"xia" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 855.

  • Calidade de micrófago.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Estudo dos corpos de tamaño microscópico.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rama da paleontoloxía que estuda os fósiles que requiren do uso do microscopio para ser identificados e estudados, principalemte os organismos unicelulares fósiles e os restos esqueléticos microscópicos de protozoos, algas unicelulares, algúns briozoos e fragmentos de esqueleto de certos organismos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tratado sobre as moscas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Ciencia que estuda os minerais. A mineraloxía non soamente se ocupa das substancias que forman a codia terrestre, senón que tamén comprende os meteoritos e os minerais extraterrestres. O documento máis antigo sobre minerais é o Tratado das pedras, do filósofo grego Teofrasto (372-287 a C). No s I, Plinio compilou moitos coñecementos de historia natural e describiu moitos minerais que entón se utilizaban como xemas, colorantes ou minerais metálicos. Durante a Idade Media a mineraloxía non tivo apenas importancia, e o interese por esta ciencia non rexurdiu ata o Renacemento. Unha obra clásica deste período é a de G. Agricola; despois del destaca a figura de Niels Tensen, coñecido como Stenon, que en 1669 enunciou a lei de constancia da simetría (ou dos ángulos diedros), que pon de manifesto a importancia da forma cristalina e dá pulo ao desenvolvemento da cristalografía. Durante o s XVIII os progresos foron lentos, pero constantes; entre os investigadores cómpre destacar...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Parte da anatomía que estuda os músculos desde o punto de vista estrutural, morfolóxico e funcional e a súa disposición en relación cos elementos do esqueleto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Parte da entomoloxía que se dedica ao estudo das formigas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de estudos que fan referencia á actividade misioneira.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aversión ao discurso ideolóxico ou ao razoamento ao xeito escolástico.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Iniciación nos misterios dunha relixión. No cristianismo tiña este carácter a catequese bautismal.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Conxunto de mitos dun pobo, dun conxunto de pobos ou dunha zona xeográfica. Tamén pode facer referencia a unha relixión, divindade ou a unha obra literaria ou artística como a mitoloxía de Góngora ou Rubens.

    2. Ciencia que estuda os mitos. Pódense sinalar catro tendencias na investigación desde o último terzo do s XIX: a mitoloxía comparada, a escola antropolóxica, o simbolismo e o funcionalismo. A mitoloxía comparada, con Max Müller como principal representante, recorre ás etimoloxías e ás comparacións para chegar á raíz dos feitos que estuda, que considera como enfermidades da linguaxe. A escola antropolóxica inglesa tivo como representantes a E. B. Taylor, Andrew Lang e J. G. Frazer e optou por explicacións de tipo naturalista. Nestes enfoques de estudo dos mitos ten un papel importante o contraste entre as civilizacións chamadas primitivas e a grecolatina. O simbolismo fixa unha especie de universais míticos comúns a todas as civilizacións sen constituír ningún sistema e o funcionalismo atende ao contexto histórico-cultural sen fixarse tampouco no sistema, como na obra de Malinowski. Das correntes posteriores destacan a liña antropolóxica de base sociolóxica das análises de M. Mauss, que pretendeu...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doutrina fundamental de G. W. Leibniz en que defendeu que o Universo é un conxunto de mónadas. Expúxoa sistematicamente na súa obra Principia philosophiae more geometrico demonstrata (1714), máis coñecida como Monadologia. OBS: Tamén se denomina monadismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Hábito alimentario en que o individuo só se alimenta dun único tipo de alimento.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Parálise localizada nun só membro ou nun só grupo muscular.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Mosteiro ou parte del destinada aos monxes.

      1. Cargo de monxe que existía nas parroquias, catedrais ou colexiatas.

      2. Casa destinada a residencia do monxe nas parroquias, catedrais ou colexiatas

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Parte da fonoloxía que, segundo N. S. Trubeckoj, analiza a estrutura fonolóxica dos morfemas, estuda as modificacións fónicas de combinación que afectan aos morfemas en grupos de morfemas e decide a totalidade de mutacións fónicas con función morfolóxica.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Parte da bioloxía que estuda a forma e a estrutura dos seres vivos, intenta explicar a disposición e a estrutura dos órganos, aclara o seu significado biolóxico e axuda na investigación da adaptabilidade e a reacción ante o medio.

    2. Parte da gramática tradicional que estuda as formas das palabras, independentemente das súas relacións ou funcións na frase ou oración, que constitúen o obxecto da sintaxe. A morfoloxía divídese en flexiva cando se dedica ao estudo das flexións gramaticais e léxica cando estuda o proceso de formación de palabras. A gramática clásica reservaba o termo flexión para designar a morfoloxía, e diferenciaba, ademais, outras dúas partes: derivación (ou formación de palabras) e sintaxe.

    3. Forma do relevo terrestre.

    4. Estudo das formas de calquera ciencia, ámbito ou materia.

    5. Forma que amosa a concentración parcelaria dun territorio.

      1. Parte da xeografía urbana que estuda a forma das cidades.

      2. Aparencia externa da cidade, formada pola trama das rúas e os espazos urbanos que orixinan o plano da cidade, polos seus edificios e pola función destas rúas e edificios que lle proporcionan unhas características determinadas de animación.

    6. Parte da botánica que estuda a estrutura e a forma das plantas e que inclúe a citoloxía, a histoloxía e a organografía vexetais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Museo fundado en 1947 pertencente á colexiata de Iria Flavia (Padrón). Atópase na Casa dos Cóengos, situada fronte á igrexa. Naceu coa finalidade de servir para a compilación, organización e exposición de obxectos, esculturas e pinturas de carácter relixioso ou sacro, dos ss XV-XVIII.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Museo fundado en 1990 e situado na colexiata de Santa María do Campo, na Coruña. Dirixido polo abade da colexiata, atópase nun edificio proxectado por Manuel Gallego Jorreto. Pertence ao Consello Galego de Museos. Acolle unha colección de ourivaría, especialmente pezas de prata procedentes de toda España, así como imaxes e ornamentos sagrados dos últimos cinco séculos.

    VER O DETALLE DO TERMO