"bat" (Contén)

REXIÓNS

Rexión natural de Portugal situada no centro do país e atravesada polo río Tejo, que abrangue case todo o distrito de Santarém.

1. Relativo ou pertencente a Ribatejo ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Ribatejo.

1. Relativo ou pertencente aos rinobátidos.

2. Peixe da familia dos rinobátidos.

3. Familia de peixes condritios, da orde dos raiiformes, de corpo alongado e deprimido, con cabeza en forma de guitarra. As súas aletas peitorais fusiónanse lateralmente coa cabeza, e teñen dúas aletas dorsais iguais e a caudal ben desenvolvida. Costeiros e bentónicos, habitan nos fondos de area e lama e aliméntanse doutros peixes e de invertebrados. En Galicia danse as especies R. cemiculus e R. rhinobates.

PERSOEIRO

Relixioso e filósofo italiano. Coñecido como Rosmini, foi duramente criticado nos círculos católicos polo carácter filosoficamente innovador das súas doutrinas e pola súa posición política. Afirmou que a idea do ser se atopa en todo home dunha maneira inmediata, e que nela se fundamentan tanto o coñecemento científico coma a vida moral. Escribiu Nuovo saggio sull’origine delle idee (1830).

PERSOEIRO

Etólogo. Doutor en Filosofía e Letras na especialidade de psicoloxía pola Universitat de Barcelona, da que foi catedrático de etoloxía. Introduciu en España os estudos de etoloxía e foi pioneiro universal na investigación sobre os grandes primates africanos.

PERSOEIRO

Ilustrador e autor de banda deseñada. Foi o creador de Los grandes inventos del TBO, protagonizados polo Profesor Franz de Copenhague.

PERSOEIRO

Teólogo francés. Profesor de dogmática en Estrasburgo (1863-1873) que fundou en París a École Libre des Sciences Religieuses (1877), futura facultade protestante da Sorbonne. Das súas obras destacan Esquise d’une philosophie de la religion d’après la psychologie et l’histoire (1897) e Les religions d’autorité et la religion de l’esprit (1903).

PERSOEIRO

Químico francés. Estudou a acción dos catalizadores metálicos sobre a hidroxenación de diversos compostos e publicou La catalyse en chimie organique (1913). Recibiu, xunto con Grignard, o Premio Nobel de Química (1912).

PERSOEIRO

Historiador francés. Discípulo de L. A. Sabatier e de E. Renan, foi pastor calvinista e adicou a súa vida ao estudo de san Francisco de Asís, que presentou como un renovador da Igrexa en Vie de Saint François (1883).

PERSOEIRO

Escritor e crítico. Director da revista La Cassette, colaborou en numerosos diarios e revistas. Publicou as novelas Boulevard (1956), Les noitteses sauvages (1974), Les années secretes de la vie d´un homme (1984), as coleccións de poesía Les fêtes solaires (1955) e Écriture (1993), ademais de oito volumes de Histoire de la poésie française (1975-1982). Destacan tamén Le Souris Verte’(1990), Le Livre de la déraison souriante (1991) e Olivier et ses amis (1993). Pertence á Académie Goncourt (1971).

1. Oficio relixioso propio do sábado e dedicado á Virxe no catolicismo.

2. Lección a xeito de debate que os estudantes daban o sábado para recapitular as ensinanzas de toda a semana e aprender a argumentar.

PERSOEIRO

Arquitecto italiano. En Roma foi discípulo de L. Vanvitelli, co que interveu na construción do palacio de Caserta (Nápoles). En 1760 trasladouse a España e traballou para Carlos III en reformas de edificios, como os palacios reais de Madrid e de Aranjuez, e na construción doutros novos en estilo neoclásico como a Puerta de Alcalá (1764), La Aduana (1769), a Puerta de San Vicente (1775) e a Casa de los Ministerios (1776), todos en Madrid.

PERSOEIRO

Tenista. Iniciouse no tenis desde moi nova. Gañou diversos certames deportivos, como o Másters (1988 e 1994) e o Open de EE UU (1990) e a medalla de prata nos Xogos Olímpicos de Seúl (1988). En 1996 retirouse do tenis profesional.