1560. Fillo de Juan de Badajoz o Vello, á súa morte foi mestre da Catedral de León, onde traballou con Juan de Juni e Guillén Doncel nas obras de imaxinería. O seu estilo é de estrutura gótica, pero con decoración renacentista. Na catedral leonesa dirixiu as obras do trascoro (1535-1538) e do claustro (1540). En 1534 realizou a librería de San Isidoro de León; en 1536 construíu a capela do Infante en San Pablo de Peñafiel; en 1547 interveu na construción do Mosteiro de San Pedro de Eslonza, cun claustro que superaba nas súas proporcións ao que realizara no Mosteiro de San Zoilo (Carrión de los Condes) en 1537; e en 1550 fixo os planos do claustro procesional ou claustro vello do Mosteiro de San Salvador de Celanova.

Provincia de Afganistán, ao N do estado, que se interna cara ao Pamir e a China, polo corredor de Vākhān (47.403 km2; 521.000 h [estim 1982]). A capital é Feyzābād (9.600 h [estim 1982]).

País da alta Asia, que se estendía desde o Hindūkush ao Pamir, dividido en dúas grandes rexións polo alto curso do Amudarja: a meridional, actualmente comprendida na provincia do Badakhshān (Afganistán), e a setentrional, comprendida na República autónoma de Gorno-Badakhsān (Taxiquistán). De relevo esencialmente montañoso (altitudes de 5.859 m e 5.334 m), que se acentúa cara ao Pamir, está constituído por complexos glaciofluviais cunha forte erosión torrencial, que modifica a primitiva estrutura glacial. Os ríos pertencen á conca do Amudarja e o clima é continental extremado. O compoñente étnico da poboación inclúe os taxicos do Pamir, os uzbecos das chairas e os nómades kirguizos no Vākhān. Así mesmo, na súa maioría, de relixión musulmana. Os principais recursos económicos son a gandería, a agricultura de subsistencia e a minería, especialmente na área afgana, onde é tradicional a explotación do lapislázuli, o ferro, o ouro, a prata e os rubís. O principal núcleo...

Pensador hindú, considerado o fundador da escola filosófica Vedānta; non se sabe con certeza cándo viviu, probablemente entre os ss VI a C e III d C. É autor do Brahmasūtra ou Vedānta-sūtra, obra fundamental desta escola de pensamento.

Pequena árbore perenne, de follas alternas, carentes de estípulas e con flores hermafroditas, probablemente orixinaria da China. Os seus froitos, de carpelos agrupados en estrela, constitúen o anís estrelado usado como aromatizante. Cultívase no SL de Asia.

Al Hamadānī.

Filme producido en EE UU no ano 1974 e dirixido por Terence Malik. Foi interpretado por Martin Sheen, Sissy Spacek, Warren Oates e Ramón Bieri, entre outros actores. Foi premiado coa Concha de Oro no Festival de cine de San Sebastián á mellor película e á mellor interpretación masculina en 1974. Kit, un dos protagonistas principais, leva unha vida problemática ata que coñece a Holly e con ela tenta refacer a súa vida. O asasinato do pai da moza, que se opuña á relación, obrígaos a emprender unha fuxida destinada ao fracaso.

Paisaxe degradada, de escasa vexetación. Caracterízase por presentar formas de relevo escavadas sobre unha litoloxía arxilosa debido ao encaixe dunha rede de barrancos estreitos, profundos e próximos, separados por cristas máis ou menos agudas. Son propios das zonas de clima semiárido de chuvias intensas e repentinas.

Termo da xerga dos telleiros que corresponde á voz ‘falador’.

Cancioneiro de Baena.