"ovi" (Contén)

Calidade de ovíparo.

Aplícase ao animal que, en forma embrionaria, se desenvolve no interior da estrutura denominada ovo, onde ten todas as substancias nutritivas que necesita para o normal desenvolvemento, unha casca protectora máis ou menos gorda e, ás veces, un reservorio de aire e unha bolsa onde se acumulan as defensas da respiración. Son case todos os animais, agás a maioría dos mamíferos, se ben nalgúns como en determinas quenllas, hai viviparismo total ou parcial. Do ovo, segundo a cantidade de vitelo que teña, pode saír xa o animal perfectamente formado ou cunha forma aínda embrionaria, a larva.

oviscapto.

Xénero de mamíferos, da familia dos bóvidos, ao que pertence a ovella.

Membrana que envolve o folículo de Graaf, constituída por dúas capas, a interna, que presenta máis células con función endócrina; e a externa, que ten máis tecido conxuntivo.

Formación típica das femias dalgúns grupos de insectos, como por exemplo os odonatos, os ortópteros e os himenópteros. É o órgano empregado para poñer os ovos nos lugares adecuados segundo os grupos (os odonatos nas plantas acuáticas, os ortópteros baixo terra e os himenópteros dentro de plantas e animais) e, polo tanto, está adaptado en cada caso como órgano perforador ou escavador.

Tese proposta principalmente por Malpighi e Swammerdam (s XVII) que, baseada nas teorías do preformacionismo, identifica o óvulo co xerme e reduce o papel do espermatozoide a unha simple función estimuladora do óvulo.

Que se nutre de ovos.

ovífero.

Fosfoproteína da xema do ovo.

ovoviviparismo.

Modalidade de reprodución dos ovovivíparos.

Aplícase ao animal ovíparo en que o ovo permanece no interior do aparato reprodutor da nai ata que o embrión acada o desenvolvemento total e, abrindo o ovo, sae ao exterior xunto cos restos da casca. O ovoviviparismo ten como finalidade aumentar a protección do embrión.

Programa de reformas imposto polos nobres a Enrique III de Inglaterra, en 1258, que pode ser considerado a primeira constitución escrita do país. O documento creaba un consello de quince nobres para controlar a política do goberno, obrigaba ao rei a convocar o Parlamento tres veces ao ano e reducía os seus poderes sobre a administración local e o sistema de impostos. Foron abolidas en 1266.

Organización política que tiña como nome orixinal Kommunističeskaya Partija Soveckogo Sojuza (KPSS). Ten a súa orixe na Unión para a Loita pola Emancipación da Clase Obreira, fundada por Lenin en Peterburgo en 1895 e que en 1898 se transformou no Partido Obreiro Socialdemócrata Ruso (POSDR). O programa e estratexia que Lenin impuxo no POSDR provocou a división entre bolxeviques e menxeviques. Despois de asumir todos os poderes debido á Revolución Rusa, o sector bolxevique do POSDR adoptou o nome de Partido Comunista de Rusia (marzo de 1918), que en 1952 cambiou polo de Partido Comunista da Unión Soviética. Un dos seus primeiros obxectivos foi a transformación da Revolución Rusa en revolución mundial, e con este fin, en marzo de 1919, constituíuse a Terceira Internacional ou Komintern. O ascenso dos réximes autoritarios obrigaron ao abandono desta política e á adopción da política do “comunismo nun só país”, sustentada por Stalin, secretario xeral do partido desde 1922. Despois da morte...