recargar

(

v t
olver cargar algo.

Ex: Recargou a escopeta e disparou.
v t
Poñer unha carga excesiva en algo ou alguén.

Ex: O tractor ía recargado de leña e non subía pola costa.
v t
Agravar a cota dun imposto ou de algo que se adebeda por atraso no pagamento.

Ex: Recargárono con vinte euros e reclamou.
v t
Adornar algo en exceso.

Ex: Eses mobles recargan moito o cuarto.
v t
Dar a alguén un traballo excesivo.

Ex: Recárgano de deberes e non ten tempo para xogar.
v pron
Someterse alguén ou un animal a unha carga ou traballo excesivos.

Ex: A mula está mal porque se recargou moito de traballo.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO recargar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recargo
recargas
recarga
recargamos
recargades
recargan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recargaba
recargabas
recargaba
recargabamos
recargabades
recargaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recarguei
recargaches
recargou
recargamos
recargastes
recargaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recargara
recargaras
recargara
recargaramos
recargarades
recargaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recargarei
recargarás
recargará
recargaremos
recargaredes
recargarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recargaría
recargarías
recargaría
recargariamos
recargariades
recargarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recargue
recargues
recargue
recarguemos
recarguedes
recarguen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recargase
recargases
recargase
recargasemos
recargasedes
recargasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recargar
recargares
recargar
recargarmos
recargardes
recargaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
recarga
-
-
recargade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles recargar
recargares
recargar
recargarmos
recargardes
recargaren

Xerundio recargando

Participio recargado
recargada
recargados
recargadas