"ECA" (Contén)

1. de recargar ou recargarse.

2. Que foi cargado de novo.

3. Que está excesivamente cargado.

4. Que está adornado en exceso.

1. olver cargar algo.

2. Poñer unha carga excesiva en algo ou alguén.

3. Agravar a cota dun imposto ou de algo que se adebeda por atraso no pagamento.

4. Adornar algo en exceso.

5. Dar a alguén un traballo excesivo.

6. Someterse alguén ou un animal a unha carga ou traballo excesivos.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Toledo, Castela-A Mancha, situado ao N da capital provincial e drenado polo río Guadarrama (2.745 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e as industrias derivadas.

PERSOEIRO

Xurista e sociólogo. Doutor en Dereito pola Universidad de Madrid, foi catedrático de Dereito Natural en Santiago de Compostela (1928-1929), Salamanca e Valladolid. Participou na agrupación de intelectuais ao servizo da Segunda República e foi deputado por Lugo pola Derecha Liberal Republicana (1931) e polo Partido Republicano Conservador (1933). En 1937 trasladouse a México, onde traballou na Universidad Nacional Autónoma e no Instituto de Investigacións Filosóficas. Escribiu Estado y derecho (1931), Tratado general de sociología (1956) e Introdución al estudo del derecho (1970).

1. recastar.

2. Que é cruzado, mestizo ou que naceu de pais de diferente raza.

3. Que perdeu as súas calidades, costumes ou maneira de pensar ao cambiar de residencia ou ambiente.

1. Cruzar animais para mellorar a raza.

2. Mesturarse ou ser mesturados para procrear individuos de distinta raza ou especie dentro do mesmo xénero.

3. Adquirir novos hábitos ou costumes.

1. de recatarse.

2. Que manifesta ou revela recato ou modestia.

1. Mostrar recato ou receo.

2. ivir con recato.

1. Cautela ou reserva con que se fai algo.

2. Preocupación, coidado ou modestia con que alguén se conduce para non molestar ou escandalizar.

1. de recauchutar.

2. Operación de recauchutar.

PERSOEIRO

Relixioso e político. Ordenado sacerdote en Barcelona (1493), foi bispo de Badajoz, Palencia, Burgos e Córdoba e conselleiro dos Reis Católicos. Foi presidente do Consello de Indias (1519-1524) e encargado dos asuntos comerciais da Casa de Contratación de Sevilla. Opúxose aos proxectos de C. Colón. O seu poder decaeu tras o ascenso ao trono de Carlos I.

PERSOEIRO

Emperador de Oriente (919-944), sogro de Constantino VII. Fíxose asociar ao poder (919) e desenvolveu un goberno positivo. Asinou a paz cos búlgaros e atraeunos á órbita do imperio. Os seus fillos obrigárono a abdicar e retirouse a un convento.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Arzúa baixo a advocación de san Martiño.