"Marc" (Contén)

PERSOEIRO

Emperador romano (98-117). Membro dunha familia pertencente á orde senatorial, foi xeneral de profesión. Adoptado por Nerva (96), sucedeuno á súa morte. Adoptou unha política belixerante e guerreou contra os dacios (101-107) e os partos (113-117). Fixo frecuentes esforzos por asegurar as fronteiras do Imperio, o que ampliou coas cinco novas provincias de Dacia, Arabia, Mesopotamia, Asiria e Armenia. Foi un grande administrador e procurou sanear as finanzas e a xustiza, organizar a asistencia social, aumentar o número de provincianos no Senado e de cabaleiros na administración e fomentar a agricultura e o comercio coas provincias.

PERSOEIRO

Xurista romano. Cónsul sufecto (56?) e autor do senadoconsulto trebeliano, ordenou facer o censo da Galia (61). Legado en Britania, foi reclamado a causa da súa cobiza, feito que o desamigou co exército (69).

GALICIA

Comarca situada no centro da Comunidade Autónoma de Galicia, no O da provincia de Lugo. Limita ao N coa comarca de Lugo (Friol), ao S coas comarcas de Deza (Rodeiro) e Chantada (Taboada), ao L, novamente coa comarca de Lugo (Guntín e Portomarín) e ao O coa comarca da Terra de Melide (Toques, Melide e Santiso) e a de Deza (Agolada). Abrangue unha superficie de 417,9 km2, cunha poboación de 11.143 h [2001], distribuída nos concellos de Antas de Ulla (103,6 km2, 2.695 h [2001]), Monterroso (114,6 km2, 4.235 h [2001]) e Palas de Rei (199,7 km2, 4.213 h [2001]). A comarca presenta unha estrutura bipolar arredor de Palas de Rei e Monterroso, que organizan o territorio. Existen tamén relacións con Chantada e con Lugo para actividades relacionadas cos servizos administrativos máis especializados.
Xeografía física
A comarca da Ulloa é un espazo onde ten a cabeceira un dos principais ríos galegos, o Ulla. É unha área deprimida desde...

GALICIA

Historiador. Doutor en Historia Contemporánea, especializouse na historia política dos anos 1900-1936 e no galeguismo, ademais de temas relacionados cos medios de comunicación galegos e coa obra dos escritores ourensáns. Foi presidente fundador do Clube Cultural Alexandre Bóveda de Ourense. Das súas obras destacan, ademais da súa colaboración en diversos xornais galegos, A prensa en Ourense e a súa provincia. Catalogación e estudo (1987), Ramón Otero Pedrayo, vida, obra e pensamento (1988) con X. R. Quintana, A cidade da xeración Nós (1996); a edición crítica de O libro dos amigos (1997) de R. Otero Pedrayo, Eladio Rodríguez González. Vida e obra (2001) e Xaquín Lorenzo. Vida e obra (2004).

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca (1157-1182), bisneto do Rei Sven II. Loitou contra os vendes, ocupou a illa de Rügen e cristianizounos pola forza. Vasalo do Emperador Federico I, liberouse da fidelidade e instituíu unha monarquía autocrática e hereditaria.

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca (1202-1241), fillo de Valdemar I. Sucedeu ao seu irmán Canuto VI. Como duque de Slesvig (desde 1188) defendeu a fronteira contra a agresión do emperador e conquistou Holstein e Hamburgo (1200-1201). Aliado co Emperador Federico II contra o Emperador Odón IV, en 1214 adquiriu Schwerin, e Federico II renunciou a favor del ás terras dos vendes e a todo o territorio xermánico ao N do Elba e do Ende. Os señores feudais de Alemaña do N aliáronse contra el e derrotárono en Bornhöved en 1227.

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca (1340-1375) e duque de Schleswig (1325-1375), fillo do Rei Cristóforo II. Unificou e consolidou o seu reino e vendeu Estonia aos cabaleiros teutónicos (1346). En 1361 invadiu a illa de Gotland e Scania, pero perdeu o ducado de Slesvig, a mans da Liga Hanseática.

GALICIA

Comarca de tipo rural situada ao NL da provincia de Ourense e ao SL da Comunidade Autónoma de Galicia. Limita ao N coa provincia de León (municipios de Oencia e Sobrado), ao S coa comarca de Viana (concello de Viana do Bolo) e a provincia de Zamora (municipios de Porto e San Justo), ao L, novamente coa provincia de León (municipios de Puente de Domingo Flórez, Benuza e Encinedo), e ao O coas comarcas de Quiroga (concello de Quiroga) e Terra de Trives (concello de Manzaneda). Abrangue unha superficie de 882,4 km2, en que acolle unha poboación de 28.733 h (2001), distribuída entre os concellos do Barco de Valdeorras (85,7 km2, 12.959 h [2001]), O Bolo (91,2 km2, 1.327 h [2001]), Carballeda de Valdeorras (222,7 km2, 2.129 h [2001]), Larouco (23,7 km2, 588 h [2001]), Petín (30,5 km2, 1.131 h [2001]), A Rúa (35,9 km2, 5.041 h [2001]), Rubiá (100,7 km2, 1.734 h [2001]), A Veiga (290,5 km2, 1.367...

PERSOEIRO

Cónsul e ditador romano. Venceu os volscos (346), os samnitas (343), os marsos e os etruscos (301) e promulgou a Lex Valeria de Provocatione (300), que prohibía torturar un cidadán romano e condenalo a morte sen xuízo da asemblea popular.

PERSOEIRO

Escritor. Licenciado en dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1844), foi xefe superior de Administración Civil, ata que en 1866 decidiu retirarse da función pública. Colaborador en diversas publicacións periódicas, como El Eco de Galicia, Galicia, Galicia Humorística, A Monteira e O Tío Marcos d’a Portela, contribuíu á elaboración do Dicionario geográfico-histórico-estadístico de España y sus posesiones de Ultramar (1845-1850), de Pascual Madoz, en especial no referente a datos da provincia de Pontevedra; e na composición da Colección de enigmas y adivinanzas (1883), de Machado Álvarez. No ámbito da etnografía recolleu datos sobre folclore galego que reproduciu nos volumes Cantigueiro popular (1867, inédito ata 1970) e Novo apéndice ao Cantigueiro popular (1887). Destacou o seu labor como gramático con Elementos de gramática gallega (datado en 1892, pero inédito ata 1970) e, sobre todo, como lexicográfico coa...

PERSOEIRO

Erudito e escritor latino. Seguiu a carreira política ata o grao de pretor. Constitúen a súa primeira obra (81-67 a C), xa perdida, 150 libros das Saturae Menippeae, ensaio de filosofía cínica en verso. César nomeouno director da primeira biblioteca pública de Roma no ano 47 a C, data de publicación dos seus 41 libros Das cousas humanas e divinas, e dos 76 libros dos Diálogos (obras tamén perdidas). Publicou De lingua latina (43 a C), De imaginibus (39 a C), perdida, e os tres libros De re rustica (37 a C).

GALICIA

Comarca de tipo rural situada ao SL da Comunidade Autónoma de Galicia e da provincia de Ourense. Limita ao N coas comarcas da Terra de Caldelas (concello de Montederramo), a Terra de Trives (Chandrexa de Queixa) e Viana (Vilariño de Conso); ao L coa de Viana (Vilariño de Conso e A Gudiña) e Portugal; ao S con Portugal e ao O coa Limia (Baltar, Transmirás, Sarreaus e Vilar de Barrio). Abrangue unha superficie de 1.007,1 km2, cunha poboación de 28.741 h (2001), distribuída nos concellos de Castrelo do Val (122 km2; 1.284 h [2001]); Cualedro (117,6 km2; 2.391 h [2001]); Laza (215,9 km2; 1.904 h [2001]); Monterrei (119,1 km2; 3.314h [2001]); Oímbra (71,9 km2; 1.996 h [2001]); Riós (114,4 km2; 2.132 h [2001]); Verín (94,1 km2; 12.917 h [2001]) e Vilardevós (152,1 km2; 2.803 h [2001]). A vila de Verín é o centro dunha extensa área funcional, que inclúe ademais dos concellos da comarca outros próximos.
...

PERSOEIRO

Mestre e gramático latino. Introduciu o principio de competición entre os alumnos e considerou os libros antigos como xoias. A súa obra perdeuse, aínda que se sabe que é autor duns Fastos prenestinos e dun dicionario, De verborum significatu.

GALICIA

Comarca de tipo rural situada no SL da Comunidade Autónoma de Galicia e da provincia de Ourense. Limita ao N coas comarcas de Valdeorras (concellos do Bolo e da Veiga) e da Terra de Trives (Manzaneda e Chandrexa de Queixa), ao S con Portugal, ao L coa provincia de Zamora (concellos de Porto, Pías, Lubián e Hermisende) e ao O coa comarca de Verín (Laza, Castrelo do Val e Riós). Abrangue unha extensión de 746,3 km2 cunha poboación de 8.003 h (2001), distribuídas entre os concellos da Gudiña (171,4 km2 ; 1.682 h [2001]), A Mezquita (104,3 km2 ; 1.429 h [2001]), Viana do Bolo (270,4 km2 ; 3.893 h [2001]) e Vilariño de Conso (200,2 km2 ; 799 h [2001]). O centro comarcal é Viana do Bolo.
Xeografía física
A súa abrupta topografía e a elevada altitude dos relevos da serra de Queixa, no O, e de Pena Trevinca, no L, fan da comarca un espazo moi movido e con alternancia de vales e montañas. No N, nos concellos de Viana...

PERSOEIRO

Poeta e humanista. Bispo de Alba e protexido polos papas León X e Clemente VII, a súa obra latina pretendeu a conciliación da cultura humanística e a relixión. Foi autor dos poemas Sacchia ludus e De bombyce, poesías líricas, un tratado de arte poética, Poeticorum libri tres (1527), e unha vida de Xesús Cristo, en estilo virxiliano.

GALICIA

Comarca situada no SO da Comunidade Autónoma de Galicia e no S da provincia de Pontevedra. Esténdese en sentido SO-NL ocupando toda a marxe dereita da ría de Vigo e unha ampla franxa cara ao interior, chegando no caso do concello de Fornelos de Montes ata o límite coa provincia de Ourense. Limita ao N coa comarca de Pontevedra (concellos de Pontevedra, Ponte Caldelas e A Lama), ao O coa ría de Vigo, ao S coa comarca do Baixo Miño (concellos de Oia, Tomiño e Tui) e ao L coa do Condado (Mondariz, Ponteareas e Salvaterra de Miño), aínda que algunhas parroquias de Fornelos de Montes limitan coas comarcas da Paradanta (concello de Covelo) e do Ribeiro (concello de Avión). Abrangue unha extensión de 613,4 km2cunha poboación de 395.351 h [2001]), distribuída nos concellos de Baiona (34,5 km2; 10.931 h   [2001]), Fornelos de Montes (83,1km2; 2.066 h   [2001]), Gondomar (74,5 km2; 12.176 h   [2001]), Mos (53,2 km2; 14.127 h...

PERSOEIRO

Arquitecto e enxeñeiro. Escribiu o tratado De Architectura, en dez libros, entre o 27 e o 23 a C. Conservado durante a Idade Media en bibliotecas monacais e redescuberto en 1414, no Renacemento converteuse no prototipo de toda a tratadística arquitectónica.

PERSOEIRO

Humanista e filósofo. De familia xudía, estudou filosofía en París (1509-1512), desde onde se trasladou a Bruxas. Marchou a Lovaina (1519-1522), primeiro como preceptor do príncipe Guillaume de Croÿ, bispo de Cambrai e cardeal-arcebispo de Toledo, e despois como profesor de latín na universidade. Alí manifestou a reacción contra a decadente escolástica parisiense e a súa admiración pola verdadeira filosofía en De initiis, sectis et laudibus philosophiae (1518) e Aduersus pseudodialecticos (1519); os seus métodos pedagóxicos en De ratione studii puerilis (1523), e o seu interese pola Europa antiga (In XXXII libros De ciuitate Dei commentaria, 1522) e pola do seu tempo (De Europae statu et tumultibus, 1522). Relacionouse cos humanistas europeos, especialmente con Erasmo e Thomas More. Foi preceptor de María Tudor, a quen lle dedicou De institutione feminae christianae (1524), e deu clases de latinidade e xurisprudencia ciceroniana en Oxford...