"Anu" (Contén)

GALICIA

Xurista. Doutor en Xurisprudencia pola Universidad Central de Madrid, foi catedrático de diversas disciplinas na Universidade de Santiago de Compostela. Pertenceu á comisión encargada de redactar as observacións do claustro da universidade compostelá sobre o proxecto de instrución pública en 1869. Dos seus escritos destacan De los Censos en la Legislación General de España: Indicaciones (1880) e Proyecto que el vogal de la comisión constituida para emitir informe acerca del derecho foral de Galicia, o denominado así, somete como ponente de la misma comisión al juicio de sus ilustrados compañeros (1889). Foi decano do Colexio de Avogados e da facultade de Dereito, reitor da Universidade de Santiago de Compostela, senador real e membro da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación.

GALICIA

Ilustrador. Colaborou na revista de cómics Vagalume e ilustrou libros infantís, como Contos pra nenos (1978), Pericles e a balga (1984) de Xohana Torres, O buzón dos nenos (1985) de Úrsula Heinze, e Primeiro libro con Malola (1985) de X. Babarro e A. M. Fernández.

PERSOEIRO

Político, cabaleiro de Santiago (1789-1808) e do Vélaro de Ouro (1892-1808), duque de Alcudia e de Sueca (1792-1808 e 1847-1851), grande de España (1792-1808) e príncipe da Paz (1795-1808). De familia fidalga, ingresou na Garda Real (1784), onde iniciou amizade co príncipe de Asturias e coa futura Raíña María Luísa. Tras unha rápida carreira militar substituíu o conde de Aranda como primeiro ministro (1792) e converteuse no valido de Carlos IV. Iniciou a guerra contra a Francia revolucionaria (1793-1795) que acabou co asinamento da Paz de Basilea (1795). A alianza cos franceses, confirmada trala sinatura do Tratado de San Ildefonso (1796), provocou o enfrontamento co Reino Unido (1796-1802 e 1804-1808), que finalizou coas derrotas da armada española no cabo San Vicente (1797) e Trafalgar (1805). Apartado do poder entre 1798 e 1801, reincorporouse ao goberno co título de xeneralísimo e derrotou os exércitos portugueses na Guerra das Laranxas (1801). As continuas contendas militares provocaron...

PERSOEIRO

Político e escritor portugués. Formado en dereito na Universidade de Coimbra, estableceuse en Lisboa, onde ingresou no Partido Republicano. Trala instauración da República, foi nomeado ministro de Portugal en Londres (1911-1918 e 1916-1923). En 1923 foi designado presidente da República, cargo do que dimitiu en 1925. Tras abandonar a política dedicouse á produción literaria na que destacan Agosto Azul (1904), Cartas a Columbano (1932), Novelas Exóticas (1936) e Carnaval Literário (1939).

GALICIA

Xurista e xornalista. En Montevideo fundou Revista Española e colaborou con outros medios informativos. Ademais, foi consultor honorario da legación española e fundou o Club Ibérico.

PERSOEIRO

Xornalista e poeta. Iniciouse no eido xornalístico durante a súa estadía en América, onde se caracterizou pola publicación de artigos de loita polos dereitos humanos. No seu regreso a Galicia, colaborou en La Zarpa, La Región e Escuela de Trabajo. Publicou os poemas Me puse a tirar piedras al Sol (1929) e Manifiesto pastoril de los niños pobres del mundo (1932).

GALICIA

Arquitecto. En 1898 creou en Vigo unha academia de debuxo e comezou a realizar esculturas e os primeiros proxectos arquitectónicos, que asumiron as novas tendencias modernistas, lonxe do clasicisismo e historicismo. En 1913 viaxou a Bos Aires e, logo, trasladouse a Madrid, onde finalizou os seus estudios de arquitectura (1914-1916) e obtivo o título (1917). Nos comezos da súa carreira os seus proxectos, ao carecer de titulación, foron asinados por outros arquitectos. En 1906 o seu irmán Bieito, enfermo desde 1905, asinou o proxecto do Edificio Simeón de Vigo. As características construtivas e decorativas sinálano como o seu autor; os elementos decorativos e un amplo repertorio de formas animais e vexetais son modernistas, como tamén o é o emprego combinado de pedra e ferro. En 1910 realizou a casa para Enrique Mülder na avenida de Montero Ríos (1910), caracterizada pola cúpula en forma de ovo, revestida de placa cerámica, que ten como remate; e en 1912 Luís Vidal y Tuasón asinou o proxecto...

GALICIA

Pintor, deseñador, publicista e relacións públicas. Realizou estudios de arte, relacións públicas e publicidade. Expuxo en Oviedo, Gijón, Avilés, Santiago de Compostela e outras cidades españolas. Colaborou en La alfarería de Galicia (1983), A alfarería tradicional de Buño: carpeta de debuxos (1986) e A louza tradicional de Niñodaguia (1995). Foi membro fundador do padroado do Museo do Pobo Galego.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. En 1968 deuse a coñecer internacionalmente con La primera carga al machete, filme histórico esteticamente expresionista, ao que seguiron Los días del agua (1971), El señor Presidente (1983) e Gallego (1987).

PERSOEIRO

Arqueólogo, historiador da arte e numismático. Foi catedrático de Arqueoloxía Árabe Medieval na Universidad Central de Madrid e director xeral de Bellas Artes. Deu o derradeiro paso para descifrar a escritura ibérica e descubriu o valor dos signos silábicos. Escribiu obras como Arte mudéjar toledano (1916), De epigrafía ibérica: el plomo de Alcoy (1922), Arte románico español (1934), Las águilas del Renacimiento español (1941), La escritura ibérica y su lenguaje (1943) e La escritura bástulo-turdetana (1962). Pertenceu á Real Academia de la Historia e Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

PERSOEIRO

Guionista e investigador cinematográfico. Licenciado en Psicoloxía, participou na formación de varios cineclubs na Rúa, Santiago de Compostela e Madrid. Entre 1979 e 1982 foi director do I.F.P Allariz, onde realizou as primeiras experiencias de vídeo na escola de Galicia. Foi responsable de cine e vídeo da Dirección Xeral de Cultura e da Videoteca de Galicia e director da Escola de Imaxe e Son da Coruña. Estivo vinculado á produtora Videovoz TV, na que realizou labores de produción, guión e realización de programas para a televisión autonómica. Así mesmo, levou a cabo numerosos traballos de investigación no terreo da historia do cine, dos que destacan a catalogación e recuperación de material audiovisual galego producido por emigrantes en América. Tamén escribiu numerosos artigos e o libro Documentos para a Historia do Cine en Galicia 1970-1990.

GALICIA

Guerrilleiro antifranquista. Coñecido como o Fresco, a principios de século trasladouse á residencia familiar de Ponteareas, concello no que colaborou na fundación do Partido Socialista. Tralo alzamento de 1936 refuxiouse no monte e acadou gran sona popular.

PERSOEIRO

Fotógrafo. Comezou a desenvolverse no mundo da fotografía con vinte anos, en Regla, acollido pola familia de Germinal González. Alí simpatizou cos políticos comunistas, polo que tivo que vivir na clandestinidade. Nas súas imaxes, de grande interese etnográfico, apareceron reflectidos os aspectos da vida cotiá da illa, así como a loita sindical e obreira da Cuba prerrevolucionaria.

GALICIA

Filólogo. Graduouse (1974) en Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela coa memoria de licenciatura A fala do Incio e doutorouse en Filoloxía Románica coa tese O xugo e o carro. Contribución ao estudo das denominacións dos apeiros de labranza en Galicia. Catedrático de Filoloxía Románica na facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago e director (1988) dos Cursos de Lingua e Cultura Galegas para estranxeiros, forma parte do equipo investigador do Instituto da Lingua Galega (ILG), do que tamén foi secretario (1991-1996). As súas áreas de investigación e especialización céntranse na lingüística e, sobre todo, na lingua galega. Os seus estudios sobre o galego abranguen diferentes áreas filolóxicas. En dialectoloxía e xeografía lingüística, destaca o seu labor como coautor do Atlas Lingüístico Galego e do Atlas Lingüistique Roman. En lexicografía, coordinou o Dicionario da Lingua Galega (1990) da Real Academia Galega (RAG) e o ILG,...

GALICIA

Xornalista. Director xeral do gabinete de comunicación da ONCE. Foi director dos servicios informativos de Radio Miramar, fundador de Radio Minuto, director da revista Nova Cultura, delegado de OTR/Press en Catalunya, director xeral de Ondas Galicia e director de estudios de Onda Cero, de Radio España en Barcelona e de Onda Cero en Catalunya, ademais de director de expansión de Onda Cero. Foi galardoado co Master de Oro da comunicación.

GALICIA

Sociólogo. Licenciado en Ciencias Políticas, Ciencias da Información e Ciencias Sociais, doutorouse en Dereito, Psicoloxía e Historia. Profesor universitario, participou na fundación de Reforma Democrática e de AP, partido do que foi coordinador rexional en Galicia e candidato a deputado por Madrid. Publicou, entre outras, as obras La empresa y la política social (1967) e Conflito y estrategia política (1975) e foi colaborador na prensa e en publicacións especializadas. Membro correspondente da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación, posúe o Premio Eduardo Dato e foi distinguido coa Encomienda de Alfonso X el Sabio e a Cruz Distinguida de Raimundo de Peñafort.

PERSOEIRO

Escritor. Da súa produción destacan Discurso de Politeama (1888), Páginas libres (1894), Minúsculas (1901), Horas de lucha (1908) e a póstuma Baladas peruanas (1935).

GALICIA

Etnógrafo. Doutor en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela (1974) e catedrático de bacharelato (1980), foi xefe da sección de Etnografía e Folklore do Instituto de Estudios Galegos Padre Sarmiento. O seu labor investigador centrouse na prehistoria e etnografía galegas. Das súas obras destacan Lendas galegas de tradición oral (1983), Entroido en Galicia (1987), en colaboración con X. R. Mariño Ferro, Antropología y Etnografía de las proximidades de la Sierra de Ancares (1990), en colaboración con X. Rodríguez Campos e C. Gonzalez Pérez, Sociedade e tecnoloxía tradicional do val de Ancares (1996), en colaboración con C. Gonzalez Pérez, e La invención del estado nación (2001). É membro correspondente da Real Academia Galega, da sección de Antropoloxía Cultural do Consello da Cultura Galega e da Real Sociedad Económica de Amigos del País de Santiago.

GALICIA

Fotógrafo. Colaborou con diversos medios de comunicación, como La Voz de Galicia, a Revista do Colexio de Arquitectos de Galicia e a Revista Galega de Educación. En 1983 realizou a súa primeira exposición na Sá dos Peiraos de Vigo e desde entón participou en diversas mostras, como a II e IV Fotobienal de Vigo (1986 e 1990) e nas exposicións fotográficas sobre os refuxiados saharauís (1995, 1997 e 1998). Publicou Santiago de Compostela (1989), con textos de X. Filgueira Valverde; Baiona (1992), con X. F. Armesto Faginas; O Camiño de Santiago (1992), con Basilio Losada; e Peregrinos (1999).