"An" (Contén)

1. Relativo á banana ou ao seu cultivo.

2. Planta herbácea, do xénero Musa pertencente a familia das musáceas, de talo subterráneo, que orixina unha parte aérea, de ata 9 m de altura, constituída polos pecíolos envaiñadores das follas. As follas son grandes e oblongas, de máis de 3 m de longo e 60 cm de ancho. As flores, con anchas brácteas púrpuras, dispóñense en espigas pendurantes. A polonización das bananeiras silvestres realízana morcegos e aves. A planta morre logo de producir os froitos denominados bananas. A bananeira nace de xeito espontáneo nas zonas chuviosas da India e de Malaisia, e cultívase en toda a rexión tropical e subtropical. Das follas e do estípite pódense obter fibras que, cando se secan e se trituran, serven, xunto coa casca do froito, para forraxe. Tamén se cultiva como planta ornamental.

3. Denominación que se aplica aos estados soberanos nos que as institucións do estado quedan subordinadas aos intereses de compañías transnacionais. Deste xeito, o capital transnacional apoia a chegada ao poder daqueles elementos que, ao seu xuízo, garanten as condicións máis favorables ao desenvolvemento das súas actividades económicas. Estes estados adoitan estar formalmente lexitimados por unha constitución democrática que enmascara unha situación oligárquica que pode derivar en réximes ditatoriais. Historicamente o termo ten a súa orixe nas prácticas empregadas en diversos países da América Central pola United Fruit Company, sociedade estadounidense dedicada á produción en explotacións de froitas tropicais, entre as que destacan as bananas. Durante o primeiro terzo do s XX e ata o crack bursátil de 1929, os compromisos políticos e económicos que a United Fruit estableceu en países como Colombia, Costa Rica, Cuba, Guatemala, Honduras, Nicaragua, Panamá ou Xamaica,...

1. Introducir un corpo ou parte del na auga ou noutro líquido para lavalo, perfumalo, etc.

2. Mollar abundantemente algunha cousa con auga ou con outro líquido. SIN: enchoupar.

3. 1. Cubrir algunha cousa cunha capa dalgunha substancia, mediante a inmersión ou untándoa con ela.

   2. Cubrir un prato cunha substancia (salsa, caldo, auga, etc).

4. Tocar ou pasar, o mar, un río ou un lago, por un lugar determinado.

5. Dar de cheo a luz, o sol ou o aire sobre unha cousa.

6. Meterse total ou parcialmente na auga ou noutro líquido para lavarse, refrescarse, nadar, etc.

1. Título e oficio do ban.

2. Territorio gobernado por un ban. No seu significado xeral, quere dicir provincia fronteiriza. Existiron diversos banatos na historia de Europa central, pero, normalmente, é máis utilizado para indicar o antigo banato húngaro de Temesvâr (Timişoara).

REXIÓNS

Rexión da zona oriental de Europa que se estende entre os Alpes de Transilvania (Romanía), o Danubio e os ríos Tisza (Hungría e Iugoslavia) e o Mures (Hungría e Romanía) (21.800 km2). É unha área de chairas fértiles, esencialmente agrícola. O principal centro económico e cultural é Timisoara (en Romanía). Acolle unha gran diversidade de etnias: maxiares, serbios, eslovacos, romaneses e alemáns, aínda que dende 1945 estes últimos se reduciron notablemente. Os húngaros mantiveron o control destes territorios ata o ano 1552, cando os turcos ocuparon ese territorio ata o 1718, cando polo Tratado de Pasarowitz pasou a poder dos austríacos. Durante o período de dominio turco o Banato, rexión fértil e próspera, converteuse nun lugar desolado, pero os colonos alemáns contribuíron á súa recuperación. A rexión foi repartida entre Hungría, Iugoslavia e Romanía ao remate da Primeira Guerra Mundial.

DISTRITOS

Distrito de Irlanda do Norte, Reino Unido, (445 km2; 31.900 h [estim 1988]).

1. Asento semellante ao banco que pode presentar distintas características de forma e tamaño.

2. Mesa empregada nos mercados públicos para vender as froitas, legumes e demais comestibles.

3. Mesa grande de madeira.

4. Caixón de madeira onde as lavandeiras se colocan para lavar a roupa.

5. Totalidade de diñeiro apostado nos xogos de salón, que está sobre a mesa.

6. 1. Entidade bancaria, normalmente de pouco volume, chamada tamén casa de banca.

   2. banca islámica

      Tipo de banca que axusta a lei islámica á súa actividade financeira, co obxectivo de non pagar nin cobrar xuros. Os depositarios reciben unha parte da plusvalía que orixinou o crédito e participan nunha parte do risco. O primeiro banco foi o Nasser Social Bank (1971), na actualidade hai máis de cincuenta nunha vintena de estados.

   3. Conxunto formado polas entidades financeiras, os banqueiros e as súas actividades, que constitúen o chamado sistema bancario. A banca ou sistema bancario depende basicamente do sistema económico e da etapa de desenvolvemento do mesmo na que está inmerso cada país. Nun país capitalista desenvolvido a banca está organizada, en liñas xerais, por un banco central, que depende da administración do estado, uns organismos oficiais de crédito e uns bancos privados que, xunto con outras institucións financeiras, como as caixas e a bolsa, constitúen o sistema financeiro. A banca nos países socialistas está totalmente estatalizada e funciona como un dos mecanismos reguladores do plan económico. O conxunto de actuacións que a banca leva a cabo dentro dunha realidade económica, sexa nun país ou nun grupo de países, está integrado nun conxunto de institucións (banca, caixas de aforros ou de crédito, bolsa, compañías aseguradoras, etc) que entre todas, intentan equilibrar as necesidades do investimento...