"Manuel" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor e político suízo. Partidario da Reforma, as súas obras literarias son sátiras burlescas de espírito popular. Da súa produción destacan Vom Papst und seiner Priesterschaft (Sobre o Papa e o seu pontificado, 1523), Ablasskrämer (Vendedor de indulxencias, 1525) e Elsli Tragdenknaben (1529).

PERSOEIRO

Político, conde de Atalaia. Loitou a favor de Carlos III, que o nomeou vicerrei de Sardeña (1713-1717).

MONTES

Monte situado na parroquia de Xava (O Bolo). O seu cumio acada os 1.074 m de altitude.

1. Relativo ou pertencente a Manuel I de Portugal.

2. 1. Relativo ou pertencente ao manuelino.

   2. Estilo arquitectónico que se desenvolveu en Portugal na segunda metade do s XV e principios do s XVI, durante o reinado de Manuel I de Portugal. Trátase dun estilo basicamente ornamental en que, baixo unha base gótico-flamíxera, se engadiron elementos renacentistas de influencia oriental e abundantes motivos decorativos de tipo náutico e heráldico. Os monumentos máis representativos son o mosteiro de Santa Maria da Vitória de Batalha, obra de Mateus Fernandes, João de Castilho e o francés Boytac; o mosteiro dos Jerónimos de Belém, obra tamén de Boytac e João de Castilho; a igrexa do mosteiro de Tomar, de Diego Arruda; e a Torre de Belém de Francisco Arruda.

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Enrique Garcés, colaborou en diversas publicacións, como Álbum Literario, La Cítara, Follas Novas e Galicia. Publicou o volume de poesía Risas y lágrimas (1881) e o drama Por una madre (1905).

PERSOEIRO

Xeólogo e xeomorfólogo. Membro da Societé Géologique de France, está considerado un dos fundadores da xeografía física. Escribiu, entre outras obras, Les formes du terrain (1888), en colaboración con G. de la Noë, e Le Jura (1936).

PERSOEIRO

Princesa de Girona e de Asturias, filla do Rei Xoán III de Portugal e de Catarina de Austria. Casou en 1543 co seu curmán o príncipe Filipe (Filipe II), herdeiro de Carlos I. Morreu ao dar a luz o infante Carlos de Austria.

GALICIA

Político e médico. Dirixiu o Insalud (1983-1984) e a Inspección Médica en Galicia (1985). Foi director-xerente do Hospital Xeral de Galicia (1987-1990) e do Hospital Provincial de Conxo (1991-1992), delegado do ministerio de Sanidade e deputado no Parlamento de Galicia polo PSdG-PSOE (1990-1993).

PERSOEIRO

Deseñador. Coñecido como Roberto Verino, creou a súa primeira colección pret à porter feminina en 1982 e abriu a súa primeira tenda en París (1983). Participou de forma continuada na Pasarela Cibeles (1984-1999 e 2002-2003), lanzou a súa primeira Colección de Hombre e a Verino Jeans en 1997, e xunto a diversos deseñadores fundou a Asociación de Moda de España (1999). Tamén iniciou a comercialización de produtos como perfumes (1992), lentes (1997) e revestimentos e pavimentos cerámicos (2002). Recibiu a Aguja de Oro (1992), a Medalla Castelao (1996) e a Vieira de Prata (2003).

GALICIA

Interventor da Aduana de Vigo e xefe do negociado de Facenda. Realizou análises estatísticas das balanzas comerciais dos países que consideraba esenciais para a economía española. Escribiu Ligeros apuntes sobre el impuesto de Aduanas (1875), Estudios acerca de las relaciones mercantiles entre España y Portugal (1880), Nuestras relaciones comerciales aduaneras con el Imperio de Marruecos (1883), Nuestras relaciones comerciales con las Islas de Cuba, Puerto Rico y Filipinas (1893) e El progreso comercial de Vigo (1893). Recibiu a orde de Carlos III.

PERSOEIRO

Político e escritor. Foi o primeiro secretario da Academia Colombiana de la Lengua e vicepresidente da República. No campo lexicográfico publicou Tratados de ortología y ortografía castellana (1858) e Dicionario ortográfico (1867). Da súa obra, de carácter costumista e dunha gran perfección formal, destacan El moro (1897) e Amores y leyes (1898).

PERSOEIRO

Xeólogo. Colaborou en numerosas investigacións científicas, principalmente nas relacionadas co petróleo. Foi colaborador tamén do Mapa xeolóxico de España (1967).

GALICIA

Músico. Foi tamén pintor, pero destacou no campo da música como pianista e compositor.

GALICIA

Xornalista. Redactor de El Diario de Cádiz e Pueblo, participou na posta en marcha de distintos informativos na Cadena SER, como Matinal (1964), Hora 25 (1972) e El informativo de las 8 (1977), logo coñecido como Hora 20. Participou tamén nos programas de TVE 24 Horas (1971) e Siempre en Domingo (1972) e na formación de Antena 3 Radio (1982). Promotor da creación de El Periódico de Catalunya (1978) e de Antena 3 TV (1990), ocupou a presidencia desta canle ata xullo de 1992. Director de Diario de Barcelona e La Gazeta del Arte, foi director xeral de BTRZ Análisis y Proyectos e presidente do consello de dirección de Estrella Digital, ademais de colaborar en ABC, COPE, La Clave e La Estrella.

PERSOEIRO

Impresor. Estableceuse en Tui a partir de 1852, onde se fixo cargo dos obradoiros tipográficos de Juan Verea, o primeiro impresor de Tui (1852-1853). En 1860 imprimiu unha Pastoral, por encargo do bispo da diocese da cidade.

GALICIA

Relixioso mercedario. Foi cóengo da diocese de Iria e bispo de Málaga (1825-1827). Opúxose aos afrancesados durante a Guerra da Independencia (1808-1814) e durante o Trienio Constitucional (1820-1823) foi desterrado a Segovia. Escribiu Los famosos traidores e Sermón que a la publicación de la Bula de la Cruzada dixo en la Iglesia Catedral de Segovia...

PERSOEIRO

Escritor. Integrante da segunda xeración de autores do Rexurdimento, a súa poesía ten carácter civil, con algunhas pinceladas humorísticas e burlescas, como os poemas “Rarezas” ou “O acordo y-o trasacordo, Soneto a Dª Ermitas Nóvoa”. Escribiu Poemas gallegos, seguidos de un tratado sobre o modo de falar e escribir con propiedade o dialeuto (1883) e os poemas “A fiada” (1884), composición premiada nos Xogos Florais de Pontevedra (1884), “Os fillastros”, “A volta do soldado”, “Os escravos”, “A romería”e “A lúa de Cangas”.