"Mac" (Contén)

1. Mancha de sucidade.

2. Falta ou erro que deshonra.

3. Lesión elemental da pel que consiste nunha mancha plana, sen relevo, de tamaño, forma e cor variable.

4. mancha solar.

5. Cada unha das pequenas prominencias esbrancuxadas que destacan na superficie lisa do utrículo e o sáculo, onde rematan as ramificacións dos nervios utricular e sacular, respectivamente. OBS: Tamén recibe o nome de mancha cribosa.

6. Rexión central da superficie interna da retina, de cor amarela e de forma oval, cunha depresión central denominada fóvea. OBS: Tamén recibe o nome de mácula ou mancha amarela.

1. de macular.

2. Que ten máculas.

1. Manchar unha cousa.

2. Causar deslucimento na boa fama de alguén.

1. Conxunto de máculas.

2. Folla de papel defectuosa na impresión.

1. Relativo ou pertencente aos macuna.

2. Individuo do pobo macuna.

3. Pobo amerindio da Amazônia Occidental de lingua puinave. Divídense en tres grupos: os do río Caiori-Uruapés son nómades que viven da caza e da pesca, os que habitan nos ríos Negro e Japira son agricultores, e os do río Curicuriari, cazadores.

1. Relativo ou pertencente aos macuxis.

2. Individuo da tribo macuxi.

3. Tribo amerindia que habita na rexión do Río Branco en Brasil.

4. Lingua da familia caribe do phylum amerindio que fala o pobo macuxi.

MACIZO

Sistema montañoso que se localiza no SL de Galicia, na provincia de Ourense, cunha altitude media superior aos 1.300 m. Está formado polas serras da Queixa, San Mamede, O Burgo, Fial das Corzas e os montes do Parque Natural do Invernadeiro. Globalmente non ten unha dirección definida. Limita ao N co val do Sil, ao S coa depresión de Monterrei, ao SO coa da Limia, ao L coas de Valdeorras e O Barco, e ao O coa de Maceda. O seu cumio localízase en Cabeza de Manzaneda e acada os 1.782 m de altitude. A litoloxía está composta por migmatitas, xabre e granito de dúas micas. O seu relevo é o resultado de diversos factores, como a diversidade litolóxica, a alteración terciaria, a morfoxénese fluvial, o glaciarismo e o periglaciarismo.

GALICIA

Óptico e político, irmán de Sebastián Martínez-Risco Macías e curmán de Vicente Risco. Foi deputado por Ourense nas Cortes por Acción Republicana (1931) e por Izquierda Republicana (1936). Exiliouse en Francia, onde continuou co seu labor científico e docente. Escribiu Estudios generales sobre aberración esférica de orden superior (1927).

GALICIA

Poeta, ensaísta e xurista, irmán de Manuel Martínez-Risco Macías e curmán de Vicente Risco. Ingresou na carreira xudicial e exerceu como maxistrado, profesión que abandonou para dedicarse á avogacía. Da súa produción xurídica destacan El Régimen jurídico de la propiedad territorial en Galicia a través de sus instituciones forales (1958) e Las ideas jurídicas del Padre Feijoo (1973). Foi colaborador de diversas publicacións periódicas, como Galicia, Grial e Boletín da Real Academia Galega, en que incluíu artigos sobre os principais escritores galegos, e participou no Galician Programme da BBC. No campo literario, en que se inclúen obras de clara influencia neotrobadoresca e hilozoísta, destacan 14 Nadaliñas 1958-1973, Trébol poético (1943) e Do recuncho amado (1980). Gañou os Xogos Florais de 1945 no apartado de poesía en galego. Foi membro da Real Academia Galega, da que foi elixido presidente (1960), do Instituto de Estudios Ourensáns Padre Feijoo e cofundador da Editorial Galaxia.

1. Relativo ou pertencente ás menispermáceas.

2. Planta da familia das menispermáceas.

3. Familia de plantas, da orde das ranunculais, cunhas 400 especies en países cálidos, a maioría delas lianas dioicas, de follas simples e alternas, flores cíclicas, actinomorfas e trímeras, e froitos en drupa.

1. Relativo ou pertencente aos micmacs ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo micmac.

3. Tribo amerindia que habita as costas de Nova Escocia e as illas de Cabo Bretón, Príncipe Eduardo e Terranova.

4. Lingua algonquina do phylum amerindio, que falan os micmac.