"To" (Contén)

Capa celular interna do embrión, que se forma durante o proceso de gastrulación a partir de células que proveñen do blastoderme. No transcurso da organoxénese dá lugar á maior parte do aparato dixestivo e glándulas anexas, ao timo, á tiroide, aos pulmóns e ás fendas branquiais.

Proceso de transporte polo que algúns materiais penetran no interior da célula sen atravesar a membrana. A membrana forma unhas dobras que engloban o material fóra da célula, formándose unha vesícula, que contén o material e que sofre unha invaxinación. A vesícula dentro da célula pode abrirse e liberar o seu contido no citoplasma, ou pode quedar en forma de vesícula para a súa posterior utilización. Tanto a fagocitose como a pinocitose son formas de endocitose.

Estrutura interna que presentan numerosos seres vivos que serve, principalmente, de sostén e para conformar a súa estrutura básica. Nos vexetais, constitúeno os tecidos, de células engrosadas e endurecidas, como son o colénquima e o esclerénquima. Nos vertebrados confórmao o conxunto de ósos e cartilaxes, e nos artrópodos son proliferacións internas do exoesqueleto nos que se insiren os músculos.

Ser vivo que se desenvolve, nalgún momento do seu ciclo, dentro dun vexetal. Emprégase comunmente para especies patóxenas de fungos e bacterias.

Proceso de duplicación do número de cromosomas, sen formación do fuso, nin movementos cromosómicos, nin alteracións da membrana nuclear, de xeito que nin a célula nin o núcleo cheguen a dividirse. Ten lugar, de forma habitual, nas glándulas salivares das moscas do xénero Drosophila, e orixina os chamados cromosomas xigantes ou politénicos.

Aplícase ao parasito que vive no interior do seu hospedeiro. Recibe o nome de endófito se o hospedeiro é un vexetal, e de endozoo se é un animal. Habita nas cavidades internas do corpo que están en comunicación co exterior, como o tubo dixestivo, a vexiga ou o sistema respiratorio, ou ben na cavidade xeral. Tamén se denomina parasito endófago.

Corpúsculo arredondado ou alongado, rico en proteínas, presente no centroplasma das esquizofíceas.

Rama interna dos apéndices birrámeos dos artrópodos que parte da base do protopodito.

Aplícase ao insecto, ou ao seu ciclo vital, no que as alas só están presentes na fase adulta, á que chega logo dunha metamorfose, sendo as formas larvarias totalmente ápteras.

Toxina presente nas paredes bacterianas que se libera durante a lise ou en determinados períodos de crecemento. As endotoxinas son polisacáridos resistentes á calor, ao alcohol e aos ácidos diluentes. De acción emetizante e piroxénica, debilitan as defensas, especialmente as fagocitarias, provocando alteracións nos sistemas cardiovascular, gastrointestinal, inmune e nervioso.

enervación.

enfaixadura.

Acción e efecto de enfardar.

Acción e efecto de enferruxar ou enferruxarse.

Aplícase ao lugar que é empinado e de difícil acceso.

Acción de enfeudar.

Relativo ou pertencente ao enfisema.

Acción e efecto de enforcar ou enforcarse.