"ISM" (Contén)

Movemento que procura, a través do diálogo, a unidade mundial entre as igrexas para acadar a vontade de Cristo de constituír a Igrexa de Deus. Os primeiros intentos de movemento ecuménico iniciáronse no s XIX por iniciativa das igrexas reformadas. En 1920 o cristianismo ortodoxo incorporouse ao movemento ecuménico protestante. Non obstante , o fenómeno ecuménico apenas tivo repercusión ata a celebración do Consello Mundial de Igrexas (1948). Anteriormente xa se celebraran algunhas convencións, como a Conferencia Universal Cristiá sobre a Vida e o Traballo (1925) ou a Primeira Conferencia Mundial da Fe e a Orde (1927), pero sen demasiado éxito. A Igrexa católica mantívose á marxe do movemento ata a celebración do Concilio Vaticano II (1962-1965). Nese concilio, convocado por Xoán XXIII, a Igrexa católica tiña como principais retos a renovación da vida eclesial e a definición do papel da Igrexa ante os grandes desafíos da vida moderna. Trala morte do papa (3.6.1963), Paulo VI, o seu sucesor,...

Condición de universal.

Calidade de efectista.

1. Recurso ou procedemento efectista

2. Acción e efecto que en calquera obra artística busca xerar un impacto estético e visual forte, que impresione o público. Conséguese mediante a utilización de estratexias como a esaxeración ou determinados recursos técnicos. O afán de entusiasmar o espectador con esta práctica anteponse á calidade da obra, da dirección, da interpretación ou do espectáculo.

Calidade de egocéntrico.

Actitude psicolóxica que leva a constituírse, un mesmo, no centro do universo e a considerar as cousas en tanto que son dalgunha utilidade propia. O individuo é incapaz de se poñer no lugar do outro para considerar desde alí os fenómenos. O egocentrismo, normal en nenos de catro a seis anos, no adulto chega a ser propio dos débiles e dos que presentan atrasos afectivos.

Excesivo amor a un mesmo que fai atender unicamente o interese propio, mesmo en prexuízo do dos demais.

Teoría ética que considera o propio interese como o fin da acción moral.

Magnetismo producido por unha corrente eléctrica.

Parte da electricidade que estudia conxuntamente os fenómenos eléctricos e magnéticos, unificándoos nunha síntese teórica única. Historicamente, os resultados experimentais básicos conseguiunos cara ao 1820 H. C. Ørsted e A. M. Ampère, que descubriron os efectos magnéticos da corrente eléctrica e puxeron de manifesto a íntima relación existente entre os dous conxuntos de fenómenos. O efecto contrario, é dicir, a produción de corrente eléctrica a partir do magnetismo, coñecido como indución electromagnética, foi descuberto por M. Faraday no ano 1831. J. C. Maxwell conseguiu a síntese teórica de todo este labor experimental e resumiu o comportamento das accións electromagnéticas en catro ecuacións, coñecidas como ecuacións de Maxwell. O campo electromagnético componse de dúas entidades físicas, o campo electrostático E e o campo de indución magnética B . En cada punto do espacio están definidos os dous vectores E e B...

Movemento artístico disidente do neoplasticismo. Promoveuno Theo van Doesburg coa publicación dun manifesto en De Stijl (1926), no que expoñía as súas diverxencias co dogmatismo do neoplasticismo de P. Mondrian e defendía o uso da composición diagonal do ángulo recto.

Teoría psicolóxica de Wilhem Wundt e dos seus seguidores, en particular de Edward Tichener, que establece como obxecto da psicoloxía o estudo dos elementos e dos compostos que integran a consciencia.

Actitude de quen ou do que é favorable ás elites.

Doutrina ou sistema que defende a existencia das elites e exalta o seu papel na sociedade.

Adición dun certo número de días á duración dun ano para que coincida o desenvolvemento dos anos lunares cos solares.

Ampliación dun texto por medio dunha frase ou dun parágrafo engadidos, xeralmente, ao final. É un exemplo típico a oración que, na liturxia, segue ao Noso Pai.

isión da natureza e da sociedade propia dos creadores da Encyclopédie, que rexeitaba o dogmatismo e a tradición establecida, baseándose no racionalismo e no empirismo, e que pretendía acadar a obxectividade crítica mediante a unión entre a ciencia e a técnica. Xurdiu como variante radical da Ilustración e definiu os ideais dun grupo da burguesía francesa, integrado por industriais, comerciantes, artistas, técnicos, científicos e administradores. Ordenaba as realidades de forma que constituían unha totalidade coherente e comprensible. O seu humanismo e a súa actitude antiteolóxica levounos a un materialismo antimetafísico nas ciencias naturais e na teoría do coñecemento (sensismo). No campo socioeconómico, acolleu algunhas doutrinas e directrices fisiocráticas xunto cos postulados de liberdade de produción e de comercio. As súas teorizacións políticas asentáronse sobre os principios da soberanía nacional, liberdade individual do cidadán e igualdade xurídica. O seu interese por atopar...

1. Posesión do conxunto dos coñecementos humanos ou de campos moi variados.

2. enciclopedismo pedagóxico

   Afán desmedido por aprenderlles aos alumnos elementos de moitas ciencias coa pretensión de enchelos de múltiples coñecementos.